کتاب قانون اساسی کشور ایتالیا

کتاب قانون اساسی کشور ایتالیا، به تشریح سیستم دولت و همچنین حقوق مدنی همه شهروندان ایتالیایی و کسانی که در کشور ایتالیا زندگی می‌کنند، می‌پردازد.

ایتالیا (Italy) کشوری در جنوب قاره اروپا است که پایتخت آن شهر رم می‌باشد. این کشور از شبه‌ جزیره ایتالیا و دو جزیره سیسیل و ساردِنی در دریای مدیترانه تشکیل شده‌ است. زبان رسمی این کشور ایتالیایی و جمعیت آن حدود ۶۰ میلیون نفر است.

ایتالیا پنجمین کشور پرجمعیت اروپا و بیست و سومین کشور پرجمعیت دنیا است. دو کشور مستقل بسیار کوچک به نام‌های واتیکان و سان مارینو در درون خاک ایتالیا قرار دارند و یک تکه از خاک ایتالیا نیز بیرون از خاک اصلی این کشور و در سوئیس قرار دارد که کامپیونه دیتالیا نامیده می‌شود. رم، پایتخت ایتالیا، به عنوان پایتخت امپراتوری روم و اقامتگاه پاپ، برای سده‌های پیاپی از مراکز سیاسی و مذهبی تمدن غرب بود.

قانون اساسی جمهوری ایتالیا (Constitution of the Italian Republic) در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۷ توسط مجلس مؤسسان با ۴۵۲ رای موافق و ۶۲ رای مخالف تصویب شد. متن قانون اساسی که تاکنون ۱۵ متمم به آن افزوده شده، در ۲۷ دسامبر ۱۹۴۷ در شماره ۲۹۸ مجله گازتا آفیسیال منتشر شد. مجلس مؤسسان ایتالیا در ۲ ژوئن ۱۹۴۶ توسط حق رای همگانی انتخاب شد. این انتخابات همزمان با رفراندوم لغو سلطنت انجام شد. قانون اساسی در ۱ ژانویه ۱۹۴۸ یک قرن پس از تصویب اساسنامه آلبرتینو به اجرا درآمد. اگر چه این اساسنامه پس از رژه بنیتو موسولینی در رم در سال ۱۹۲۲ پا برجا ماند، اما پس از این تاریخ ارزش اساسی خود را از دست داد.