بله
اگر چرایی و چگونگی چیز‌ها همیشه ذهنتان را درگیر می‌کند، شما در تله‌ی فلسفیدن افتاده‌اید. نویسندگان کتاب پرسش‌های بزرگ فلسفی، یعنی رابرت سولومون و کاتلین هیگینز تلاش می‌کنند تا با بررسی مفاهیم و نظریات بنیادین فلسفی، برخی از پرسش‌های طرح شده در این حوزه را به زبانی ساده بیان کنند. فارغ از اهمیت پاسخ، خواننده می‌آموزد که چگونه با ابزار پرسش به جهان پر از مفهوم اطرافش نگاه کند و بتواند به آن‌ها پاسخی شخصی بدهد.
درباره‌ی کتاب پرسش‌های بزرگ فلسفی
کتاب پرسش‌های بزرگ فلسفی (The Big Questions: A Short Introduction to Philosophy) اثر رابرت سولومون (Robert Solomon) و کاتلین هیگینز (Kathleen Higgins) می‌کوشد که با پرسیدن اینکه فلسفه چیست، تعریف مختصر و روشنی از مبانی و چیستی این حوزه بدهد. با این کار ذهن خواننده کمی برای پیشروی به عمق مطالب آماده می‌شود. نویسندگان در ادامه توانسته‌اند با ارجاعات پراکنده اما هدفمند، به اندیشه‌های فیلسوفان یونان باستان، عصر روشنگری و فلاسفه‌ی معاصر بپردازند و مصادیق روشنی برای مباحث مطرح شده بیاورند.
زندگی می‌تواند فرصتی برای مکاشفات فلسفی یک انسان باشد. اگر فکر می‌کنید، در برخورد با پرسش‌های بی‌شمارتان راجع‌به زندگی تنها هستید، رابرت سولومون و کاتلین هیگینز خیال شما را راحت می‌کنند. بعد از آشنایی موجزی با منطق و استنتاج و استقرا (که از مهم‌ترین ابزارهای فلسفیدن هستند) شما به دل زندگی راه پیدا می‌کنید و با چیستی و تعاریف متنوع آن روبه‌رو می‌شوید. کتاب نمی‌خواهد به شما جوابی بدهد؛ بلکه دوست دارد شما را وادار به پرسیدن پرسش‌های دقیق، صورت‌بندی کردنشان و اندیشیدن به آن‌ها کند.
پاسخ پرسش‌های بزرگ فلسفی ما کجاست؟
برای کسی که هیچ پیش‌زمینه‌ی خاصی از فلسفه ندارد، ترس از پاسخ دادن است که پرسش‌ها را نادیده گرفته و میل به مکاشفه را کمرنگ می‌کند. اما چه کسی است که نخواهد بداند حقیقت زندگی‌اش چیست و جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند زیباست یا زشت؟ بسیاری از کتاب‌های فلسفی در پی مرور تاریخی فلسفه‌اند و بسیاری دیگر نظریات تخصصی و گسترده‌ای را از مواجهات انسان با پیرامونش بررسی می‌کنند.
رابرت سولومون و کاتلین هیگینز ضمن پرداخت به موضوعات بزرگ و اساسی زندگی انسان، از بمباران نظریات و غرق شدن در تاریخ پرهیز می‌کنند؛ پرسش‌هایی که ممکن است در هر زمانی و برای هرکس مطرح شوند را وسط می‌گذارند و نگاه شما را در وقت و جایی که هستید مهم می‌شمارند. پس شاید با خرید کتاب پرسش‌های بزرگ فلسفی بتوانید پاسخ‌های دقیق‌تر و متناسب‌تری به سوالات عمیق ذهنی‌تان بدهید.
این کتاب به همت نشر چرخ و با ترجمه‌ی روان زهره قلی‌پور منتشر شده و در دسترس علاقه‌مندان و مخاطبان فلسفه قرار گرفته است.
