بله
کتاب در محضر استاد: گفتارهایی از دکتر عباس حری، مجموعه‌ای از مقالات و سخنرانی‌های علمی و پژوهشی استاد عباس حّری، دانشمند علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی، استاد دانشگاه تهران و طراح نظریه‌ی اطلاع‌شناسی در حوزه‌ی کتابداری و اطلاع‌رسانی است.
مطالبی که در این کتاب گرد آورده شده، حرفهای دکتر حری است. در این‌جا و آن‌جا. سخنرانی‌ها و گفت و شنودهایی که به ترتیب تاریخ ارائه تنظیم شده است. همه ما می‌دانیم که دکتر حری چه به هنگام نگارش مقالات و چه به هنگام ایراد یک سخنرانی پیوسته روش ویژه خود را برای بیان مقاصد خویش به کار می‌برد، به گونه‌ای که سخنان و آثارش نه تنها برای مخاطبان، بلکه برای همه شنوندگانی که مشتاق شنیدن کلام وی بودند نافذ و اثرگذار بود.
برایش بسیار با اهمیت بود که شنونده بتواند در ارتباط با سخنان او قرار گیرد، با او رابطه تنگاتنگی برقرار کند و فاصله گوینده و شنونده برداشته شود. او این طور می‌خواست. نمی‌خواست حرف‌هایش حکم شعار پیدا کند بلکه به کاربرد عملی آن بیشتر می‌اندیشید. این سادگی صریح گفتار و کلام همراه با قاطعیتش قادر بود که افراد زیادی را تحت تأثیر قرار دهد.
در بخشی از کتاب در محضر استاد می‌خوانیم:
نکته‌ای که باید به آن بپردازم نام رشته است که با عناوینی داغ و پرشور و با معنا، مطرح شده است. جوانان و عزیزان این رشته علاقه‌مندند هرچه سربلندتر باشند؛ به دلیل اینکه برخی اشارات برون‌زا که با عنوان کتاب‌گذار از این رشته یاد می‌کنند آن‌ها را آزار می‌دهد. وقتی نسبت به علم و کتاب بی‌احترامی باشد از این اتفاق‌ها می‌افتد. ولی این حق است و می‌خواهم در خصوص این حق صحبت کنم.
این رشته نه کتاب‌گذاری است که برون‌زاست و نه مهندسی فناوری اطلاعات که درون‌زاست. ما باید ببینیم چه کاری انجام می‌دهیم که بر اساس آن هویت پیدا کنیم. پیش از اینکه من به‌این سؤال جواب دهم که ما چه می‌کنیم باید به نکاتی اشاره شود که برخی، پیش‌فرض‌هاست و برخی در حد یک اشاره است.
سال‌هاست که در متون متعدد رشته از یک زنجیره صحبت می‌کنند؛ داده، اطلاعات، دانش، و از یک متن به متن دیگر حرکت کرده و طبعا به فارسی نیز برگشته است.
در توصیفی که ارائه می‌کنند "داده" آن چیزی است که پردازش نشده، خام و بنابراین بی‌معناست؛ پس از پردازش، داده تبدیل به "اطلاعات" می‌شود و معنی پیدا می‌کند و مجموعه اطلاعات به "دانش" تبدیل می‌شود و در ساختار خاصی، شکل معرفتی به خود می‌گیرد.
این حرکت اصلا زنجیره‌ای نیست، بلکه یک حرکت مارپیچ پیش رونده است. یعنی دانش آخر نیست اول خط دیگری است. آن‌چه که برای یک فرد دانش است برای دیگری داده است. تمام حرکت‌هایی که در علم صورت گرفته همین‌گونه است. بر مبنای از پیش موجودها، ساختار بنا شده و آن خود پایه‌گذار حرکتی دیگر است و این حرکت پیوسته ادامه دارد. پس داده، بی‌معنا و پردازش نشده نیست. کتابخانه ملی سرشار از پیش‌موضوع‌هاست که همان داده‌ها هستند.
