کتاب Twelfth Night (نمایشنامه شب دوازدهم)

این نمایشنامه را در حدود سال های 1599 تا 1601 نوشته که می توان گفت این هم جزو یکی از آثار فاخر او به حساب می آید. داستان در مورد اورسینیو دوک محبوب ایلیریا می باشد که در دام عشقی افتاده است که او را از خودش بیخود کرده و مرتب در فکر عشق خودش بوده است. عشق او نیز کسی غیر از "کنتس" اولیویای زیبای شهر نبود. از یک نظر می توان گفت که دوک بسیار خوش شانس نیز بود. برای این که کنتس قصری در نزدیکی محل اقامت و کاخ دوک داشت که کار را برای دوک که مرتب سعی می کرد خودش را به او نشان دهد و مقدمات را برای خواستاری کردن از کنتس فراهم کند آسان کرده بود. پیام و هدیه‌ای توسط قاصد جدید خود، سزاریوی جوان، برای کنتس می‌فرستد. اما نمی‌داند سزاریو که به تازگی به خدمت او در آمده در واقع دختری در لباس پسران است با نام واقعی ویولا! دلیل این کار ویولا نیز این بوده که او نیز عاشق دوک بود و حالا که می دید دوک عاشق دختر دیگری شده است بسیار غم زده و ناراحت شده بود. تقریبا می توان گفت که ویولا از همان روزهای اول عاشق دوک شده بود و کنتس نیز در این روزها بسیار غمگین بود. با این که او نیز تا حدی به دوک دل بسته بود ، اما از آن جایی که به تازگی برادر خودش را از دست داده بود ، این امر باعت می شد که همیشه حالتی ناراحت و غمگین داشته باشد.

Set in a topsy-turvy world like a holiday revel, this comedy devises a romantic plot around separated twins, misplaced passions, and mistaken identity. Juxtaposed to it is the satirical story of a self-deluded steward who dreams of becoming Count Malvolio only to receive his comeuppance at the hands of the merrymakers he wishes to suppress. The two plots combine to create a farce touched with melancholy, mixed throughout with seductively beautiful explorations on the themes of love and time, and the play ends, not with laughter, but with a clown’s sad song.