نکوداشت‌های کتاب پرسش‌های بزرگ فلسفی
- این کتاب برای تدریس فلسفه‌ی مقدماتی متنی فوق‌العاده است. نوشته‌های کتاب روشن، دقیق و مختصر هستند؛ ویژگی‌ای که حتی در کتاب‌های مخصوص دانشجویان سال اولی همیشه دیده نمی‌شود. نویسنده همچنین تمام حوزه‌های کلان فلسفه را به طور مبسوط پوشش می‌دهد.حتی کسانی که صرفاً از روی علاقه‌ی شخصی و برای لذت بردن به فلسفه روی آورده‌اند نیز می‌توانند این کتاب را نقطه شروع بسیار خوبی برای آشنایی با فلسفه بدانند. (گلِن اِبیش)
- این کتاب را به‌عنوان مروری بر اندیشه‌های مهم فلسفی، بسیار توصیه می‌کنم. با قلم خوب و گیرا نوشته شده بود. (کاربر گودریدز)
کتاب پرسش‌های بزرگ فلسفی برای شما مناسب است اگر
- از دانشجویان، اساتید و پژوهشگران علوم انسانی و فلسفه هستید.
- پرسش‌های فراوانی در سر دارید و مسائل فلسفی برایتان جالب توجه هستند.
- به مکاشفه و مواجهه‌ی فلسفی با مفاهیم زندگی روزمره علاقه دارید.
- کتاب‌های رابرت سولومون را خوانده‌اید و مایل به شناخت فلسفه از نگاه او هستید.
در بخشی از کتاب پرسش‌های بزرگ فلسفی می‌خوانیم
در آخر، فیلسوف دوران بعد، ویتگنشتاین، جای دارد. قبلاً در همین ضمیمه، استراتژی او را در رساله‌ی منطقی فلسفی، که در خلال جنگ‌جهانی اول تحریر شد، معرفی کردیم. او تا 1940 نگرشش را تغییر داد و چند کتاب با سبک گزیده‌گویی نوشت که همه‌ی آن‌ها بر شناخت کل فلسفه‌ی معاصر و خصوصاً فلسفه‌ی او استوار است. گزیده‌گویی‌های زیر از پژوهش‌های فلسفی با دقت و سنجیدگی طراحی شده‌اند تا، برای مثال، با باورهای فلسفی استاندارد مقابله کنند؛ نظیر این تصور که هر یک از ما حواسی داریم که بهتر از هر کس دیگر می‌توانیم آن‌ها را بشناسیم: شخصی را تصور کنید که حافظه‌اش نمی‌تواند معنای کلمه‌ی «درد» را حفظ کند؛ بنابراین به طور مداوم این نام را برای اشاره به چیزهای گوناگون به کار می‌گیرد؛ اما کلمه‌ی مزبور را طوری استعمال می‌کند که با نشانه‌ها و پیش‌فرض‌های معمول درد هم‌خوانی دارند؛ به طور مختصر او این کلمه را به همان صورتی استفاده می‌کند که همه‌ی ما به کار می‌گیریم. در این‌جا مایلم بگویم چرخی که می‌تواند به گردش درآید بی‌این‌که چیز دیگری با آن حرکت کند، بخشی از سازوکار مجموعه نیست.
ویژگی اساسی تجربه‌ی شخصی این نیست که هر شخص صاحب تجربه‌ای منحصربه‌فرد باشد، بلکه این است که هیچ‌کس نمی‌داند آیا دیگران همان تجربه را دارند یا نه. لذا این پیش‌فرض ممکن هر چند غیرقابل‌تصدیق است که برخی انسان‌ها یک حس از رنگ قرمز دارند و برخی حسی دیگر.
سنگی را در نظر بگیرید و فرض کنید ادراک‌های حسی دارد؛ ممکن است یک نفر با خود بگوید چگونه می‌توان به ایده‌ی نسبت دادن یک حس به چیزی رسید! شاید یک نفر آن حس را به یک رقم نسبت دهد! و حالا نگاهی به یک مگسِ جنبان بیندازید، یک‌باره همه‌ی این مشکلات رفع می‌شود و گویی درد می‌تواند در همین جا متوقف شود، یعنی جایی که قبلاً بسیار مستعد درد بود.
تشخیص حالات چهره یا وصف حالات چهره را در نظر بگیرید، که شامل اندازه‌گیری ابعاد چهره نمی‌شود! همچنین در نظر داشته باشید چگونه یک نفر می‌تواند حالت چهره‌ی انسان را تقلید کند بی‌این‌که خود را در آینه ببیند.
