کتاب اعترافات دروغین

پیر دو ماریوو کتاب اعترافات دروغین، را به صورت نمایشنامه‌ای در سه پرده به رشته تحریر درآورده است که شاید با خواندش از خود بپرسیم، آیا می‌توان با دروغ و دستکاری کردن حقیقت‌ها بر افکار دیگران نفوذ کرد؟

در نمایشنامه اعترافات دروغین، می‌توان ترکیبی از مکالمات شخصیت‌های داستان با خودشان و اطرافیان‌شان را خواند. در اینجا بیان قلب و بیان ذهن را می‌توان به طور هم زمان احساس کرد. شاید بتوان چهره واقعی شخصیت‌‌ها را کشف کرد. اما آن‌ها به طور هوشمندانه‌ای پنهان شده‌اند.

رنگ مایه نوشته‌های دو ماریوو عشق پاک است. دو ماریوو در نمایشنامه اعترافات دروغین (Les Fausses Confidences) بیش از آنکه به روح و ذهن توجهی کند، قلب و اخلاقیات را در نظر گرفته است. او در نوشته‌هایش پول را بی‌اهمیت دانسته و عشق پاک را همیشه بر آن غالب می‌داند. پایان همه کمدی‌های ماریوو با ازدواج و یک زندگی شاد خاتمه پیدا می‌کند.

پیر کارله در شامبلن ماریوو (Pierre Carlet de Chamblain de Marivaux) در چهارم فوریه 1688 در پاریس متولد شد. تحصیلاتش را در رشته حقوق در پاریس آغاز کرد، اما بیشتر در محافل ادبی رفت و آمد می‌کرد تا مدرسه حقوق. ماریبوو، روزنامه‌نگار، رمان‌نویس و نمایش‌نامه نویس بود. او اقدام به چاپ سه روزنامه کرد. رمان‌های او شامل اتوبیوگرافی نیز می‌شدند. در میان نمایش‌نامه‌های او «بازی عشق و شانس» که توسط کمدین‌های ایتالیایی اجرا شد به موفقیتی غیر قابل مقایسه با سایر نمایش‌نامه‌های او مثل «شگفتی عشق» و «شاهزاده مبدل» دست یافت. بیشترین نمایش‌نامه‌های باقی مانده از او که به زبان‌های دیگر ترجمه شده‌اند، شاهکار محسوب می‌شدند.

ماریبوو از خود سبکی به نام ماریوودژ به جای گذاشت که در آن ترکیبی از مکالمه شخصیت‌ها با خودشان و دیگران است یا به عبارتی دیگر، خواننده بیان قلب و بیان ذهن را هم زمان می‌خواند.

سخنی از پیر دو ماریوو:

«اگر بگویند آدم خوبی هستم کمی تملق خواهد بود اما اگر به من بگویند که نوشته‌هایم باعث تعدیل شرارت‌ها شده یا فقط چند شرور را اصلاح کرده، مثل این است که مدح مرا بگویند.»