کتاب هیپنوتیزم اریکسونی

کتاب روش‌های درمانی برای حالت‌های اصلاح‌شده هیپنوتیزم اریکسونی (Experiencing Hypnosis: therapeutic approaches) یکی از اعجاز هیپنوتیزم در ارتباط بر قرار کردن است.

این کتاب در ایران توسط انتشارات تجسم اخلاق به چاپ رسیده است. دکتر میلتون. اریکسون و دکتر ارنست آل. روسی این کتاب را به طور مشرک نوشته‌اند و دکتر آرام این کتاب ارزشمند را به فارسی ترجمه نموده است.

هیپنوتیزم به شما آموزش می‌دهد نیروی درون خود را آزاد کنید. هیپنوتیزم قدمتی برابر با حیات انسان بر روی زمین دارد. با این حال، فقط افراد بسیار کمی از مزایای آن بهره جسته‌اند. ترس و عدم آموزش صحیح دلیل اصلی عدم استفاده‌ی گسترده از خود هیپنوتیزم است. هیپنوتیزم و روش‌های شبیه آن می‌تواند میانبری برای رسیدن به اهداف و آرزوها باشد و در این زمان که سرعت اهمیت زیادی دارد، روش‌های خود هیپنوتیزمی جایگاه ویژه‌ای خواهند داشت.

هیپنوتیزم اریکسونی نوع خاص و منحصر بفرد تکنیک‌های هیپنوتیزمی می‌باشد که توسط میلتون اریکسون ابداع گردید.

میلتون اریکسون در واقع انقلابی را در تکنیک‌های هیپنوتیزمی ایجاد کرد و هیپنوتیزم را از روش‌های سنتی بیرون آورد. البته یادگیری و انجام تکنیک‌های هیپنوتیزمیِ اریکسون مهارت‌های خود را می‌خواهد و نیاز به آموزش دارد.

اریکسون بدون اینکه فرد متوجه شود او را در خلسه قرار می‌داد و تلقین‌های درمانی را اعمال می‌کرد.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

القای هیپنوتیزمی‌ای که به این شیوه دریافت می‌شود منجر به فراخوانی و استفاده‌ی خودکار از مخزن منحصربه‌فرد واکنش‌های بالقوه‌ی خود بیمار برای رسیدن به اهداف درمانی‌ای می‌شود، در غیر این صورت دسترسی به آن‌ها غیرممکن است. هیپنوتیزم می‌تواند همچنین به شما اجازه دهد تا مشکلات بیمارتان را تقسیم کنید. برای مثال، بیمار با نوعی تجربه‌ی آسیب‌زا در گذشته که منجر به واکنش ترس یا حالت اضطراب در او شده است به پیش شما می‌آید. شما می‌توانید او را در حالت خلسه‌ی عمیق قرار دهید و پیشنهاد کنید که او فقط از جنبه‌های روحی آن تجربه بهبود بخشد. من این پدیده را در گذشته با مجبور کردن یکی از سوژه‌های نمونه‌ام به بهبودی از تمامی شادی یک جوک بدون دانستن اینکه آن جوک چه بود اثبات کرده‌ام. و با این وجود، سوژه به خوشحال‌ترین شکل ممکن به آن جوک می‌خندید در حالی که نمی‌دانست آن جوک چه بود! بعداً، من به سوژه‌ام اجازه دادم تا جوک حقیقی را به یاد بیاورد. به عبارت دیگر، شما می‌توانید جنبه‌های فکری یک مشکل را در یک بیمار جدا کرده و فقط با جنبه‌های روحی و روانی سر و کار داشته باشید. شما می‌توانید از بیمار بخواهید بر روی جنبه‌های روحی و روانی یک تجربه‌ی آسیب‌زا فریاد بزند و بعداً به او اجازه دهید تا از محتوی فکری و حقیقی آن تجربه‌ی آسیب‌زا بهبود ببخشد.