کتاب داستان زندگی من

در کتاب داستان زندگی من، علاوه بر آشنایی با شرح احوال چارلی چاپلین در دوره‌های مختلف زندگی او، از دیدگاه‌های این هنرمند بی‌همتا درباره‌ی هنر، سینما، تئاتر، بازیگری و بازیگران، نویسندگان و شاعران، و از جهان‌نگری او درباره‌ی جنگ و صلح، فقر و ثروت، تحدید سلاح‌های هسته‌ای و فلسفه‌ی زندگی آگاهی می‌یابیم.

چارلى چاپلین! چه نام پرشکوهى. در قرنى که به سر مى‌بریم هیچ انسانى از او محبوب‌تر نبوده است. هیچکس چون او نتوانسته است به عمق عواطف و احساسات بشر چند نسل اخیر دست بیاندازد. نام چارلى چاپلین (Charles Chaplin) بیش از نیم قرن است دل‌هاى ما را از غم و شادى، دو احساس شناخته و متمایز انسانى، مالامال مى‌کند و اینک، این انسان بزرگ عصر، این نابغه مسلم و این موجود افسانه‌اى، با قلم سحار خویش داستان زندگیش را به رشته تحریر کشیده و حاصل آن کتابى سترگ به نام داستان زندگی من (My Autobiography) است، چون دیگر کارهاى او.

سِر چارلز اسپنسر چاپلین، ۱۶ آوریل ۱۸۸۹ به دنیا آمد و ۲۵ دسامبر ۱۹۷۷چشم فرو بست. وی یکی از مشهور‌ترین بازیگران و کارگردانان و همچنین آهنگساز برجستهٔ هالیوود و برندهٔ جایزه اسکار است. بیشتر فیلم‌های او کمدی و صامت هستند.
چاپلین در زمینه سینما بیش از ۶۵ سال فعالیت کرد که شروع فعالیت‌های وی از سالن ویکتوریا انگلستان به عنوان پسربچه‌ای آغاز شد و تا سن ۸۸ سالگی ادامه یافت. وی در سال ۱۹۱۹ همراه با تعدادی از دوستان سینمایی خود اتحادیه سینماگران را تاسیس کرد. چاپلین یکی از محبوب‌ترین و بزرگ‌ترین هنرمندان قرن بیستم میلادی و تاریخ سینما است.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:
قضا و قدر وقتى سرنوشت انسان را به بازى مى‌گیرد، نه رحم مى‌شناسد و نه عدالت. بازى تقدیر با مادرم نیز همین گونه بود.

او هرگز نتوانست صدایش را دوباره باز یابد. به همان طریق که پاییز مى‌رفت و جاى خود را به زمستان مى‌داد، وضع زندگى ما نیز از بد به صورت بدتر در مى‌آمد، گرچه مادرم زنى دوراندیش بود و اندوخته مختصرى داشت، اما این اندوخته به سرعت ناپدید شد، و به همان سرعت جواهرات و دیگر مایملک خصوصى او، که براى ادامه زندگى ضرورت داشت، بر باد رفت. اما مادرم هنوز امید خود را به اینکه دوباره صدایش را باز یابد از دست نداده بود.