کتاب تعادل اجتماعی پویا: مجموعه گفتارهایی در مورد فرهنگ و جامعه

تفکر کلان در کشور، با هدف اسلامی شدن و اسلامی کردن عرصه‌های فرهنگ، اجتماع، اقتصاد و سیاست پی گرفته شد اما، نه تنها تفکر و دیدگاه اسلامی کردن دانش‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی به الگو و مکتبی مشخص و برنامه‌ای قابل اجرا هنوز تبدیل نشده است، بلکه از علوم اقتصادی، سیاسی و اجتماعی چارچوب دار و تجربه پس دادهٔ مدرن نیز به جهت عدم اعتماد به تفکر نو، در بهسازی این ساختارها، بهره برداری درستی صورت نگرفت.  در ایران از تحقیقات علوم اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کمتر با هدف افکار سنجی وکشف مسائل و مشکلات و دریافت بازخوردِ فعالیت‌ها و در نهایت ارائهٔ برنامه ریزی و راهکار، استفاده شده است. موفقیت برنامه‌ها و طرح‌ها به اطلاعات، دریافته‌های آماری و تقاضاهای موجود در هر اقلیم و سیستم اجتماعی و گروه‌ها و تک تک افراد، بستگی دارد. تجربه کشورهای جهان سوم نشان می‌دهد در این کشورها، دولت‌ها تلاش می‌کنند بیشتر بر اساس الگوها و نظریات محققین و متفکرین حوزه‌های علوم اجتماعی، انسانی و اقتصادی ملل پیشرفته به بررسی مسائل داخلی و حل آن  اقدام کنند و نه براساس واقعیت‌های موجود و بومی در کشورشان..       

بیش از یکصد و پنحاه سال از ورود اولین مظاهر مدرنیته غربی به ایران می‌گذرد. تقابل‌های بین سنت و مظاهر مدرن هنوز کم و بیش ادامه دارد. تفکر مطلق نگرانهٔ  "این و نه آن" و "آن و نه این" باعث شد از توانایی‌های هر دو نگرش بهره کافی برده نشود. حتی از آموزه‌ها و فرهنگ ایرانی - اسلامی در بهساری تفکرات نو و تعدیل جنبه‌های منفی، استفادهٔ بهینه و موثری نداشته و شاهد توفیق آنچنانی در امروزی کردن سنت‌های بومی نیز نباشیم.

هدف از نگارش این مقال و کنار هم چیدن گفتار ها.... بیان این مسئله است که در تمام این سالها، تا چه حد فرهنگ معنوی رو به تعالی رفته است و علوم انسانی و اجتماعی و تولیدات علمی و نشر آن تا چه حد کشور را در مسیر توسعه قرار داده است. آیا شاهد تعادل اجتماعی پویا در کشور و حتی در جهان بوده ایم؟ نگارنده معتقد است، فرهنگ به معنای فرهیختگی و وقار (در معنای پارسی آن) و آموزندگی، پالایندگی روح و زایندگی (در معنای غربی) به جهت الویت بخشی به نفع گرای ها و مصرف گرایی ها، در ایدئو لوژی لیبرالیسم افراطی و نیز تعصبات و مطلق نگری ها در ایدئو لوژی های مذهبی افراطی، به زیر کشیده شد و کارکرد و وظیفه  اصلی اش را به فراموشی سپرد. عدم تعدیل زیاده خواهی ها موجب شد بشر، بیشتر از آن روی سکه خود بهره ببرد... نگارنده معتقد است با پذیرش تعاریف فوق از فرهنگ و نیز تعامل بین وجه سنتی (فرا داده) فرهنگ و وجه پویا و پیشرو آن، می توان در جامعه تعادل اجتماعی پویا پدید آورد. کتاب با ارائه مدل پیشنهادیِ توسعه معرفت بشری و مدل تعاملی- تکاملی دیالکتیکی بین دو گفتمان، سعی در توضیح این مهم دارد.

اعتقاد به اعتدال درعمل، کنش و رفتار به عنوان انسانی ترین وجه بشر، و نهادینه کردن آن در دانش های انسانی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و نیز اعتقادی جوامع را، رو به تکامل انسانی تر خود  پیش می برد و عدم پذیرش تفاوت و تلاش در غلبه یک تفکر و ایدئولوژی در کشور ها، موجب مصائب و مشکلات فراوان گردیده است. کتاب به دو جامعه بیمار اشاره می کند که از تبعات عدم رعایت اعتدال، بروز پیدا می کند و باعث اضمحلال جامعه می شود.... این کتاب که سال ها پیش قرار بود منتشر شود، تلاش دارد بنای پرسشی را بگذارد که خواننده را به این مهم هدایت کند، تا از خود بپرسد چرا در کشور ما، حتی با توصیه ها و تذکرات اکید مقامات بلند پایه و به خصوص اندیشمندان، ودر جهان با وجود نگرش ها و نظریه های توسعه ای، اجتماعی، روانشناسی، اقتصادی  و سیاسی، فرهنگ و جامعه هنوز اندر خم یک کوچه است وبه جهت تعصبات حتی علمی و عدم یکپارچکی به تعادلی زنده وپویا و خود اصلاح گری نرسیده است...؟