کتاب آتش فروزان

کتاب آتش فروزان، یک نمایشنامه ساده فهم یا رمان کوتاهی است که تنها با تغییر در دیالوگ‌ها می‌توان به سادگی آن را بازی کرد. جان اشتاین بک، داستان جو سول، پیرمردی را روایت می‌کند که دلش یک فرزند می‌خواهد که در نهایت همسرش آبستن می‌شود.

سومین اثر جان اشتاین بک، کتاب آتش فروزان است که او در این شیوه نوین، نمایشنامه - رمان کوتاه به نگارش درآورده است. دو کتاب قبلی‌ اشتاین بک یعنی موش‌ها و آدم‌ها و ماه پنهان نیز در این شیوه به نگارش درآمده‌اند.

جان اشتاین بک هدف‌هایش از اتخاذ این شیوه نوشتار را متعدد و متنوع می‌داند. به نظر او خواندن نمایشنامه‌ها دشوار است. معمولا اعتقاد بر این است که رمان نویسان نمی‌خواهند و یا قادر نیستند خود را با نظم موجود در تئاتر تطبیق دهند. آن‌ها تمایلی ندارند داستان‌شان را با توجه به محدودیت‌های صحنه‌نمایش پیش ببرند و نمی‌خواهند خود را به پرده‌ها و صحنه‌هایی که صرفا بر اساس دیالوگ طراحی می‌شوند، محدود و مقید نمایند. از این رو به نظر می‌رسد نمایشنامه‌های معمول بسیار محدود هستند، بواقع نیز این گونه است.

جان اشتاین بک (John Steinbeck) در سالیناس کالیفرنیا در 1902 به دنیا آمد. او پیش از آنکه نویسنده موفقی شود، شغل‌های بسیاری داشت؛ به عنوان کارگر مزرعه، کارگر میوه چین و کارگر ساختمان کار کرده است. این تجربیات، سبب شد تلقی‌اش از زندگی کارگران رمان‌هایش واقعی جلوه کنند. او بعداً برای سان فرانسیسکو نیوز کار کرد و گزارشاتی در مورد زندگی کارگران کشاورزی منتشر می‌کرد. داستان‌های آن‌ها ایده‌های خوشه‌های خشم را به اشتاین‌‌بک می‌داد، که در 1939 منتشر شد.

در بخشی از کتابآتش فروزان (Burning bright a play in story form) می‌خوانیم:

جو سول با عجله بلند شد و در حالی که کفش‌هایش بر روی زمین کشیده می‌شدند و دست‌های نا آرامش را در مقابلش گرفته بود، چند قدمی راه رفت. او لب زیرینش را گاز گرفت.

رفیق اد به آرامی گفت: "اگر اجازه بدهی می‌توانم کمی از ناراحتی‌ات کم کنم. وقتی کتی مرد من به تو دلداری دادم. من پسرعمو ویل را از لبه رینگ بلند کردم و من بودم که دست تو را در دست موردین گذاشتم. فکر می‌کنم الان هم می‌دانم دردت چیست اما می‌خواهم اول خودت بگویی، جو سول."

جو سول قدم زدن را متوقف کرد"زمان زیادی طول می‌کشد تا زنیکه یک رسید پول را بگیرد. فکر می‌کنم تو هم می‌دانی، حتی دوقلوها هم می‌دانند. فکر می‌کنم خود موردین هم این را می‌داند."

"همه این‌ها را برای این سرهم می‌کنی که ذهن و دست هایت را آرام کنی؟ این هم یک جورش است."