کتاب تاریخ تشیع در لرستان اثر سمیه خانیپور است که چگونگی شکلگیری آیین تشیع، نحوه ورود اسلام و تشیع به ایران، گسترش و نفوذ آن در ایران و بویژه در سلسله مناطق جبال نظیر لرستان، همراه با آیینها و باورهای شیعی دیار زاگرس نشینلرستان مورد بررسی قرار گرفته است.
نقش اساسی دین و مذهب در پیدایش، دگرگونی و بالندگی فرهنگ و تمدن بشری، امری انکارناپذیر است. تردیدی نیست که اسلام و مذاهب آن، بن مایهٔ تمدن اسلامی را تشکیل داده و شاخههای این تمدن عظیم را، به رغم منابع و سرچشمههای گوناگون، به هم پیوند زدهاند.
در بخشی از کتاب تاریخ تشیع در لرستان میخوانیم:
فرمانروایان آلبویه برخلاف سلسلههای قبل از خود، تنها به حوزهٔ اولیهٔ خود یعنی ری، اصفهان و شیراز اکتفا نکردند، بلکه باقدرت سپاهیان خود، وارد بغداد مرکز خلافت عباسیان شده و شخص خلیفه و خلافت را بازیچه دست خود قرار دادند. قدرت آلبویه به حدی رسیده بود که خلیفه در بغداد چیزی جز یک مقام تشریفاتی نبود. در زمان حکومت معزالدوله تمام اختیارات و قدرت خلیفه از بین رفت؛ بهطوریکه خلیفه حتی یک وزیر هم نداشت و فقط دارای یک منشی بود که زمینهها و منافع آن را محاسبه و اداره میکرد (ابن اثیر، ج 8، 1399. ق: 360). رسول جعفریان به نقل از ابن خلدون درباره قدرت و زمامداری فرمانروایان آلبویه مینویسد: «آلبویه صاحبدولتی عظیمی شدند که اسلام بر سایر امتها بدان مباهات میکند.»
بله

















