بله
گفته می‌شود که دلیل عمده ارجاع تعداد کثیری از کودکان به مراکز بهداشت روانی، مشکلات رفتاری آن‌ها می‌باشد. اختلال‌های رفتاری دوران کودکی و نوجوانی، عموماً در دو دسته اصلی؛ اختلال‌های برون نمود و درون نمود طبقه‌بندی می‌شوند. اختلال‌های برون نمود، در برگیرنده دو گروه رفتارهای قانون شکنانه و پرخاشگرانه می‌باشد. این اختلال، به عنوان اعمال و رفتارهایی مخرب و مقابله ای همراه با پرخاشگری شدید توصیف می‌شوند و اغلب متوجه دیگران و بیرون از خود فرد می‌باشد. در ویرایش چهارم راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی، اختلال‌های رفتاری برون نمود شامل سه دسته اختلال؛ اختلال سلوک، اختلال نافرمانی مقابله ای و نقص توجه/ بیش فعال می‌باشند که با نشانه‌های بالینی مشخص طبقه‌بندی شده‌اند.
اختلال‌های درون نمود، آن دسته از اختلال‌های مرتبط با اختلال خلقی (افسردگی عمده، خفیف و اختلال دو قطبی)، مشکلات مرتبط با خودآگاهی، اضطراب، نگرانی، ناخوشی، کناره گیری، کمرویی و برخی مشکلات جسمی می‌باشد که کودک در فرایند رشد تجربه می‌کند. برخلاف اختلال‌های برون نمود، اختلال‌های درون نمود، اختلال‌هایی است که نمود نشانه‌های بیماری بر خود فرد است.
اختلال‌های برون نمود و درون نمود، این کتاب در دو بخش و پنج فصل تألیف و ترجمه شده است. بخش اول؛ در سه فصل به اختلال‌های برون نمود از جمله اختلال سلوک و اختلال نافرمانی مقابله ای و کفایت اجتماعی کودکان با اختلال سلوک و نافرمانی مقابله ای پرداخته است و بخش دوم با دو فصل به بررسی دو نمونه از اختلال‌های رایج درون نمود، یعنی اختلال افسردگی و اضطراب پرداخته است. امید می‌رود مطالعه این کتاب برای همه مخاطبان، دانشجویان، اساتید، مربیان کودک، خانواده‌ها ارزنده و آموزنده باشد.
