کتاب ایمنی و خطر در تربیت بدنی کودکان دبستانی

کتاب ایمنی و خطر در تربیت بدنی کودکان دبستانی نوشته‌ی جان سورز، راهنمایی برای معلمان تربیت بدنی برای ایجاد محیطی ایمن در هنگام انجام فعالیت‌های ورزشی دانش‌آموزان دبستانی است.

معلمان می‌توانند با استفاده از دستورالعمل‌های کاربردی ارائه شده در کتاب (Safety & Risk in primary school physical education) و با در نظر گرفتن، سیاست مدرسه در قبال فعالیت‌های ورزشی به بررسی میزان خطر پرداخته و نحوه مدیریت بهتر را در مورد فعالیت‌های ورزشی تجربه نمایند. هر چند که مخاطب اصلی این کتاب، معلمان تربیت بدنی هستند ولی دستوالعمل‌های ارائه شده می‌توانند برای سایر پرسنل مدرسه و نیز مدیران آموزشی مفید باشند.

نیازهای دانش‌آموزان، محدودیت‌ها، نحوه برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی تمرین‌ها، تجهیزات و جابجایی و نصب آن‌ها و مسئولیت‌های قانونی معلم از جمله مواردی هستند که به تفصیل در کتاب ایمنی و خطر در تربیت بدنی کودکان به آن‌ها پرداخته شده است. در عین حال در فصل‌های مختلف تلاش شده، بیشتر از آنکه به نکات منفی توجه شود بر روی نکات مثبت و برجستگی‌ای که تضمین کننده تمرینی خوب هستند، تأکید گردد.

لازم به ذکر است که بعضی از موارد خاص از جمله میزان خطر در بخش‌های مختلف کتاب به طور مکرر جان سورز (John Severs) به آن اشاره کرده است تا مرتباً مرور گردند و رابطه آن‌ها با محیط‌های فعالیت و یا مجموعه وظایف معلم به خوبی درک شوند. همچنین توصیه‌هایی در مورد فعالیت‌ها و شیوه‌های عمل و یا انواع تجهیزاتی که یا به‌صورت بالقوه خطرناک هستند و یا ممکن است شکل استفاده نادرست از آن‌ها، این وسایل را پرخطر نماید، مطرح شده‌اند، که در اغلب موارد این توصیه‌ها در آموزش‌ها و برنامه‌های تربیت بدنی تشریح نمی‌شوند. البته بدیهی است که در تمام فعالیت‌های ورزشی فاکتور خطر وجود دارد و هدف از ارائه این دستورالعمل‌ها کاهش قدرت فعالیت‌ها که موجب کندی و بی‌انگیزگی آن‌ها می‌شود نیست، بلکه تلاش در جهت پایین آوردن ضریب خطر تا سطحی قابل قبول از طریق ایجاد اطمینان از عدم وقوع حوادث قابل پیشگیری است.

در بخشی از کتاب ایمنی و خطر در تربیت بدنی کودکان دبستانی می‌خوانیم:

برای بالا‌ بردن استانداردهای تربیت بدنی به معلمانی نیاز ‌است که توانایی کافی جهت رویارویی با میزان قابل قبولی از خطر را داشته‌ باشند. به ‌همین دلیل در آموزش‌های تربیت بدنی نحوه برخورد کاربردی با درجات مختلف خطر را به آن‌ها آموزش می‌دهند. مدیریت خطر شامل ارزیابی میزان خطر و (در صورت لزوم) اعمال کنترل شدیدتر بر هر عامل خطر‌زایی است که ممکن ‌است به دانش‌آموزان و دیگران صدمه وارد ‌کند. این مسئولیت به دلیل وجود کلمه "خطر" برای تعدادی از معلمان ایجاد نگرانی می‌کند. "مدیریت خطر" عبارتی است که در بسیاری از موارد به‌جای عبارت "تمرین بی‌خطر" به کار می‌رود. این دو عبارت و عبارت "تمرین خوب" کاربرد یکسانی ‌دارند. تمرین‌خوب، تمرین بی‌خطر است و در تمرین بی‌خطر، مدیریتی جهت کنترل آسیب دیدگی احتمالی صورت می‌گیرد.

هر معلم روزانه تصمیمات زیادی در مورد شرایط فعالیت بچه‌ها، در کلاس و یا زمین بازی می‌گیرد که حتی گاهی بعضی از آن‌ها به صورت غیرارادی هستند. این همان مدیریت‌ خطر است. که اکثر معلمان از عهده این‌ کار به خوبی بر‌می‌آیند. همچنین بسیاری از آن‌ها دانش‌آموزان را نیز در امر مدیریت خطر شرکت ‌می‌دهند که توصیه می‌شود، تمام معلمان این‌کار را انجام ‌دهند. جهت ‌تمرین این‌ کار، معلم می‌تواند هنگام ورود دانش‌آموزان به سالن‌ ورزشی از آن‌ها بخواهد به دقت اطراف سالن را بررسی ‌کنند و هر ‌چیزی که می‌تواند به آن‌ها آسیب برساند مشخص نمایند. با این حرکت، معلم تمرین ‌خوب و بی‌خطر و نیز مدیریت ‌خطر را به بچه‌ها آموزش می‌دهد.

به این ‌ترتیب، وقتی دانش‌آموزان به کلاس ‌پنجم می‌رسند، معلم شاهد فعالیت دانش‌آموزانی است که خودشان مراحل گرم ‌کردن قبل از فعالیت را تنظیم و مدیریت می‌کنند و معلم می‌تواند جهت کنترل درک درست مطلب و یا تصحیح حرکت‌هایشان با آرامش وارد عمل ‌شود.