بله
ایچ ویند کولز در کتاب روانشناسی زبان، به بررسی مفاهیم اصلی در پژوهش‌های حوزه‌ی روانشناسی زبان مانند تاریخچه‌ی آن، روش‌های پژوهش در این رشته، جریان اطلاعات، بازنمود زبانی و زبان اشاره می‌پردازد.
به بیان ایچ ویند کولز (H. Wind Cowles)، روانشناسی زبان حوزه‌ای میان رشتهای در پژوهش محسوب می‌شود که از علومی چون روانشناسی، زبان‌شناسی، علوم رایانه، علوم اعصاب و علوم شناخت به وجود آمده است. کتاب روانشناسی زبان (Psycholinguistics 101) در هشت بخش با بررسی پژوهش‌های کلاسیک و نوین از حوزه‌های گوناگون بر آن است تا با گشایش دریچه‌ای به حوزه‌ی روانشناسی زبان، مقدمه‌ای جذاب و روشنگر در زمینه‌ی مطالعه‌ی پردازش زبان ارائه کند.
با فهم فرآیندهای زیر بنایی زبان، می‌توان به گسترش روش‌های کارآمدتر در آموزش زبان و درک تفاوت در توانایی‌های خواندن کمک کرد. کتاب روانشناسی زبان بدون تردید با ارائه‌ی مقدمه‌ای روشن بر پژوهش‌های نوین در این حوزه، دانشجویان را مجذوب محتوای خود می‌کند و مقدمه‌ای بر چگونگی پردازش و ذخیره‌ی زبان در ذهن و مغز ارائه می‌دهد.
مطالعات میان رشتهای از رویکردهای جدید علمی هستند که به علت پیچیدگی مسائل و پدیده‌ها به وجود آمده‌اند. پیچیدگی انسان و به تبع آن زبان، موجب شده است رویکردهای میان رشتهای متفاوتی برای مطالعه‌ی زبان ایجاد شود که روانشناسی زبان یکی از آن‌هاست. پیدایش روانشناسی زبان با فعالیت‌های ارزشمند نوام چامسکی و جورج میلر و نیز ایجاد تحول در روانشناسی رخ داد. آن‌ها باعث تغییر دیدگاه از رفتارگرایی به شناختی شدند.
از آنجا که در دهه‌ی اخیر توجه زیادی به مطالعات میان رشتهای شده است، بسیاری از زبان‌شناسان برای کشف قواعد و عوامل مؤثر در فراگیری زبانی به تحقیق و بررسی‌های روان‌شناختی زبان پرداخته‌اند. به دلیل تفاوت‌های ساختاری موجود در زبان‌ها، لازم است این بررسی‌ها در زبان‌های مختلف انجام شود. بنابراین، وجود منابع و کتاب‌هایی با مبانی نظری ضروری برای پژوهش در روانشناسی زبان، می‌تواند راه‌گشایی کارآمد در انجام پژوهش‌ها باشد.
یکی از محورهای اصلی این کتاب که از امتیازهای اصلی آن نسبت به سایر کتاب‌های ترجمه شده در این حوزه است، پرداختن به روش‌های پژوهش در روانشناسی زبان است. مطالعه‌ی روش‌های مختلف پژوهش در این زمینه می‌تواند ضمن درک بهتر پیچیدگی‌های موجود در مطالعات، شما را با انواع روش‌ها آشنا سازد.
خانم ایچ ویند کولز در حال حاضر دانشیار زبان‌شناسی دانشگاه فلوریداست که در میان رشتهای روانشناسی زبان به ویژه حوزه‌های درک و بیان زبان، پردازش جمله‌ها و ردگیری حرکات چشم به تحقیق می‌پردازد.
در بخشی از کتاب روانشناسی زبان می‌خوانیم:
زبان نقشی عمده‌ای در زندگی روزمره دارد، از صحبت دربارهی عقاید و افکار پیچیده تا سفارش ناهار، خواندن مجله یا قانع کردن فردی به انجام کاری. تصور یک روز بدون استفاده از زبان (خواندن، تولید یا درک حتی یک واژه) بسیار دشوار است. برای لحظه‌ای تصور کنید، چه می‌شد اگر نیاز داشتید که یکی از دوستان شما، شنبه‌ی هفته‌ی آینده شما را به فرودگاه برساند، اما نمی‌توانستید از هیچ شکلی از ارتباط زبانی استفاده کنید؟ چگونه درخواست خود را مطرح می‌کردید؟ چگونه متوجه می‌شدید، که دوست شما متوجه درخواست، شده است و در زمان مناسب شما را به مقصد خواهد رساند؟ برای این منظور، در وهله‌ی اول، چگونه در پرواز مورد نظرتان جا رزرو می‌کردید؟
زبان در تمام نقاط جامعه‌ی انسانی و در همه‌ی فرهنگ‌ها وجود دارد. برای بیش‌تر افراد، زبان یک توانایی طبیعی است که پیش از یادگیری نحوهی لباس پوشیدن به دست می‌آورند. برخی از افراد گمان می‌کنند حتی با استفاده از زبان، می‌اندیشند که بخش مهمی از تفکرات آن‌ها مستلزم نوعی تک گویی درونی است. با این حال، زبان پدیده‌ا‌ی ساده نیست، در حقیقت، بسیار پیچیده است و باید توانایی استفاده‌ی سریع از آن را داشته باشیم. در واقع، زمان‌بندی زبان بسیار مهم است که حتی کم‌ترین تأخیرها در پردازش آن نیز، پیامدهای اساسی در پی دارد. بنابراین، با درک نحوهی کار زبان و چگونگی استفاده از آن، می‌توانیم بخش اصلی و نیز پیچید‌ه‌ی زندگی روزمره‌ی خود را درک کنیم و پیشنهاداتی برای چگونگی یاری رساندن به افراد دارای اختلالات زبانی ارائه بدهیم و شاید حتی بتوانیم نحوهی اندیشیدن را نیز درک کنیم.
روانشناسی زبان علم مطالعهٔ عوامل روان‌شناختی و عصب‌شناختیِ اکتساب، کاربرد، درک و تولید زبان است. مطالعات اولیه در حوزهٔ در روانشناسی زبان عمدتاً فلسفی است؛ زیرا گذشته داده‌های منسجمی درباب نحوهٔ عملکرد مغز در دسترس نبوده‌است. روانشناسی زبان به مطالعهٔ آن دسته از فرایندهای شناختی می‌پردازد که تولید جملات دستوری و معنادار و نیز درک واژه‌ها، پاره‌گفتارها، و متن را ممکن می‌سازند.
پژوهش‌های نوینِ روانشناسی زبان از زیست‌شناسی، عصب‌شناسی، علوم شناختی و نظریهٔ اطلاعات بهره می‌گیرد تا نحوهٔ پردازش زبان توسط مغز را مورد مطالعه قرار دهد.