کتاب مجموعه ترانههای بیست و هشت اثر عادل شیرازی، دربردارندۀ اشعاری زیبا با ریتمهای ساده است که باید با دانش موسیقی به آنها نگاه کرد.
این کتاب که به ترتیب بعد از «اشعار خیس»، «ترانهی باران» و «سکوت ابر»، چهارمین مجموعه از ترانههای عادل شیرازی محسوب میشود، شامل ترانههایی است که هر کسی میتواند با کمی ذوق هنری به شکل خیره کنندهای آنها را اجرا کند. شیرازی هر آنچه از دلش آمده را نوشته و حالات روحی خود را توصیف میکند. درک این نوشته مستلزم درک حالات روحی اوست.
در بخشی از کتاب مجموعه ترانههای بیست و هشت میخوانید:
ما به دنیا اومدیم
دنیا به ما نیومد
ما رو دست زدیم بهش
رو دست ما در اومد
زندگی کردیم به سختی
بغضو تو گلو گزاشت
با قدمهامون تو کوچه
نم نم بارون گزاشت
گفتیم عاشق بشیمو
دلی به دریا بزنیم
وقتی طعم عشقو دیدیم
کاری کرد جا بزنیم
وقتی دلتنگی اومد سراغمون
گریه شد شبهای غم رفیقمون
با یه لبخندی که گفت
غصه میاد چه پیشتون
لب خستمون که از نا رفتو
گفت که فریاد بزنین
آخرش آروم به ابرا میگفت
که باید زار بزنین
بله























