بله
کتاب ایده‌یابی خلاق در طراحی گرافیک نوشتۀ سهیلا یدالله زاده، با ارائه و تحلیل راهکارهایی جدید به شکوفایی خلاقیت گرافیست‌ها در خلق آثاری جذاب کمک قابل توجهی می‌کند.
گرافیک از جمله هنرهای کاربردی و شاخه‌ای از هنرهای تجسمی می‌باشد، واژۀ گرافیک از مصدر یونانی "Graphein" به معنای نوشتن گرفته شده و ریشۀ آن در اصل به معنای خراشیدن، حک کردن و نقد است. طراحی گرافیک یعنی خلق و سامان دادن یک سلسله عوامل تصویری برای بیان یک مفهوم، پیام یا اطلاعات در جهت هدفی مشخص و معین. ایده و فکر در جریان عمل طراحی تولید می‌شود که طی آن طراح گرافیک تحقیق و اطلاعات را مرتب‌سازی و تفسیر می‌کند. در نهایت با تعیین هدف، ایده‌ها را ابداع و یک شکل تصویری جدید خلق می‌کند.
ایده در گرافیک، تصویری از چیزی است که هنگام فکر کردن به ذهن ظهور می‌کند. تصاویر پاسخ‌های ذهنی سؤالاتی هستند که به صورت نمادین دیده می‌شوند. هر آنچه برای حل مسئله به ذهن می‌رسد، ساده‌ترین راه حل در برابر آن است. ایدۀ طراحی، شکل فشرده‌ای از طرح است که قابلیت انتقال پیام را داشته باشد. در کل می‌توان ایده را چنین معنی کرد که تصویری قابل اجرا است که مضمونی را به فشرده‌ترین شکل بیان می‌کند. ایده ساده‌ترین راه حل یک مسئله نیز هست، به عبارتی هر جزء یک اثر می‌تواند یک مسأله تلقی شود.
در بخشی از کتاب ایده‌یابی خلاق در طراحی گرافیک می‌خوانیم:
طراح باید شرایط را به گونه‌ای محیا کند تا با ایده‌های متفاوت برخورد داشته باشد و نکته با اهمیت این که نباید به یک راه حل بزرگ اندیشید زیرا برای حل یک مسئله راه حل‌های زیادی وجود دارد. در ریزش فکری اولیه هر آنچه به ذهن‌تان خطور می‌کند خواه مستقیم یا غیر‌مستقیم باید یادداشت کنید. اینگونه یادداشت‌ها شکل جدیدی از بیان تصویری خلاق را به ما ارایه می‌کنند. همچنین توجه به مثل‌ها، اشعار و کنایه‌ها از دیگر راه حل‌ها می‌باشند و در مرحله بعدی بین نوشته‌ها و واژه‌های پراکنده ارتباط برقرار کنید.
گاهی ایده‌ها ممکن است که ناهماهنگ، بی‌هدف و بدون کاربرد به‌نظر برسند و این در حالی است که می‌توان حتی به بیان آن‌ها پرداخت اما آنچه که مهم است، این است که هر ایده‌ای هدفی دارد و راه‌هایی برای بیان آن، که وابسته به تفکرات خلاق یک طراح گرافیست می‌باشد و این فرآیند و نوآوری وابسته به خلاقیت و ارتباطات بصری است.
اینکه چگونه بتوان قضاوت مهم بین هویت یا انگیزه یک زندگی یا چیزی که دارای هستی است و روح نهفته در آن را با زیاده‌خواهی و بها دادن به چیز دیگری تبدیل کرد و آن را تغییر داد؛ و این‌ها همه چیزهایی است که طراح و ایده‌ها و مهارتش در توسعه آن می‌تواند به ظرافت عمل کند. طراح فرم را به خوبی می‌شناسد، به‌راحتی روابط بین مسائل را درک و آن را مطرح می‌کند و گاه با یک تشویق و با یک تلنگر می‌تواند به کار بپردازد و مسائل را مطالعه کند و به خلق اثر جدید بپردازد. ممکن است که او در مقابل یک مسئله ساده قرار بگیرد و یا با ترکیب بسیار پیچیده‌ای روبرو باشد. پس می‌توان بر عادت‌های قدیمی فایق آمد و برخی از قوانین را نادیده گرفت و از آن‌ها در جهت یک ایده جدید استفاده کرد و بر اساس زندگی امروز آن‌ها را پیاده کرد. لذا باید گفت که طراحان قوی افرادی هستند که بتوانند شور و غوغایی را در جامعه ایجاد کنند.
این حرکت خیلی غیرحرفه‌ای است.