کتاب نفیس کشیش آلبریک

کتاب نفیس کشیش آلبریک،‌ در بردارنده چهار داستان‌ شگفت‌انگیز از مونتاگ رودز جیمز است. صداهایی شیطانی در سراسر این داستان‌ها به گوش می‌رسند. اما، چه چیزی موجودات وحشتناک قدیمی را بیدار می‌کنند و عناصر و موقعیت‌های عادی را به کابوس‌های شبانه تبدیل می‌کند.

مونتاگ رودز جیمز (Montague Rhodes James) استاد داستان‌های ژانر گوتیک انگلیسی، از عناصر ارواح خبیث در داستان‌هایش بسیار بهره گرفته است. ‌جیمز در داستان‌نویسی از شیوه‌ای علمی و مدون بهره می‌برد؛ قواعد داستان‌نویسی او بر بسیاری از نویسندگان نسل بعد تاثیرات فراوانی گذاشته است. ‌از جمله می‌توان بر خالق مشهور داستان‌های سبک وحشت آمریکایی لاوکرافت اشاره کرد.

جیمز که خود استاد دانشگاه کمبریج بود،‌ با بهره‌گیری از کلیشه‌های دوره‌ گوتیک،‌ این سبک از داستان‌نویسی را که اصطلاحا به داستان روح معروف هستند،‌ به‌خوبی در قالب نسلی از نویسندگان قرن بیستم شکل داده است. ‌همچنین صاحب سبکی در روایت داستان است که امروزه به «جیمزین» مشهور شده و از عناصر سه‌گانه‌ی معروف خود بهره می‌برد. ‌وی معتقد است که خواننده را در هنگام خواندن داستان باید در چنان موقعیتی قرار داد که «گویا خود آن را تجربه کرده است.» چنان‌که با خود بگوید: «چنین چیزی برای من هم اتفاق افتاده است.»

کتاب نفیس کشیش آلبریک (Canon Alberics Scrap Book) همچنین برنده جایزه عهد یونانی در سال 1882 شده است.

در بخشی از کتاب نفیس کشیش آلبریک می‌خوانیم:

در این لحظه درِ عمارت باز شد و چهره‌ای در میان آن ظاهر شد که بسیار جوان‌تر از خادم کلیسا بود،‌ اما همان تشویش را می‌شد در رفتار او نیز مشاهده کرد،‌ با این تفاوت که در این چهره،‌ آن ترس درونی که به وضوح در چهره‌ دیگر دیده می‌شد،‌ به چشم نمی‌خورد. ‌معلوم بود که دختر خادم است. ‌برای توضیح بیش‌تر باید بگویم که دختر جذابی بود.

به شدت از این‌که پدرش توسط مرد غریبه‌ خوش‌پوشی همراهی می‌شود جا خورده بود. ‌چند کلمه‌ای بین پدر و دختر رد و بدل شد که دنیستون صرفا این کلمات را از میان آن‌ها تشخیص داد. ‌«او در کلیسا می‌خندید.» که پاسخی جز نگاهی سرشار از وحشت از سوی دختر نداشت.

یک‌دقیقه‌ بعد آن‌ها در اتاق نشیمن خانه که اتاقی سنگ‌فرش با پهنای کم و طول زیاد بود و پر بود از سایه‌های ایجادشده از زبانه‌کشیدن آتش در شومینه‌ بزرگ، ‌نشسته بودند. ‌قسمتی از اتاق توسط نقاشی بزرگ مسیح بر صلیب که تا سقف می‌رسید اشغال شده بود؛ تصویر با رنگ‌های طبیعی رنگ‌آمیزی شده بود و صلیب به رنگ سیاه بود. ‌در زیر این تابلو، ‌صندوقی قدیمی و محکم قرار گرفته بود و هنگامی‌که چراغ روشن شد، ‌خادم به سمت این صندوق رفت و با هیجان و حالتی عصبی صندوق را به سمت صندلی‌ها کشید تا جایی‌که دنیستون توانست کتاب بزرگ را ببیند؛ کتابی بزرگ بود، ‌پوشیده در پارچه‌ای سفید که با نخ قرمز قلاب‌دوزی شده بود. ‌حتی قبل از این‌که پوشش کنار برود، ‌دنیستون از اندازه و شکل کتاب حیرت‌زده شده بود...