کتاب مسافر آسمون

کتاب مسافر آسمون به قلم طیبه تلخابی، به روایت داستان عاشقانه دختر جوانی به نام فریده می‌پردازد که به دلیل شرایط کاری پدرش و ماموریت‌های او، مجبور می‌شود مرتب از شهری به شهر دیگر سفر کند.

در یکی از این سفر‌ها که به آستارا رفته بود، دلباخته‌ی پسری به نام شهرام می‌شود، و این عشق زندگی و شخصیت او را به کلی دگرگون می‌کند تا جایی که کارهای عجیب و غریبی می‌کند و درگیر ماجراهای دلهره‌آور می‌شود.

در بخشی از کتاب مسافر آسمون می‌خوانیم:

با اینکه از صبح مسافت زیادی را در راه پر پیچ و خم شهر عشق جلو رفته بودم اما هنوز برای بسیاری از حرف‌ها و فکرها که در ذهن داشتم زمان مناسب نبود. هنوز از پرسیدن بعضی سئوال‌هایم می‌ترسیدم. گاهی ما ترس زیادی از پرسیدن داریم. ترس از اینکه مبادا جوابی که انتظارش را داریم نشنویم. فرصت زیادی لازم بود. باید انقدر در این راه پیش می‌رفتم و غرق می‌شدم تا آمادگی شنیدن هر جوابی را پیدا می‌کردم.

باید انقدر عاشق می‌شدم که تلخی‌های احتمالی را هم بتوانم تحمل کنم و بپذیرم. شنیده بودم که وقتی عاشق بشوم دیگر هیچ چیز بد نیست. بدی‌ها را باور نخواهم کرد. اما ترس و تردیدی که در وجودم بود مانع می‌شد که حرفی بزنم. شنیده بودم وقتی عاشق بشوم بدی‌ها را باور ندارم و هیچ حرفی و هیچ رفتاری غیر قابل تحمل نیست. عشق پرده‌ای روی همۀ عیوب می‌کشد و آن‌ها را نمی‌بینم و هر چه هست عالی و دوست داشتنی به نظر می‌رسد.

به همین خاطر باید قبل از عاشق شدن و غرق شدن دنبال نقص‌ها گشت. و من به جایی رسیده بودم که دیگر مانعی سد راهم نمی‌شد. اما هنوز برای مطرح کردن سئوالاتی که در ذهنم بود تردید داشتم. شاید اگر شهرام سر حرف را باز می‌کرد بهتر می‌توانستم هرچه میخواهم بگویم. نمی‌دانستم شهرام هم مثل من همین احساس را دارد یا نه.

نمی‌دانستم او هم به همان نقطه رسیده یا نه. شاید دلیل اینکه حس می‌کردم عاشق شده‌ام همین رویاها بود. شاید احساسات لطیف من و شاید خوبی‌های بی‌حد شهرام و یا شاید تعریف‌های زیادی که شراره از شهرام و خانوادۀ او کرده بود؛ در من این احساس عمیق را گذاشته بود.