بله
دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، عبارت است از تلاش و کوشش و اقدامات از پیش طراحی شده و سازمان یافته برای تأثیرگذاری بر برداشت ها، ادراکات، افکار، انگاره ها، ایده آل ها، ارزش ها، ایستارها و باورهای ملت ها و کشورهای دیگر از طریق تبیین و ترویج فرهنگ و تمدن ایران و انقلاب اسلامی و شناخت و درک واقعی از فرهنگ ها و تمدن های دیگر به منظور تأمین و توسعه ی منافع ملی. از این رو، دیپلماسی فرهنگی متضمن و مستلزم تبیین و ترویج، معرفی و گسترش مولفه ها، عناصر، ارزش ها و ابعاد فرهنگ و تمدن ایرانی- اسلامی و گفتمان انقلاب اسلامی به ملت ها و کشورهای دیگر از طریق به کارگیری ابزارهای فرهنگی مناسب در آن جوامع و کشورها است.
به طور کلی، سیاست خارجی و دیپلماسی فرهنگی و به تبع آن سیاست های حمایت گرانه ی کشورها ممکن است بر یکی از چهار منطق نتیجه، اقتضا یا تناسب، توجیه و مسئولیت استوار باشد. بر اساس منطق نتیجه، کشورها پس از تحلیل هزینه- فایده، سیاست های حمایت گرانه را اتخاذ کرده و اجرا می کنند. سیاست های حمایت گرانه بدین جهت اتخاذ می شود که متضمن منفعت و مطلوبیت مادی یا معنوی بیشتری در مقایسه با هزینه های آن است. منطق اقتضا یا تناسب، ایجاب می کند که کشورها بر مبنای انتظارات هنجاری و ارزشی که از هویت شان می رود، سیاست های حمایت گرانهرا در پیش گیرند. درچهارچوب منطق توجیه، علت اتخاذ و اجرای سیاست های حمایت گرانه آن است که کشورها باید بتوانند اقدامات خود را بر پایه ی ارزش ها و هنجارهای مشروع و مقبول حاکم بر سیاست خارجی خود و روابط بین الملل موجه و مدلل سازند. سرانجام منطق مسئولیت، مستلزم و متضمن آن است که کشورها به حکم مسئولیت انسانی و اخلاقی که دارند به اتخاذ و اعمال سیاست های حمایت گرانه بپردازند.
