بله
مجله بازی‌بان - شماره 13 و 14، منتشر شد. رویداد زنده واشنگتن پست با موضوع قدرت بازی، قدرت بازی در ساخت جهانی بهتر، بورس بازی یا بورسِ بازی، از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
شاید اگر بخواهیم یکی از مهم‌ترین چالش‌های بازی‌های ویدئویی در ایران را نام ببریم باید به مسئله "جدی نگرفتن بازی" اشاره کنیم. اگر بخواهیم دلیل این جدی نگرفتن را پیگیر شویم احتمالا به این مسئله می‌رسیم که ما در مورد "قدرت بازی" چیز زیادی نمی‌دانیم. وقتی کلمه گیم به فارسی برگردانده می‌شود و با کلمه بازی بر زبان‌ها جاری می‌گردد تبدیل به واژه‌ای دستخورده و دون‌شان خواهد شد.
بازی در ایران جدی نیست چون ما آن را معادل یک کار بیهوده، از سر بیکاری، بدون ارزش افزوده محتوایی تعبیر می‌کنیم. البته این مسئله خیلی هم به ایران و زبان فارسی محدود نمی‌شود. اکنون مجموعه بازی‌بان این جسارت را به خود داده است تا ماه‌ها از عمر کاری خود را پای همین یک گزاره قرار دهد و کمی از کوچک انگاری این منطق ابزار قوی بکاهد.
اعتقاد مجله بازی‌بان این است که بازی در جهت سرگرمی، اقتصاد، هنر، رسانه، آموزش و یادگیری، ساخت و نهادینه نمودن باور و رفتار و... قوی بوده و قدرت آن فراتر از یک کار عبث و بی‌فایده خواهد بود. به اعتقاد این مجله از قدرت بازی می‌توان در تمام جهات از سرگرمی حلال و پاک گرفته تا اقتصاد سالم و دانش بنیان و رها از خام فروشی، از یاددهی و یادگیری نوین و بازخورد پذیر گرفته تا ساخت عادت واره‌های کوچک، از تلفیق چندگانه هنری گرفته تا انتقال غیرمستقیم مفاهیم عمیق بهره برد.
