با وقوع جنبشهای مردمی در خاورمیانه، اندیشمندان داخلی و خارجی زیادی، به ظرفیتهای الگوی انقلاب اسلامی ایران، در راستای الهامبخشی به جریانهای اخیر پرداختهاند. تحولات خاورمیانه و شمال آفریقا در قالب انقلابهای مردمی توانسته چشمانداز نوینی جهت تأثیرگذاری انقلاب اسلامی ایران در مسیر این جنبشها به وجود بیاورد. نقاط مشترکی چون ضدیت با رژیم اسراییل، ضدیت با استبداد و تقویت هویت اسلامی بین انقلاب ایران و جنبشهای منطقه وجود دارد.
مهمترین شباهت این جنبشها با انقلاب اسلامی ایران در مردمی بودن آنها با محوریت مردمسالاری دینی است و همین موضوع میتواند در کنار ظرفیتهای انقلاب اسلامی (گفتمانهای عدالتمحوری و سلطهستیزی)، یک الگوی واقعی و منطقی برای این جنبشها در راستای شکلگیری حکومتهای مردمی محسوب شود. در این میان، نقش حمایتهای آشکار ایران از گروه های مقاومت در خاورمیانه و مواضع جمهوری اسلامی ایران در قبال اقدامات اسرائیل و در مقابل، ضعف و سستی حکام کشورهای عربی در برابر این رژیم، آرزوی برقراری حکومتی مستقل و مردمی را نظیر آنچه در ایران بر سر کار است در دل ملتهای منطقه، تقویت کرده است. در یک نگاه کلی به نظر میرسد گرانیگاه این جنبشها ساختارشکنی از نهادهای سنتی و روشهای دیرپا و پوسیده حکومتداری و روی آوردن به ارزشهایی چون عدالت و آزادی است که ریشه در تفکر اسلامی دارد.
بله



















