کتاب کشکول مدیریت نوشتهی سید ابوالقاسم حاجی میر، سعی دارد تا با استفاده از ابزارهای مختلفی نظیر اشعار، داستان و... فعالیتها و عملکرد مدیران و کارکنان سازمانها را به چالش کشیده و نقد کند.
امروزه زیربنای مهم و اصلی تصمیمگیری در سازمانها بهرهگیری از اطلاعات پردازش است. به شکلی که اگر سازمانها ابزار پردازش اطلاعات نداشته باشند در تصمیمگیریهای کلان و مواجهه با مشکلات سازمانی به سبب نداشتن اطلاعات و منابع به روز، خسارتهای جبران ناپذیری خواهند خورد.
بیشک ارتباطات و جابهجایی اطلاعات در یک سازمان از اصلیترین وظایف یک مدیر است و پایه و اساس تصمیمگیریها، برنامهریزیها و... در یک سازمان به حساب میآید. بنابراین برای تصمیمگیریهایی درست، اطلاعات دقیق و گزارشهایی دقیق که به موقع تهیه و در اختیار مدیران قرار داده شده از ملزومات یک سازمان خواهد بود.
پس بنابر مطالب گفته شده پر واضح است که کشور به مدیرانی تحصیلکرده و متعهد و کاردان نیازمند است. مدیر امروز در قرن 21 با پیچیدگیهای مدیریتی زیادی رو به رو خواهد بود زیرا محیط به شدت در نوسان بوده و تصمیمگیری در چنین شرایطی بسیار مشکل است. مدیریت، میدان گستردهای است که کارهای ویژهی فراوان و متنوعی دارد و با گذشتن از مراحل مهمی مثل طرحریزی، سازماندهی، رهبری، نظارت و... و در رأس آنها به کارگیری نیروی انسانی، زمینهی تحقق هدفهای سازمان را به شکلی کارا و اثربخش فراهم میسازد.
به رغم پیشرفتهایی که در شیوههای مدیریت و فناوریهای مورد نیاز سازمانها پدید آمده، اما هنوز هم هستهی مرکزی و نقطهی اتکای دنیای مدیریت، نیروی انسانی است. آسیبشناسی عملکرد نیروی انسانی در سازمانها به شیوههای مختلف و با استفاده از ابزارهای گوناگون امکانپذیر خواهد بود. یکی از این ابزارها قالبهای شعری، طنز، داستان، نکات اخلاقی و... است که به طوری جذاب و مؤثری میتواند نقاط ضعف عملکرد مدیران و کارکنان و روابط بین آنها را به چالش بکشد.
جملات برگزیدهی کتاب کشکول مدیریت:
- به یاد داشته باشید آنچه که درست است همیشه محبوب نیست و آنچه که محبوب است همیشه حق نیست!
- همه انسانها قدرت انتقاد دارند ولی جرأت اصلاح نه.
- رقابت با رقیب لزوماً همیشه استراتژی موفقی نخواهد بود، گاهی توجه به شرایط مهمتر از رقابت با رقباست.
- یادمان باشد در زندگی هیچوقت خودمان را به خواب نزنیم که متضرر خواهیم شد.
- گاهی مجازات دیگران، در واقع مجازات خودمان است!
- باورتان را تغییر دهید تا زندگیتان تغییر کند.
در بخشی از کتاب کشکول مدیریت میخوانیم:
در روزگاری که تصوف در ایران رواج بسیار داشت ساخت اسباب و وسایلی که دراویش و صوفیان استفاده میکردند نیز رواج کاملی داشت صوفیان حتی در زمان صفویه به قدرتی بزرگ در ایران دست یافتند اما در اواخر صفویه از قدرت کنار گذاشته شدند این گروه که تا اواخر قاجاریه نیز در میان مردم زندگی میکردند اندک اندک با ظهور تجدد رنگ باختند و دیگر نشانی از آن شکل و ظاهر و وسایل خاص آنان پیدا نمیشود.
یکی از نشانههای دراویش کشکولی بود که با زنجیری به سر دست یا به شانه میآویختند و کارکردی شبیه کیفهای امروزی داشت این کشکولها هم نشانه دراویش بود و هم محلی بود که وسایلی مختلفی را در آن نگهداری میکردند.
اما این کشکولها از چه چیزی ساخته میشد؟ درختی در مناطق گرمسیری مانند هندوستان میروید که میوهای شبیه نارگیل دارد و به نام کوکو شناخته میشود. صنعتگران ایرانی با استفاده از پوست چوبی این میوه و منبت کاریهای زیبا بر سطح آن کشکولهای دیدنی میساختند البته کشکولهایی از جنس سفال نیز ساخته میشدند اما غالب کشکولها از جنس این میوه بودند.
کشکول کتابی جُنگ مانند شامل شعرها و نثرهای مورد علاقه شخص، که معمولاً توسط علمای قدیمی جمعآوری میشد. معمولاً این شعرها و نثرها از دیوانها و کتابهای دیگران جمعآوری میشد. مطالب این کتابها، مضامین دینی، تاریخی، ادبی، ریاضی و نجومی تا فقه و اصول، معانی و بیان، صرف و نحو و لطیفه دارند. این مطالب اغلب بیهیچ نظم خاصی به دنبال هم آمدهاند. چون در کشکول مخصوص دراویش چیزهای مختلفی مانند نُقل، آجیل، نان و پول وجود داشت، این کتابها را نیز که مطالب متنوعی داشت، کشکول مینامیدند.
بله























