کتاب زیر چتر ابر

کتاب زیر چتر ابر نوشته‌ی مهدی شهابی، شامل 44 قطعه شعر است که تمامی اشعار آن در قالب غزل سروده شده.

اشعار موجود در این کتاب به سال‌های ابتدایی دهه 80 باز می‌گردد. اولین شعر‌های این مجموعه به غزل‌های عاشقانه اختصاص داده شده است. غزل‌هایی که با مضمون فراق یار و غم تنهایی با قلمی روان و به دور از تکلف و در کمال شاعرانگی سروده شده‌اند. در دومین غزل این مجموعه شاعر اوج تنهایی و غم نبودن معشوق را به خوبی در همان بیت آغازین تصویرسازی کرده است و تا پایان شاعر با بیت‌هایی زیبا دلتنگی‌ها و تلخ کامی‌های همراه با معشوق در زمان دوری از یار را روایت می‌کند.

نویسنده در این اثر به موضوعاتی با درون‌مایه مدح شهدا و معصومین (ع)، اشعار اجتماعی، اعتراضی و عاشقانه پرداخته است. یکی از نکات قابل توجه که از ابتدای مجموعه تا انتهای آن ذهن مخاطب را درگیر می‌کند انتخاب ردیف‌های دلنشین و خاص برای برخی غزل‌ها است.

در بخشی از کتاب زیر چتر ابر می‌خوانیم:

کار ما در برزخ تردید از مردن گذشت
عمرمان، با هر چه شادی، هر چه غم خوردن، گذشت
زخم‌ها خوردیم اما زخم‌هایی هم زدیم
عمر با آزار دیدن یا به آزردن گذشت
خون دل بُرد آن که جام آورد، آری زندگی
دور باطل بود، در آوردن و بردن گذشت
مثل یک فانوس در طوفان شب‌های غریب
روزهای خوبمان با بیم افسردن گذشت
خنده‌هایی بود، اما بی‌سبب نشکفته ماند
بغض‌هایی بود، اما با فرو خوردن گذشت
اندکی‌ای ابر بالای سر من گریه کن
شاید این گل مدتی از خیر پژمردن گذشت