کتاب بر دوش باور اثر محمدعلی کاظمی نصرآبادی؛ روایت نوجوانان جبهه

کتاب بر دوش باور، رمانی کوتاه از محمدعلی کاظمی نصرآبادی است که با زبانی ساده و صمیمی داستان نوجوانی 13 ساله به نام علی را روایت می‌کند که در دوره‌ی جنگ ایران و عراق مشتاق حضور در جبهه‌ی جنگ تحمیلی است. اما جثه‌ی کوچک و لاغر او باعث می‌شود که مسئول پذیرش رزمندگان، هر بار او را رد کند. تلاش و پیگیری علی بالاخره نتیجه می‌دهد و سفر او به جایی که باورهایش به آزمون گذاشته می‌شوند، آغاز می‌شود.

درباره‌ی کتاب بر دوش باور

حضور نوجوانان در جبهه‌ی جنگ یکی از پدیده‌هایی است که پرداختن به آن مستلزم در نظر گرفتن پیچیدگی‌های زیادی است. نمی‌توان شرایط آن‌ها را صرفا با معیار محدوده‌ی سنی آن‌ها سنجید. محمدعلی کاظمی نصرآبادی در کتاب بر دوش باور با انتخاب زاویه دیدی نزدیک به یکی از این نوجوانان داستانی روایت می‌کند که باورمندی و شجاعت و در عین حال معصومیت این گروه از سربازان مدافع وطن را به مخاطب نشان می‌دهد.

مواجهه‌ای نزدیک با رزمندگان نوجوان دفاع مقدس

علی پسری 13 ساله از روستای نصرآباد، بارها برای حضور در جبهه تلاش کرده، اما هورفر، مسئول ثبت‌نام رزمندگان روستا، بارها او را رد کرده چون علاوه بر کم‌سن بودن، نحیف و لاغر است. او نمی‌داند که علی، برعکس ظاهرش، اراده‌ای قوی دارد. بالاخره علی با ترفندهای کودکانه‌اش دل هورفر را به دست می‌آورد و راهی سفری می‌شود که قرار است خیلی زود او را به مردی پخته تبدیل ‌کند. رمان بر دوش باور فقط داستان جبهه و جنگ نیست، بلکه با زبانی طنزگونه و روایتی گفت‌وگومحور ما را به زندگی نوجوانان ایرانی در دوره‌ی دفاع مقدس می‌برد.

انتشارات چوپان با حمایت از نویسندگان ایرانی، رمان‌ها و داستان‌های زیادی در ژانرهای مختلف منتشر می‌کند و این بار در حوزه‌ی ادبیات دفاع مقدس رمان کوتاهی از محمدعلی کاظمی نصرآبادی را برای علاقه‌مندان به داستان‌های جنگ ایران و عراق انتخاب کرده است. خرید کتاب بر دوش باور شما را از روستایی باصفا به دل خاکریزهای مدافعان شجاع ایران می‌برد.

کتاب بر دوش باور برای شما مناسب است اگر

• به ادبیات دفاع مقدس علاقه‌مندید.
• موضوع حضور نوجوانان در دفاع مقدس برایتان جالب است.
• به داستان‌های واقع‌گرا با ته‌مایه‌ی طنز علاقه دارید.
• از مخاطبان رمان ایرانی در ژانر اجتماعی هستید.

در بخشی از کتاب بر دوش باور می‌خوانیم

خورشید گونه‌هایش را خضاب می‌بندد و کم‌کم خود را برای دیدن مهتاب آماده می‌کند. فرمانده بالای سکوی سنگی می‌ایستد و کاغذهای رنگ‌ورو‌رفته‌ را مدام زیرورو می‌کند. رزمنده‌ها با سربندهای یا فاطمة الزهراء پشت سرهم نشسته و منتظر نطق فرمانده هستند.

- برادران. همون‌طور که می‌دونید عملیات تو منطقۀ کوهستانی انجام می‌شه. تا یه جایی رو می‌شه با ماشین رفت ولی بعدش مسیر صعب‌العبور درپیش داریم و مجبوریم خودمون رو با هلی‌کوپتر به منطقه برسونیم. البته این ‌رو هم بگم با هلی‌کوپتر نمی‌تونیم روی تپه‌ها فرود بیایم. چون دشمن به تپه‌ها مسلطه و امکان پرواز هم نیست. پس ما باید قسمتی از مسیرو که سخت‌ترینش هم هست پیاده بریم. ما این همه وقته که داریم تمرین می‌کنیم تا دیگه اونجا درجا نزنیم. پس توقع دارم دیگه مانع بقیه نشید. این رو هم برای کسانی می‌گم که بار اولشونه توی عملیات شرکت می‌کنن. ببینید بچه‌ها تو زمانی که دشمن به ما حمله می‌کنه از در و دیوار به طرف ما تیر و فشنگ و خمپاره می‌باره و اصلاً ما فرصت این‌و نداریم که حواسمون به بقیه باشه. پس به هوای رفیق‌ و نمی‌دونم من هوات‌و دارم ‌و از این چیزها نیاید جنگ. همین جا پشت خط بمونید و کمک کنید. مورد بعدی اینه که شنیده‌م بعضی‌ها گفته‌ن چه‌جوری باید تو یه شب پنج تپه رو فتح کنن. یا شنیده‌م که می‌گن تعدادشون کمه یا منطقه رو خوب نمی‌شناسن. درسته، شاید تعداد ما خیلی کم‌تر باشه و شناخت آنچنانی‌ای هم نسبت به این منطقه نداشته باشیم. ولی ما هرجور که شده امشب باید سد این بعثی‌های نامروت‌ بشیم. اینا اگه رد بشن به صغیر و کبیر رحم نمی‌کنن! و هرکس‌و ببینن درجا خلاصش می‌کنن. شماها همگی مردم این منطقه رو می‌شناسید مادری رو دیدید که با دست‌های پینه‌بسته برامون نون می‌پخت و گاهی با همون دست‌ها لقمه دهنمون می‌ذاشت.