کتاب فقه الجهاد اثر زین الدین بن علی العاملی (شهید ثانی)

کتاب فقه الجهاد تفحصی در باب «جهاد» از کتاب الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه اثر شهید ثانی یا زین الدین بن علی العاملی است که در قالب متن اصلی عربی و ترجمه‌ی روان فارسی آن در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌گیرد. این کتاب یکی از مهم‌ترین منابع فقهی مورد مطالعه‌ی پژوهشگران علوم اسلامی و دانشجویان رشته‌ی فقه و حقوق شمرده می‌شود و به بررسی جامع احکام، شرایط و ضوابط فقهی جهاد می‌پردازد.

درباره‌ی کتاب فقه الجهاد

دین مبین اسلام، دریایی بیکران از خرد و خزینه‌ای از تمام علوم مبتلابه در تمام دوران‌هاست. یکی از موضوعاتی که چه از قرون ابتدایی اسلام تا به امروز از دغدغه‌های مشترک مسلمانان شمرده می‌شود، بحث جهاد و حکم پروردگار در خصوص امر مجاهده و دفاع از اراضی اسلامی است. در کتاب فقه الجهاد اثر زین‌الدین‌بن‌علی العاملی به‌طور مفصل به باب احکام جهاد در فقه شیعه خواهیم پرداخت.

کتاب اللمعۀ الدمشقیۀ به تألیف شهید اول یکی از کامل‌ترین متون فقهی اسلامی است که در بابی مجزا از به حکم جهاد در اسلام پرداخته شده. زین الدین بن علی العاملی ملقب به شهید ثانی بعدها متن موجز این اثر فقهی را شرح و تفصیل نموده و آن را در قالب کتاب شرح اللمعه به دست محققین علوم اسلامی رسانده‌اند.

با خرید کتاب فقه الجهاد انتشارات چتر دانش شما به متن اصلی باب الجهاد ز کتاب شرح اللمعه به همراه ترجمه‌ی روان آن که به همت امیرحسین حدیدی آماده شده است دسترسی خواهید داشت. قواعد فقهیه در جهاد ازجمله تقسیم غنائم جنگی، شرایط امان دادن به دشمن، و احکام مربوط به اهل ذمه و جزیه گوشه‌ای از مباحثی است که در این اثر با جزئیات کامل تشریح می‌شود.

کتاب فقه الجهاد برای شما مناسب است اگر

• می‌خواهید با دقت و عمق بیشتری در باب جهاد کتاب شرح لمعه مطالعه کنید.
• از پژوهشگران علوم فقهی، دانشجویان رشته‌ی حقوق و از علاقه‌مندان به بررسی فقهی و حقوقی جهاد هستید.
• در زمینه‌ی فقه سیاسی و مباحث مربوط به حقوق بین‌الملل اسلام مطالعه می‌کنید.

در بخشی از کتاب فقه الجهاد می‌خوانیم

20 (و یؤخذ منه صاغراً) فیه إشارة إلی أن الصغار أمر آخر غیر إبهام قدرها علیه فقیل هو عدم تقدیرها حال القبض أیضاً بل یؤخذ منه. إلی أن ینتهی إلی ما یراه صلاحاً. و قیل إلتزام أحکامنا علیهم مع ذلک، أو بدونه. و قیل أخذها منه قائماً و المسلم جالس، و زاد فی التذکرة أن یخرج الذی یده من جیبه و یحنی ظهره و یطأطأ رأسه. و یصب ما معه فی کفة المیزان. و یأخذ المستوفی بلحیته و یضربه فی لهزمیتة. و هما مجتمع اللحم بین الماضغ و الأذن.

21 (و یبدأ بقتال الأقرب) إلی الأمام أو من نصبه (إلا مع الخطر البعید) فیبدأ به کما فعل النبی (ص) بالحارث بن أبی ضرار لما بلغه أنه یجمع له و کان بینه و بینه و عدو أقرب و کذا فعل بخالد بن سفین الهزلی. و مثله مالو کان القریب مهادناً

22 (و لایجوز الفرار) من الحرب (إذا کان العدو ضعفا) للمسلم المأمور بالثبات أی قدره مرتین (أو أقل إلا لمتحرف لقتال) أی منتقل إلی حالة أمکن من حالته التی هو علیها کإستدبار الشمس. و تسویة اللامة. و طلب السعة. و مورد الماء (أو متحیز) أی منضم (إلی فئة) یستنجدبها فی المعونة علی القتال قلیلة کانت أم کثیرة. مع صلاحیتها له، و کونها غیر بعیدة علی وجه یخرج عن کونه مقاتلا عادة. هذا کله للمختار أما المضطر کمن عرض له مرض او فقد سلاحه. فإنه یجوز له الانصراف.

20 (و در حال خواری و ذلّت از او گرفته می‌شود) اشاره به این است که کوچکی و خواری امری غیر از مبهم بودن مقدار جزیه تا روز پرداخت است و نیز گفته شده ابهام در حال گرفتن است یعنی تا جایی که مأمور صلاح می‌داند از او می‌گیرد و گفته شده ملتزم شدن به احکام ماست چه ابهام باشد چه نباشد و گفته شده گرفتن از او در حالتی است که او ایستاده و مسلمان نشسته باشد. و در کتاب تذکره این را هم اضافه نموده که: ذمّی دست خود را از جیبش بیرون بیاورد و کمرش را خم و سرش را به حالت فروتنی پایین بیندازد و آنچه در دست دارد را در کفه‌ی ترازو بگذارد و مأمور جزیه ریش او را گرفته و به صورت او بزند....