کتاب عاشقی در مقبره

کتاب عاشقی در مقبره دربردارندۀ 15 داستان کوتاه است که حسن اصغری در نگارش آن‌ها از سبک نگارشی جدیدی استفاده کرده.

حسن اصغری نویسنده و منتقد، متولد 1326 در گیلان است. وی فعالیت ادبی‌اش را از سال 1355 با چاپ مقاله‌ها و نوشته‌هایی درباره نقد ادبی و داستان کوتاه در نشریات آغاز کرده و هم‌اکنون سردبیری مجله ادبی “کلک” را برعهده دارد.

او از نویسندگان خطه شمال کشور است که در مضمون و فرم داستان‌هایش تابع شیوه‌هایی نو است. او داستان‌های زیادی نوشته و خود مدرس داستان‌نویسی هم هست.

در بخشی از کتاب عاشقی در مقبره می‌خوانیم:

همین که چراغ نیمه‌ کورسوى سقف اتاق خاموش شد، مشتاقى احساس کرد که هنوز شعله یک شمع کوچک دارد توى سینه‌اش مى‌سوزد. به دنبال شمع، دست به دیوار تاریک راهرو گذاشت و به سیاهى مشت کوبید و جلو رفت و یاد تصویر ابلیس مصرى افتاد که سال‌ها بر سینه اتاق‌اش چسبیده بود و مدام به او زُل مى‌زد. بوى کهنگى مقبره چند هزار ساله زیرپاى ابلیس به دماغش زد و سینه‌اش به سوزش افتاد و سرفه را در گلو خفه کرد و دست لرزانش را کورمال کورمال به تاقچه آبدارخانه رساند. بر روى تاقچه چنگ کشید و به دنبال کبریت گشت و انگشت‌اش به گردن شمعى خورد که سال‌ها خاموش بود. کبریت از زیر شمعدانى لغزید که او چوب کبریتى بیرون آورد و با چرخش انگشتان به آن آتش زد و سر شمع توى سیاهى قیرگونه شعله کشید و به چهره‌اش نور تابید. شعله شمع را چرخاند و نور را به در و دیوار پاشید و روى چهره دفتردار نقش انداخت و به سایه روشن تابلوى چهره خیره شد. همان لبخند مصنوعى و سوالى همیشگى بر لبانش نقش زده بود و جرقه‌هاى ریزریز توى قیر چشم‌هاش موج‌وار شناور بود. مشتاقى دست‌اش را جلو برد تا همه نور شمع را به چهره او بپاشد تا حالت نگاه و معناى آن را دریابد و پاسخ دهد. فکر کرد، هیچ‌وقت مفهوم نگاهش را نفهمیده است که زیرلب گفت: «نوشتن ما داره تعطیل مى‌شه.»

لب زیرین دفتردار فرو افتاد و حدقه چشم‌ها گشادتر شد که او بدون حرکت لب‌ها هن کرد و لب زیرین را بالا کشید و باز همان لبخند مصنوعى در پرتو نور، نقش بست. مشتاقى کلافه از حالت نگاه او، سر را به طرف درگاه گرداند و زیر لب گفت:
«نوشتن... عشق سى ساله...»