بله
محسن رستمی در کتاب گنجینه اقوام ایران، به بررسی آداب و رسوم، فرهنگ و جاذبه‌های نواحی مختلف کشور پرداخته است.
فلات ایران در طول قرن‌ها جایگاه قبایل و ملل بسیاری بوده است که در مجاورت یکدیگر زندگی می‌کرده‌اند. تقریباً در آغاز هزاره‌ی اول قبل از میلاد، قبایل ایرانی در سرزمین ایران ساکن شدند و نام خود را از قوم آریا بر آن نهادند. در دوره‌های تاریخی گذشته، قبایل دیگر بارها ایران را تصرف کردند و در این سرزمین در کنار ایرانیان به زندگی ادامه دادند و این‌گونه گنجینه اقوام مختلفی پدیدار شده است.
در بخشی از کتاب گنجینه اقوام ایران می‌خوانیم:
سازمان اجتماعی اعراب از نظر سلسله مراتب ایلی دارای تقسیماتی است؛ بیت، کوچکترین واحد سازمان اجتماعی هموطنان عرب خوزستانی است. حموله از مجموعه‌ی چند بیت تشکیل می‌شود که دارای نیای مشترک هستند. عشیره مجموعه‌ای از چند حموله است که الزاماً همه‌ی افراد آن از نیای واحد نیستند، فقط هسته‌ی اصلی تشکیل‌دهنده‌ی عشیره که به صورت موروثی شیخ از میان آن‌ها انتخاب می‌شود از جد مشترک هستند. طایفه، از چند عشیره تشکیل شده است و هسته‌ی تشکیل دهنده آن عشایری با نیای واحد است. اما عشایر دیگر نیز میتوانند جزء این طایفه شوند، از مجموع چند طایفه و چندین عشیره تشکیل شده است و وجود یک قبیله به معنی همخونی تمام افراد آن نیست. گاهی نیز در نتیجه‌ی وحدت سیاسی - اجتماعی چند طایفه و عشیره، یک قبیله تشکیل می‌شود. قبایل عرب خوزستان هویت خود را بیشتر حفظ کرده‌اند.
