نقد، بررسی و نظرات کتاب یادت نرود که... - یاسمن خلیلی فرد

سناریوی جالبی داشت ولی سراسر رمان دیالوگ بود و روح نداشت اصلا نمیشد باهاش ارتباط گرفت و همش منتظر بودم برم صفحات جلوتر تا بلکه اوج رمان رو ببینم و تا صفحه آخر من هیچ چیز خاصی ندیدم مثل این بود داری روزنامه یا مقاله میخونی نه رمان و اصلا ارزش نداشت وقت بزارم و حس میکنم کسایی که زیر این رمان به به و چه چه کردن تاحالا ده تا رمان نخوندن تو عمرشون که به این میگن خوب

اول که کتاب و گرفتم نظری ثبت نشده بود ۲ دل بودم ولی الان که تمومش کردم خیلی دوسش داشتم متفاوت بود جالب بود نشون داد چقدر زود دیر میشه احساس عجیبی دارم بعد خوندن این کتاب. ۲۹ سالمه ولی منم دلم میخاد ببینم ۵۰ سالگیم کجای زندگیم زندگی واقعا با ادم بازی میکنه قدر کسای که دوسشون داریم و دوسمون دارن و باید بدونیم زود دیر میشه

کتاب خواندنی و جذابی بود. احساسات جاری در متن کتاب بر جانم نشست و با تک به تک کاراکترها احساس همذات پنداری کردم… فروغ، کیوان، شیرین، آرش، سیروس …ملموس، غم انگیز و شبیه به یک اثر کلاسیک ناب که جان می دهد برای یک اقتباس سینمایی. لازم به ذکر است که نسخه کاغذی این کتاب با طرح جلدی متفاوت و از سوی نشر چشمه منتشر شده است.

راست میگویند که (گاهی زود دیر میشود).... وقتی در اوج جوانی هستیم فکر میکنیم زمان دست ماست در واقع انگار دنیا در دستهای ماست... اما یک دفعه به خودمون میایم و میبینیم چه چیزهای باارزشی رو از دست دادیم و دیگه به هیچ صورت نمیشه برگردوندش.... کتاب خیلی عالی بود... ممنون از نویسنده گرامی

مدتها بود که چنین تراژدی واقعی و ملموسی نخونده بودم هر لحظه از جملات کتاب را همزاد پنداری میکردم اولین کتابی بود که در طول چند سال داشتن کتابراه بدون لحظه ای درنگ نظرم را ثبت کردم از نوبسنده محترم کتاب تشکر میکنم برای خلق چنین اثر زیبایی و حمایت خودم را از ایشام اعلام میکنم

کتاب بی نظیری بود. واقعاً احساساتم رو تحت تاثیر قرار داد پیشنهاد میکنم این اثر مورد اقتباس سینمایی قرار بگیره چون قابلیت تصویری شدن رو داره در ضمن چقدر با دو کاراکتر اصلی یعنی فروغ و کیوان ارتباط برقرار کردم موفق باشید خانم خلیلی فرد

کتاب بسیار خوب بود نثر روانی داشت اوایل کتاب داشتم از خودندنش پشیمون میشدم اما از یه جایی به بعد داخل بطن رمان شدم و وقتی تموم شد باور نمی کردم تموم شده از نویسنده محترم و کتابراه عزیز ممنون

داستان عشقی واقعی و زیبا که آبکی نیست بلکه از دست رفته است. داستانی که به شیوه کلاسیک روایت می شود و با این حال مخاطب را بدنبال خود می کشاند. قلم نویسنده روان است و داستان بسیار بسیار خواندنی

هیچی جای رمان ایرانی رو نمیگیره. بسیار زیبا و روان ولی غمگین. همش با خودم میگم آدم ها چرا این کار رو با خودشون میکنن. وقتی عاشق یک نفری چرا باید بری با یکی دیگه ازدواج کنی

چقدر دوسش داشتم اوایل کتاب نسبت به فروغ خشم داشتم از اینکه کیوان رو پس زده بود ولی کم کم چقدر بهش نزدیک شدم و چقدر درکش میکردم بسیار رمان زیبایی بود

از خواندنش لذت بردم با فروغ همذات پنداری کردم چون خیلی شبیه او هستم و هیچ چیز قشتگتر از عشق نیست خوش بحال عشاق

خوب بود فقط پایانش باز بود. شایدم نویسنده بخواد فصل دوم بنویسه براش.

مزخرف و حوصله سر بر به معنای واقعی یهو توو شوک تموم شد داستان 🥺

عالی بود. ارزش وقت گذاشتن داره. حتما بخونید

جالب بود. روان و جذاب