بله
کتاب جهل مقدس: زمان دین بدون فرهنگ نوشته‌ی اولیویه روآ، پیش‌بینی دقیقی از ناکامی اسلام سیاسی یا همان بنیادگرایی اسلامی ارائه می‌دهد. این کتاب نوشتاری تخصصی نیست اما از سرگرمی و تفریح فراتر رفته و در جهان تطبیق و مقایسه گام نهاده است.
کتاب جهل مقدس: زمان دین بدون فرهنگ (Holy Ignorance: When Religion and Culture Part Ways) به شیوه‌های جدید بنیادگرایی می‌پردازد که به علم، فرهنگ، الهیات و روند جهانی شدن بی‌اعتنا هستند. بنابر باور این نویسنده، دین و فرهنگ دو مقوله‌ای هستند که اهمیت و نیاز تعامل آن دو نادیده گرفته می‌شود و همین قضیه فاصله‌ی دین و فرهنگ را افزایش می‌دهد و منجر به خصومت میان این دو پدیده می‌شود. اولیویه روآ بر این باور است که هر‌چه‌قدر به چیزی اعتقاد مستحکم‌تری داشته باشیم کم‌تر به سوی دانستن قدم برمی‌داریم و کم‌تر خواهیم دانست. روآ در کتاب حاضر با تعصبات دینی مبارزه میکند و نام آن را جهل مقدس گذاشته است.
در این کتاب، اولیویه روآ (Olivier Roy) تمام تلاش خود را میکند تا به نقد عقاید طرفداران انجیل نیز بپردازد. روآ معتقد است که باورهای سکولاری تمامی مذاهب را وادار به جدا شدن از فرهنگ میکند و همان‌طور که می‌بینیم در چنین شرایطی دین هویتی جدا از فرهنگ پیدا میکند و دیگر در کنار هم قرار گرفتن این دو پدیده چندان ممکن نیست.
در بخشی از کتاب جهل مقدس: زمان دین بدون فرهنگ می‌خوانیم:
روابط میان دین و فرهنگ جدید نیست؛ همان‌طور که جهانی شدن موضوع تازه‌ای نیست. تاریخ پیش از این دوره‌هایی را با حضور پررنگ فرهنگها و جوامع معیّنِ شناخته شده زیسته است. ولی ناگهان ساختارهای ارتباطی نوین، بازار و سلطه‌ی سیاسی از گرد راه رسیدند و زمان آن دوره‌‌ها نیز به سر آمد. عوامل مذکور دست‌به‌دست یکدیگر داده و روند فرهنگ‌زدایی را به راه انداختند. این روند پیچیده‌تر از آن است که بتوان آن را در ذوب شدن خرده فرهنگها در فرهنگ غالب خلاصه کرد، فرهنگ غالبی که بر‌اساس ویژگی جهان‌شمولی بازسازی شده است. امپراتوری روم و دوره‌های مختلف استعمار(از اکتشاف بزرگ گرفته تا امپریالیسم پیروز قرن نوزدهم) نمونه‌هایی از تلاش برای تحقق جهانی شدن در گذشته محسوب می‌شوند. ادیان جهانی مانند مسیحیت و اسلام به برکت تحولات مذکور گسترش یافتند و در عین حال به آن تحولات دامن زدند.
تکامل جهانی شدن در عصر حاضر آن را از آنچه که بیان شد فراتر برده است، جهانی شدن برای رسیدن به هدف خود دست به سازماندهی زده و تا آن‌جا که ممکن است از تمام عوامل یاری‌رسان و به‌ویژه عامل قلمروزدایی یاری می‌گیرد.
