نقد، بررسی و نظرات کتاب مهمانی شام - فریدا مک فادن

نظر دادن در مورد کتاب جدید فریدا مک فادن برای ماها که طرفدار فریدا هستیم سخته
از چند تا جنبه میشه کتاب رو بررسی کرد
نکته مهم اینکه اگر با استناد به سوابق فریدا میرید سراغش و منتظر یه کتاب جنایی معمایی خفن هستید که آخرش بفهمید تمام طول داستان سرکار بودین و رو دست خوردین خب بهتره اصلا سمتش نرید
چون این کتاب اصلا اونجوری نیست و چنین پتانسیلی نداره
اصلا به هیچ عنوان سبک کتابهای قبلی فریدا نیست
اما در خصوص خود کتاب
اول اینکه فضای کتاب چندان دلچسب نیست یه فضای بیگانه و سرد هست شاید همچون ما به سبک فریدا عادت داریم و این کتاب یه شکل دیگه ست، فضای کتاب اینجوری به نظرمون میرسه
دوم اینکه خب موضوع کتاب و سبک نوشتاری کتاب که پایان بندی‌های متفاوتی رو خلق کرده بود خب میشه گفت جدید بود البته توی این سبک قبلا هم کتابهای ایرانی و هم خارجی دیگه هم هست اما اونا اینهمه پایان بندی ندارن، شاید مثلا ففط ۲ تا
اینکه اگر آدم توی زندگی بارها و‌بارها توی تصمیماتش اگر طور دیگه‌ای عمل میکرد چی پیش میومد خب جالب بود و به قول یکی از دوستان نشان از توانایی نویسنده داره (این اسپویل نبود چون خلاصه کتاب به همین موضوع اشاره کرده)
اما نقطه ضعف دیگر داستان دخیل کردن مسائل تخیلی توی داستان بود که خیلی توی ذوق میزد
شاید اگر کتاب واقع گرایانه تر نوشته شده بود جذابیت بیشتری داشت
در حالیکه تخیلی کردن اون باعث افت شدید جذابیت کتاب شد
نمیگم کدوم قسمت تخیلی بود تا اسپویل نشه اما دوستانی که خوندن قطعا میدونن کجاهاش رو‌میگم
خلاصه کلام اینکه سبک کتاب جدید بود خوندنش خالی از لطف نیست اما توقع کتاب فریدایی نداشته باشید و اینکه اگر تخیلی نبود جذابتر میشد

سبک کارش به فریدا نمیخورد ولی جالبترین نکته این اثرش این بود که به قول خودش کتاب رو از اول تا آخر نخون. جذابیت اثر اینجاست که میشه چندتا داستان داشت. کلا از خوندنش راضیم و به نظرم سبک جدیدی بود و فکر نکنم هرکسی از عهده این سبک کار بربیاد اینکه در یک کتاب کم حجم چندتا داستان و پایان بندی درست کنی بنظرم ناشی از قدرت و توانمندی نویسندست.

حقیقتا وقتی شروع کردم به خواندن کتاب و ادامش دادم یکم شک کردم که نویسندش فریدا مک فادن باشه اصن یه همچین فضایی رو از این نویسنده انتظار نداشتم ولی در کل بد نیست ارزش یه بار خوندن رو داره و از کتاب هایی که تاحالا از این نویسنده خونده بودم به نسبت ضعیف تر بود و فضای ناآشنایی نسبت به آثار نویسنده داشت ولی در کل جالب بود.

اولین باره ک این سبک کتاب رو میخونم جالبه و بی وقفه تمومش کردم اوایل داستان جذابتر بود برام، هرچی به آخر نزدیکتر میشد تخیلی تر میشد ولی درکل خوب بود ارزش یکبار مطالعه رو داره

هیچ شباهتی به کتابهای دیگه فریدا مک فادن نداره (بخش دی، خدمتکار)
یه سبک متفاوت بود.
من دوسش نداشتم.

نسبت به دیگر آثار این نویسنده به نظر بنده ضعیف تر بود

اصلا فضای کتاب رو دوست نداشتم