کتاب یک گفتگوی سه نفره درباره خیر، شر و وجود خدا

کتاب یک گفتگوی سه نفره درباره خیر، شر و وجود خدا نوشته جان پری روایت صحبت‌های دوستانه و جذاب بین یک کشیش، یک فیلسوف و یک دانشجوی فلسفه راجع به مسائلی مانند خوبی و بدی و ارتباط انسان با خدا است. گفتگوی بین این سه نفر بر اساس یادداشت‌هایی که لابه‌لای کتابی پیدا شد، نوشته شده است.

در کتاب یک گفتگوی سه نفره درباره خیر، شر و وجود خدا (Dialogue on Good, Evil, and the Existence of God) گرچن، ویروب و میلر در این مورد بحث می‌کنند که آیا شر و چیستی و ماهیتش در انسان با رسیدن او به کمال و ایمانش به خداوند منافات دارد و مشکلی برای او به وجود می آورد؟ آیا کارهایی که انجام دادنشان عاقلانه است ممکن است به قصد شر باشند؟ آیا جهان مکانی اساسا خوب است یا اینکه انسان‌ها ذاتا موجودات خوبی هستند؟ موضوع دیگری که آن‌ها درباره‌اش صحبت می‌کنند این است که وجود خیر و شر و درگیری انسان با آن‌ها آیا با وجود خدا تناقض دارد یا خیر. در میان این بحث‌ها زمینه‌ای برای بررسی آیین‌های مانوی و مسیحی هم فراهم می‌شود. یادداشت‌هایی را که بر اساس صحبت‌های این سه نفر نوشته شده سم میلر (یکی از حاضرین در بحث) نوشته است. جان پری این یادداشت‌ها را در کتابی با عنوان اعتراف اثر آگوستین قدیس پیدا و جمع‌آوری کرده است.

با جان پری بیشتر آشنا شویم:

جان پری (John Perry) از استادان برجسته‌ی فلسفه در دانشگاه استنفورد است و در آن‌جا پروژه‌های تحقیقاتی متعددی را انجام داده است. به علاوه در دانشگاه کالیفرنیا هم به عنوان استاد پاره وقت مشغول به تدریس بود. پری کتاب‌های مختلفی در زمینه فلسفه منتشر کرده است.

مطالعه کتاب یک گفتگوی سه نفره درباره خیر، شر و وجود خدا به چه کسانی توصیه می‌شود؟

به دلیل این که نوع نگارش کتاب گفت‌وگو محور است، مثال‌هایی قابل فهم و حجم مناسبی هم دارد؛ مطالعه این کتاب به دانشجویان توصیه می‌شود تا با نکات ظریف و پیچیده‌ای که در بحث‌های فلسفی وجود دارد، آشنا شوند.

در بخشی از کتاب یک گفتگوی سه نفره درباره خیر، شر و وجود خدا می‌خوانیم:

میلر: گرچن، تو باید بدانی قدمت این بحث به‌اصطلاح مسئلۀ شر دست‌کم به آگوستین می‌رسد. آگوستین در کتاب اعترافات می‌گوید زمانی تغییر کیش داد و مسیحی شد که فهمید چطور در جهان آفریده یک خدای مسیحی شر می‌تواند وجود داشته باشد.

ویروب: تغییر کیش از چی؟

میلر: از مانویت. پیروان آیین مانوی معتقدند که دو اصل غایی جهان را کنترل می‌کنند: خیر و شر. جهان ما میدان نبرد آن دو است. به باور مانویان، جنبه‌های شر در جهان از خدا که نیروی خیر است ناشی نمی‌شود. آن‌ها حاصل نیروی دیگری‌اند که همان شر یا نیروی تاریکی است.

ویروب: خیلی خوب با عقل جور درمی‌آید. اگر مذهبی می‌شدم اما به‌جای مسیحیت به مانویت رو می‌آوردم، آن‌وقت راضی می‌شدی؟ با توصیف‌های تو از مانویت، شاید بتوانم فیلم «جنگ ستارگان» را کتاب مقدسم بدانم.

میلر: نه گرچن، راضی نمی‌شدم.

ویروب: من، از خیلی وقت پیش، آگوستین را تحسین می‌کردم. او دعای محبوب من را نوشته.