کتاب قدرت باور و تغییر

رمضان صادقی مقدم در کتاب قدرت باور و تغییر، در تلاش است تا به شما نشان دهد چگونه می‌توان با تلقین به خود، بر روی ضمیر ناخودآگاه کار کرد و آن را برنامه‌ریزی نمود.

شاید تا به امروز مطالب مختلفی را در مورد قدرت باور و تلقین خوانده یا شنیده باشید که اغلب سبب سردرگمی شما شده‌اند. اکنون زمان آن رسیده که قدرت نامحدود، مانند هرزمان دیگری نظر نهایی را در مورد این مطلب علمی بدهد و جستجوهای شما را خاتمه ببخشد.

ممکن است شنیده باشید که به کمک تلقین می‌توانید بر روی زندگی‌تان تاثیر زیادی بگذارید. بسیاری نیز برای اینکه بفهمند آیا تلقین کردن به راستی جواب می‌دهد یا خیر، تلاش کرده‌اند که آن را امتحان کنند. بسیاری به قدرت تلقین ایمان دارند و بسیاری هم آن را نمی‌پذیرند. اما حقیقت این است که تلقین واقعا جواب می‌دهد.

تلقین هرگز خرافه نیست بلکه برعکس، بسیار مفید بوده و قدرت زیادی دارد. دانشمندانی مانند انیشتین و نیوتن نیز قدرت باور و تلقین را به طور مکرر یادآور شده‌اند. البته همه‌ی پیامبران هم با روش خود به انسان‌ها آموختند که: «باور کنید تا ببینید...»

در بخشی از کتاب قدرت باور و تغییر می‌خوانیم:

من داستانی در مورد یک مدرسه در شیکاگو شنیدم جایی که دانش‌آموزان برای فارغ‌التحصیلی باید تعداد معینی از کلاس‌ها را پشت سر بگذرانند. و اگر نتوانستند درسی را پاس کنند، نمره آن‌ها "نه هنوز" خواهد بود و من فکر کردم، این ایده بسیار جالب است. چون اگر شما نمره مردودی بگیرید، فکر خواهید کرد که: من هیچ چیزی نیستم، من به جایی نمی‌رسم. اما اگر نمره شما "نه هنوز" باشد، درک خواهید کرد که شما هنوز در مسیر یادگیری قرار دارید. که این درک، راه به سوی آینده برای شما خواهد شد.

کلمه "هنوز نه" به من بینشی در مورد واقعه‌ای بسیار حیاتی در کارم داد. یک نقطه تحول در زندگیم می‌خواستم ببینم که چطور کودکان از عهده معضلات و سختی‌ها بر می‌آیند. بنابراین، من به کودکان ده ساله مشکلاتی برای برای حل کردن دادم که حل کردنشان اندکی سخت بود.

بعضی ازین کودکان به طور شگفت‌آوری با این موضوع به دید مثبت برخورد کردند. آن‌ها مثلا گفتند: "من عاشق چالشم" یا "امیدوار بودم این موضوع معلوماتی باشد" آن‌ها فهمیده بودند (ناخودآگاه) که ممکن است توانایی‌هایشان گسترش بیابد. آن‌ها چیزی داشتند که من به آن "رشد ذهنی" می‌گویم. اما دیگر دانش آموزان، احساس کردند که این مشکل تراژیک و فاجعه‌باراست. از دیدگاه ذهنی محدودشان، زیرکی آن‌ها بر مبنای قضاوت بود و بنابراین ناموفق بودند. به جای لذت بردن از قدرت "نه هنوز" آن‌ها در بند زمان "حال" خود گیر بودند

خب، آن‌ها بعد از این چه کردند؟ به شما خواهم گفت که بعد از این چه کردند. در یک پژوهش، آن‌ها به ما گفتند که احتمالا بار دیگر اگر مردود شوند، برای حل مشکل خود به جای مطالعه بیشتر تقلب خواهند کرد. در پژوهشی دیگر، بعد از مردود شدن، آن‌ها به دنبال کسی گشتند که عملکردش بدتر از آن‌ها بود، تا حس واقعا خوش آیندی نسبت به خودشان داشته باشند.