کتاب بیوه چینگ، دزد دریایی

کتاب بیوه چینگ، دزد دریایی اثر خورخه لوئیس بورخس شامل پنج داستان کوتاه است. در پنج داستان این مجموعه با مضامینی چون خطرات دریاهای آزاد، معلم ناشایست آداب درباری و دایرة‌المعارفی متعلق به سیاره‌ای ناشناخته مواجه خواهید شد و در میان تمام آن‌‌ها ناظر تصویرپردازی و استعداد یگانه بورخس خواهید بود.

کتاب بیوه چینگ، دزد دریایی (The Widow Ching Pirate) همچنین برنده جوایز ادگارلن پو و سروانتس سال 1979 شده است.

خورخه لوییس بورخس (Jorge Luis Borges) را بسیاری بزرگ‌ترین استاد نثر اسپانیایی می‌دانند. او در چهارم آگوست 1899 در بوئنوس‌آیرس به دنیا آمد. در آغاز دهه‌ی سی، بورخس از شعر به داستان کوتاه روی آورد، اما پاره‌یی از همان اصول در آثار تازه‌ی او نیز نمایان بود. او با اعطای بیش‌ترین «استقلال به استعاره‌هایش» مجموعه‌ی خیره‌کننده‌ای از داستان‌های مدرن تجربی را پدید آورد. در 1941 نخستین داستان‌اش را با نام «هزارتوهای بورخس» چاپ کرد. و 1945 نخستین مجموعه‌ی داستان‌های او «فیکسیونس» منتشر شد. این قصه‌ها آمیزه‌ی یگانه‌یی از مقاله و داستان بودند و نظریه‌ی هنری بنیادین او را نشان می‌دادند. آثار بعدی او عبارت بودند از: اِل آلِف (1949)، اِل‌آسِدور‌(1960).

بورخس را هذیان‌گوی حساب‌گر نام نهاده‌اند، ولی تردستی‌های داستانی او تنها برای گیج‌کردن و دست‌انداختن و سرگرم‌کردن نیست، بلکه برای رخنه‌کردن در ناشناخته‌ها و پیداکردن آن «یک کلمه‌ی دربرگیرنده‌ی همه‌ی عالم» است. برخی منتقدان معتقدند این شیوه‌ها، بورخس را به سطح یک زیباگرای مهمل تنزل می‌دهد، ولی اکثرا او را هنرمند نابغه‌یی می‌دانند که بیش از هرکس دیگری برای تبدیل زبان اسپانیایی به محملی برای ادبیات نو، کار کرده است.

در بخشی از کتاب بیوه چینگ، دزد دریایی می‌خوانیم:

گزارش‌های زندانیان فراری، حاکی از آن است که غذای دزدان دریایی، شامل نوعی بیسکوییت سفت، موش‌های صحرایی پرواربندی‌شده و برنج پخته است. در روزهای جنگ، خدمه‌ی کشتی، باروت را با نوشیدنی‌شان مخلوط می‌کردند و با کارت‌های علامت‌گذاری‌شده و جام‌های لبالب از نوشیدنی و فنِ تن و دودکردن با چراغ موشی، اوقاتِ بطالت‌شان را می‌گذراندند. دو شمشیری که به‌طور هم‌زمان به کار می‌گرفتند، سلاح محبوب‌شان بود. قبل از سوارشدن بر کشتی، به صورت و بدن‌شان آب سیر می‌پاشیدند؛ این طلسم مطمئنی بود که آن‌ها را در برابر بخاری که از دهانه‌ی تفنگ استنشاق می‌کردند، محافظت می‌کرد.