کتاب مونولوگ ماه

معرفی کتاب مونولوگ ماه

کتاب مونولوگ ماه نوشته‌ی فاطمه سرداری، مجموعه‌ای از یادداشت‌های روزانه است که دنیای درونی نویسنده را به تصویر می‌کشند. نویسنده در میان تأملات روزمره‌اش، به دنبال معنای زندگی گشته و تلاش کرده تا مفهوم «خود واقعی» را از لابه‌لای پوچی‌های زندگی بیرون بکشد.

درباره‌ی کتاب مونولوگ ماه

کتاب مونولوگ ماه نوشته‌ی فاطمه سرداری، یک جستار ایرانی تأمل‌برانگیز با چاشنی ادبیات، فلسفه و خودشناسی است که مخاطب را به سفری در اعماق ذهن و تجارب انسانی دعوت می‌کند. نویسنده در این مونولوگ درونی با نگاهی متفاوت به مسائل بنیادینی مانند معنای زندگی، هویت و نسبت انسان با مرگ و نیستی می‌پردازد و تلاش می‌کند تصویری تازه از انسان معاصر ارائه دهد.

مونولوگ ماه؛ زندگی در عصر سرعت و اطلاعات

نویسنده در کتاب مونولوگ ماه نشر خزه، جهان امروز را فضایی مملو از تکرار، شتاب و فرسودگی توصیف می‌کند؛ جهانی که در آن افراد اغلب فرصت اندیشیدن درباره‌ی خود را از دست می‌دهند و ناخواسته در مسیرهایی قدم می‌گذارند که دیگران برایشان معین کرده‌اند. خاطره نویسی فاطمه سرداری از همین نقطه آغاز می‌شود و از خواننده می‌خواهد درباره‌ی باورها، انتخاب‌ها و ریشه‌های هویتش بیشتر فکر کند.

با دانلود کتاب مونولوگ ماه درمی‌یابیم که یکی از مهم‌ترین پرسش‌های نویسنده به هویت فردی مربوط می‌شود. اینکه آیا آنچه ما «خودِ واقعی» می‌نامیم حاصل انتخاب‌های آگاهانه‌ی خود ماست یا بازتابی از خواسته‌ها، ترس‌ها و آرزوهای نسل‌های پیشین؟ نویسنده با بررسی تأثیر خانواده، فرهنگ و تاریخ بر زندگی انسان نشان می‌دهد که هویت فردی همواره در پیوندی عمیق با هویت اجتماعی شکل می‌گیرد و هیچ فردی کاملاً جدا از جامعه و گذشته‌ی خود نیست.

خرید کتاب مونولوگ ماه را به علاقه‌مندان به جملات قصار و جستارهای روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

کتاب مونولوگ ماه برای شما مناسب است اگر

• به خودشناسی و واکاوی لایه‌های پنهان شخصیت و ذهن انسان علاقه دارید.
• از خواندن یادداشت‌های روزانه و دلنوشته‌ها لذت می‌برید.
• طرفدار کتاب‌هایی در حوزه‌ی راه و رسم زندگی هستید که شما را به تأمل وا دارد.

در بخشی از کتاب مونولوگ ماه می‌خوانیم

گویا لحظاتی هستند که وزن دارند. دقیق‌تر بخواهم بگویم برخی لحظات به شدت وزنی دارند که قابل لمس است و هر بار می‌توانی با آن کیفیتْ تجربه‌شان کنی.

باز هم می‌گویم مسئله‌ی زمان هم عجیب است هم دهشت‌بار و نفرت‌انگیز و پیچیده.

منِ حال در آن تصاویر گذشته می‌تواند سِیر کند، اما تعلقاتش در آن گذشته مانده.

منِ گذشته حال را نمی‌تواند سیر کند، اما تعلقات اکنون را داراست.

اما همواره انسان خواستارِ آن تعلقاتی است که دیگر دسترسی به آن میسّر نیست.

امیدم بر آن است که بی ‌لمس لحظه و به چنگ آوردن غنیمت از گذشته و حال و آینده نباشم و حسرتی در پیش نداشته باشم.

اما به سختی می‌توان علیه جهت زندگی و مادامی که بر تو می‌تازد تا کور حرکت کنی و دست خالی مانی، بود. گویا زندگی یعنی همین.

در پی بودن، جا گذاشتن، جا ماندن.

21 August 2022 at 12:38 AM