کتاب پس از غروب

کتاب پس از غروب به قلم ابراهیم نوریان، ابتدا تکنینک‌ها و روش‌های نوین درمان اعتیاد را تحلیل کرده و سپس آینده‌ی این درمان را بررسی می‌کند.

امروزه ترک‌های «ته خطی» که بیمار را به تخت می‌بستند یا او را در پستوها و زیرزمین‌ها محبوس می‌کردند به پایان رسیده و جای آن درمانگاه‌ها و مراکزی ایجاد شده است که مشتمل بر (پزشک، روان‌شناس، پرستار، مددکار) است و با نگاهی علمی به مقوله اعتیاد و ترک آن با استفاده از داروهای استاندارد سعی در ایجاد درمانی مطمئن و به دور از حاشیه می‌باشند.

اگر چه در رابطه با ترک اعتیاد مقالات و کتاب‌ها و حتی سمینارهای بسیاری وجود داشته است اما همچنان منبع موثق و قابل دسترس که بتوان با اتکاء بر آن روش‌های کاهش متادون یا مصاحبه تشخیصی با بیماران را آموخت وجود ندارد به ویژه برای روان‌شناسان که امروزه در کلینیک‌های ترک اعتیاد بدون ابزار و تنها بر اساس خلاقیت و تلاش، در مسیری درمانی و هموار برای بیماران هستند.

مصاحبه با روان‌شناسان نشان می‌دهد که به علت تخصصی نبودنِ حیطه‌ی کاری آنان، بیماران تمایلی برای مشاوره و روان‌شناسی ندارند بنابراین این کتاب و کتاب‌هایی در این حیطه می‌توانند گوشه‌ای از نقایص کار را حل نماید و پوشش دهد.

به هر ترتیب با توجه به گستره‌ی اعتیاد باید گستره‌ای نیز برای ترک اعتیاد چه در کمپ‌ها، چه در خانه‌های بهبودی و انجمن‌ها و چه در کلینیک‌های ترک اعتیاد به وجود آورد تا بازگشت مجدد دوران اعتیاد در بیماران کمتر اتفاق بیفتد در غیر این صورت به علت ظرفیت مصرف در بیماران شاهد اُفت درمانی و بازگشت به دوران مصرف آنان خواهید بود.

این کتاب مطالبی را برایتان می‌گشاید که جلسات مشاوره و روان‌شناسی را پوشش می‌دهد. بسیاری از بیماران از این گله دارند که در زمان مشاوره، روان‌شناس برای آنان مطالب مؤثر و مفیدی ارائه نمی‌دهد. این کتاب می‌تواند ابزاری کارآمد برای روان‌شناس باشد تا در صورت مواجهه با سؤالات بی‌شمار بیماران پاسخی ارائه دهد و باعث تمایل بیمار برای مشاوره‌ی مجدد باشد.

در بخشی از کتاب پس از غروب می‌خوانیم:

در جامعه‌ی مصرف‌مدار و وفور مواد اعتیادآور چه در بُعد تهیه، چه در چهارچوب فروش و چه در مصرف می‌تواند بیشتر ایجاد لغزش در هر یک از ارکان گفته شده که ترک فردمدار و ترک خانواده‌مدار است را ایجاد کند. با توجه به عود بیماری اعتیاد و تزلزل خانوادگی یک جامعه‌ی مصرف‌مدار در تسریع اعتیاد می‌تواند مؤثرترین عامل باشد اگر چه امروزه الگوهایی مانند ستاد مبارزه با مواد مخدر، وزارت بهداشت و نیروی انتظامی در پاکسازی جامعه‌ی مصرف‌مدار به طور جدی مداخله‌ی مؤثری داشته‌اند.

آنچه برای ما شائبه و مشکل ایجاد می‌کند در اولویت اول مصرف فردمدار و در اولویت‌های دیگر به ترتیب مصرف خانواده‌مدار و مصرف جامعه‌مدار است. اگر با الگوی یک جامعه‌ی مستعد در مقوله‌ی اعتیاد روبرو باشیم تلاشِ بیمار در قالب ترک فردمدار و سختکوشی خانواده در ترک خانواده‌مدار بیهوده خواهد بود. تمامی الگوهای یاد شده سلسله‌ی بهبودی را می‌سازند و اِشکال در یک الگو باعث سرایت اِشکالات دیگر در سایر الگوهاست.

این اشکالات می‌تواند در ترک فردمدار رخ دهد یا در دو الگوی دیگر. در هر یک از شاخه‌های یاد شده (ترک فردمدار، ترک خانواده‌مدار، ترک جامعه‌مدار) به ترتیب معیار و شاخص‌های تعریف شده‌ای نیازمند خواهد بود. به صورتی که در ترک فردمدار (روان‌شناس) در ترک خانواده‌مدار (روان‌شناس / مددکار اجتماعی/ خانواده بیمار) و در ترک جامعه‌مدار (معاونت بهداشت و درمان / وزارت بهداشت / نیروی انتظامی / ستاد مبارزه با مواد مخدر) ملزم به همکاری و ایجاد تعامل ضروری است.

با توجه به تلاش تهیه‌ کنندگان و فروشندگان مواد اعتیادآور و شیوه‌های جدید آنان در نحوه‌ی توزیع، فروش، الگوهای یاد شده بیش از پیش باید در جهت درمان و انظباط عمومی فعال باشند.