کتاب مرز باریک نگاه

معرفی کتاب مرز باریک نگاه

نیلوفر رحیمی در کتاب مرز باریک نگاه، خواننده را با هونا و جست‌وجویش در معنای زندگی همراه می‌کند. هونا حوالی سی و هفت هشت سال دارد و حین تماشای مستندی درباره‌ی زندگی کوتاه حشرات، دچار غلیان احساسی می‌شود. تماشای این صحنه و تلاش این کرم‌ها برای جفت‌گیری و بقا، سفر درونی و موشکافانه‌ی او را در خصوص معنای زندگی آغاز می‌کند.

درباره‌ی کتاب مرز باریک نگاه

هونا، شخصیت اصلی کتاب مرز باریک نگاه اثر نیلوفر رحیمی، پس از تماشای صحنه‌ی باشکوه و تراژیک پرواز و مرگ کرم‌های یک‌روزه، به این فکر می‌کند که آیا زندگی در جریان پیوسته‌اش معنا پیدا می‌کند یا در لحظه‌هایی که انسان آن را برمی‌گزیند، قاب می‌گیرد و به روایت تبدیل می‌کند؟ اگر کارگردان مستند، این لحظه‌ی به‌خصوص از چرخه‌ی زندگی این حشرات را انتخاب نمی‌کرد و با مکث و تأکید، بار دراماتیک آن را افزایش نمی‌داد، آیا هونا همچنان این تأثر درونی عمیق را تجربه می‌کرد؟

ذهن شخصیت اصلی کتاب مرز باریک نگاه در گیرودار روایت‌سازی از زندگی یا پذیرش آن به‌عنوان کلیتی در حال گذر است و این مسئله با شغلش نیز ارتباطی توأمان و پیوسته دارد. او در سازمان ارتباط عمومی و امور شهروندی، بخش بایگانی صدای مردم کار می‌کند. هونا در آنجا ماموریت یافته که فایل‌ها، نامه‌ها و صداهای قدیمی مردم را مرتب کند.

رئیس هونا در کتاب مرز باریک نگاه به او دستور پاک‌سازی فایل‌هایی را داده که دیگر به آن‌ها نیازی نیست، ولی دل کندن از این یادواره‌های گذشته و روایت‌های عینی تجربه‌ی انسان‌ها برای هونا دشوار است. گوش سپردن به فایل‌های صدای مردم تجربه‌ای تلخ و شیرین برای اوست؛ افرادی عادی که از دردها، امیدها، سرخوردگی‌ها و تلاش‌هایشان می‌گویند و بیش از هر چیزی دوست دارند تا کسی به صحبت‌ها و دغدغه‌های آن‌ها، گوش بدهد.

داستان زنانه درباره‌ی انتخاب، تنهایی و خودشناسی

نیلوفر رحیمی تاک در رمان روانشناختی مرز باریک نگاه با پرهیز از شرح رخداد بزرگ بیرونی، تمرکز روایت را به درون معطوف می‌دارد؛ هونا در طول روایت همراه با مادر و خاله‌اش به سفر شمال می‌روند، شبی را با دوست قدیمی‌اش، که بعد از دعوایی با همسرش نزد او آمده، می‌گذراند و به ابراز علاقه‌های همکارش فکر می‌کند. قرار گرفتن رخدادهای کوچک زندگی در کنار یکدیگر، سفر درونی و خودشناسانه‌ی این زن را تکمیل می‌کند.

با خرید کتاب مرز باریک نگاه با اثر درگیرکننده‌ای روبه‌رو می‌شوید که با تمرکز بر روایت درونی، خواننده را به تامل در معنای زندگی دعوت می‌کند. نیلوفر رحیمی در این داستان ایرانی با شخصیت‌پردازی‌های پیچیده، شما را به همذات‌پنداری وامی‌دارد این اثر توسط انتشارات ویکتور هوگو منتشر شده است.

کتاب مرز باریک نگاه برای شما مناسب است اگر

• قصد مطالعه‌ی یک رمان فلسفی ایرانی را دارید.
• ادبیات معاصر ایران را دنبال می‌کنید.
• به داستان‌هایی با محوریت زنان و مشکلاتشان علاقه دارید.

در بخشی از کتاب مرز باریک نگاه می‌خوانیم

وقتی وارد آشپزخانه شد، تصویرش روی شیشه‌ی پنجره روبرویش افتاد. لحظه‌ای ایستاد، انگار جا خورده بود از اینکه برای مدتی فراموش کرده بود شکلی دارد. اغلب وقتی عمیق در افکارش فرو می‌رفت بدنش را با خودش نمی‌برد و حالا این زنِ روبرو، غریبه‌ای بود با شباهت آزاردهنده‌ای به خاطراتش...

چند ثانیه طول کشید تا خودش را بازشناسی کند. زنی حوالی سی و هفت هشت سال، با موهای خرماییِ تابدار، کوتاه و آشفته که بی‌حوصله روی صورتش ریخته و تارهای سفیدی میانشان می‌درخشیدند، با چشم‌هایی سبز و درشت روی صورتی روشن و ظریف که انگار همیشه چیزی را می‌پرسیدند، قدش متوسط بود، و اندامش هنوز منظم، اما نگاه وسواس گونه‌اش بی‌رحم‌تر از واقعیت حرکت می‌کرد. موهای به‌هم ریخته‌اش راکمی مرتب کرد چشمش پایین‌تر لغزید؛ روی همان برآمدگی‌، چربی کوچک و لجوج دور شکم. ناخودآگاه دستش را بر چین شکمش کشید. زیر لب غرغر‌کنان گفت: «این منصفانه نیست انگار در این لباس گیر افتادم، مثل تابلوی میخ شده به دیوار که گذر زمان فرسوده و رنگ پریده‌اش کرده، هرچند او تصویر بهاری زیبا را نشان می‌دهد، بهاری که هر سال رنگ می‌بازد...»

آهی کشید، و سراغ بسته سیگار روی میز رفت یکی را برداشت، بی آنکه روشنش کند فقط بین انگشتانش نگه داشت، آخر دو سال می‌شد که سیگار را ترک کرده بود ولی انگار سیگار او را رها نمی‌کرد. هروقت پریشان می‌شد به رقم عادت قدیمی یک نخ خاموش را آرام بین انگشتانش می‌چرخاند.