بله
مجله بازی‌بان - شماره 11، منتشر شد. زنده باد سرزمین آزاد ما، سرزمین بازی‌های رایانه‌ای، من 14 ساله عاشق پلی استیشن هستم، چطور با گیم بازی کردن نوجوانم ارتباط برقرار کنم و معرفی چند بازی موبایلی برای نوجوانان، از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
شاید بارها شنیده‌اید که می‌گویند کودکان با بازی‌هایشان زندگی می‌کنند و بازی کردن دنیای کودک است و او تمام شئون زندگی خود را در قالب یک بازی ترسیم کرده و دریافت می‌نماید. از طرف دیگر برای بزرگسالان هم به مراتب از بازی به منزله یک سرگرمی و فراغت و یا کسب درآمد به عنوان یک شغل و یا یک ابزار سرگرمی‌گونه برای مقصودی آگاهانه (مانند بازی‌های جدی یا آموزشی) و یا نیمه‌آگاهانه (مانند بازی برای فراموشی یک فکر مخرب یا رفع استرس) صحبت‌ها شنیده‌اید. خب حالا در مورد گیم بازی کردن نوجوانان چه طور؟
احتمالاً یکی از مهمترین مسائلی که به ذهن‌تان می‌رسد این خواهد بود که هویت نوجوان در بستر دنیای مجازی بازی‌های رایانه‌ای تحت اثر قرار خواهد گرفت. او در فضایی میان کودکی و بزرگسالی در تقابل با گیم‌های ویدئویی قرار خواهد گرفت. در نگاهی ساده می‌توان گفت که نوجوان هم گیم را به منزله یک فرایند سرگرمی طور منطبق با عوامل شناختی ذهنی که زندگیش را در آن بروز می‌دهد و شخصیتش در قالب آن شکل می‌گیرد در نظر می‌گیرد و هم از آن به عنوان وسیله‌ای برای کسب درآمد یا ابراز وجود در دنیای واقعی و یا حتی رهایی از بی‌توجهی‌ها و نبود شرایط برای عرضه خود در اجتماع بهره میبرد. آیا چیزی دیگری هم می‌توان اضافه نمود؟!
پرداختن به موضوع نوجوانان و بازی‌های رایانه‌ای که یکی از حوزه‌های کمتر پرداخته شده این مطالعات در کشور است وقتی جدی‌تر خواهد شد که بدانیم متوسط سنی بازی‌بازان ایرانی 19 سال است و ایران دارای جمعیت قابل توجهی از بازی‌بازان نوجوان است. البته اگر به این مسائل متوسط سنی خریداران بازی که 18 سال است را هم اضافه کنیم از مسئله حضور موثر نوجوانان در گردش مالی صنعت گیم به راحتی نخواهیم گذشت. این مسائل ما را بر آن داشت تا در یازدهمین شماره از مجله بازی‌بان به این موضوع بپردازیم.
