مجله بازیبان - شماره 4 به بررسی کنترل والدینی، وظیفه والدین در سری بازیها، بازیهای ارزشی با ارزش افزوده اقتصادی و تقویت فرهنگ شهادت طلبی در بازیهای دیجیتال میپردازد.
شاید اولین باری که بازی valiant hearts را بازی کردم بلوایی درونی، ذهن من را به خود مشغول کرد که مگر 8 سال دفاع مقدس ما فقط یک بُعد داشت و آن هم جنگ بود؟! یادم میآید که پیشترها که عاشق سری بازیهای commandos بودم و دیوانهوار، ساعتها برای مخفی کاری و یا انجام دادن یکی از مأموریتهای بازی پای سیستم مینشستم این قدر در ذهنم بر سر این مسائل غوغا نمیشد. شاید آن موقع نوجوان بودم. شاید هم IGI و دلتا فورس و بازیهای جنگی ایرانی که تازه روی رایانه آمده بودند و برای ما خیلی جذابیت داشتند، مجال این فکرها را به امثال من نمیدادند. اما به هر حال یک مسأله همیشه در این سالها در خصوص بازیهای دفاع مقدس که البته در سالهای نخست، اکثر قریب به اتفاقشان سفارشی ساخته شده بودند؛ وجود داشته و دارد و آن روایت جنگانه و اکشن از هشت سال دفاع مقدس است! حال آن که، چیزی که یوبی سافت با بازی قویدلان به مخاطبش منتقل میکرد، اصلا فقط جنگ نبود و مهمتر این که شما بدون شلیک حتی یک گلوله مراحل را طی میکردید و اتفاقا به قدری درگیر بازی میشدید که حتی شنیدن موسیقی لود شدن بازی هم ذهن شما را پرواز میداد.
بله










