کتاب 365 راه برای رواقی‌گری

کتاب 365 راه برای رواقی‌گری نوشته‌ی تیم لبون یک دستورالعمل و راهنما برای انجام پیاده‌سازی فلسفه‌ی رواقی در زندگی خود و رسیدن به آرامش است. از طریق این کتاب می‌توانید شیوه‌ی درست انجام مدیتیشن، ذکرگویی و رسیدن به خوشبختی را بیابید و شیوه‌ی کنترل بحران‌ها را در کمال آرامش بیاموزید.

درباره‌ی کتاب 365 راه برای رواقی‌گری

سنت‌ها هیچ‌گاه از بین نمی‌روند و در زمان و شرایطی که به آن‌ها نیاز است، احیا و بازگردانده می‌شوند؛ یکی از مهم‌ترین سنت‌های باستانی که در جهان امروز دوباره زنده و بازگردانده شده است، رواقی‌گری است. برخلاف تصور بسیاری از افراد که رواقی‌گری را سکوت و سرکوب احساسات تلقی می‌کنند، فیلسوفان رواقی‌گری به ما می‌آموزند چگونه در موقعیت‌های اضطراب‌آور خود را کنترل کنیم و از طریق مدیتیشن، تاب‌آوری خود را بالا ببریم. کتاب 365 راه برای رواقی‌گری (365 Ways To: Be More Stoic: A day-by-day guide to practical stoicism) نوشته‌ی تیم لبون (Tim LeBon) ما را با این فلسفه‌ی باستانی که الهام‌بخش درمان‌شناختی و رفتاردرمانی است، آشنا می‌کند.

کتاب 365 راه برای رواقی‌گری به ما نشان می‌دهد جهان تا چه اندازه تحت کنترل ماست و چگونه می‌توانیم با تمرکز و تلاش بر روی بخش‌هایی از زندگی‌مان به آرامش درونی و توانایی زندگی در لحظه‌‌ی حال دست یابیم. این کتاب می‌کوشد با به‌تعویق انداختن نگرانی‌ها، تکرار مانتراهای الهام‌بخش، و پرورش فضیلت‌هایی مثل حکمت و شجاعت، ما را از خشم و اضطراب رها کرده و زندگی معنادار و شادی‌بخشی را برایمان به ارمغان آورد.

رسیدن به آرامش از طریق رواقی‌گری

پیش از هر چیز باید بپذیرید. توانایی پذیرش آنچه خارج از کنترل شما رخ می‌دهد و امکان تغییرش را ندارید، نخستین گام برای رسیدن به آرامش درونی است. تیمو لبون در کتاب 365 راه برای رواقی‌گری به شما می‌آموزد که چگونه به‌جای تمرکز بر روی نتیجه، به مسیر توجه کنید. اگر بتوانید بر فرایند رسیدن به یک خواسته تمرکز کنید و از ابتدا نگران پایان آن نباشید، هم آرامش و کنترل بیشتری را بر روی کار خود صرف می‌کنید، هم حس نمی‌کنید باری سنگین بر روی دوش شماست.

دعا کردن موجب آرامش شما می‌شود و قید کردن عباراتی همچون «اگر سرنوشت اجازه دهد» پیش از برنامه‌ریزی، به شما کمک می‌کند تا در صورت رخ ندادن آنچه می‌خواهیم، ناامید نشویم و همیشه به یاد داشته باشیم که همه‌چیز تحت کنترل ما نیست. در کتاب 365 راه برای رواقی‌گری نشر 360 درجه پیشنهاد شده هنگامی که موضوعی نگران‌کننده به‌سراغمان می‌آید، آن را یادداشت کنیم و برای فکر کردن به آن، زمانی را در طول روز اختصاص دهیم؛ مثلا پانزده دقیقه از زمان خود پس از پایان ساعت کاری را به اندیشیدن درباره‌ی نگرانی‌ها اختصاص دهیم.

آرامش درون با تیم لبون

تیم لبون تفاوت نگران بودن با مدیریت کردن بحران را بازگو کرده و از ما می‌خواهد که از طریق مانترا و پایبندی به درختی در کتاب 365 راه برای رواقی‌گری ترسیم شده، نگرانی خود را کنترل کرده و نحوه‌ی مدیریت بحران را بیاموزیم.

در رواقی‌گری چهار فضیلت اصلی وجود دارد: حکمت، شجاعت، عدالت، خودکنترل‌گری. فردی که در پی اجرای فلسفه‌ی رواقی در زندگی خود است، باید به چیزی فراتر از انصاف و عدل پایبند باشد و بخشش و همدلی را سرلوحه‌ی اعمال خود قرار دهد. کتاب 365 راه برای رواقی‌گری ترجمه‌ی مهدی اسدی، به ما می‌آموزد که چگونه ریشه‌ی خوشبختی و آرامش را نه در چیزهای بیرونی همچون ثروت و امکانات، بلکه در درون خودمان جست‌وجو کنیم.

با خرید کتاب 365 راه برای رواقی گری راه به آرامش رسیدن را می‌آموزید و می‌توانید خود را از هیاهوی درون و اضطرابی که دست از سرتان برنمی‌دارد، نجات دهید.

کتاب 365 راه برای رواقی‌گری برای شما مناسب است اگر

• می‌خواهید با رواقی‌گری و مدیتیشن که فلسفه‌ای باستانی است، آشنا شوید.
• به‌دنبال راهکارهایی برای کنترل خشم و کاهش اضطراب هستید.
• به خواندن ایده‌های فیلسوفان یونانی که می‌توانند به آرامش درونی شما کمک کنند، علاقه‌مندید.

در بخشی از کتاب 365 راه برای رواقی‌گری می‌خوانیم

حکمت، پایه و اساس فضایل است. حکمت در میان فضایل انسانی دارای اهمیت ویژه‌ای است و به عنوان کلید اصلی برای دستیابی به دیگر فضایل شناخته می‌شود. سقراط، فیلسوف آتنی قرن پنجم پیش از میلاد؛ تأثیر عمیقی بر استویسین‌های باستانی گذاشت و در دیالوگ‌های سقراطی که توسط شاگردش افلاطون نگاشته شده؛ این تأثیر به خوبی منعکس شده است.

در یکی از این دیالوگ‌ها، افلاطون به وضوح دیدگاه سقراط درباره حکمت را بیان می‌کند؛ در این گفتگو، سقراط از لاچس، یک ژنرال یونانی، می‌خواهد تا مفهوم شجاعت را تعریف کند و لاچس با اعتماد به نفس پاسخ می‌دهد: شجاعت «ایستادن در محل و مبارزه با دشمن» می‌باشد.

آیا به نظر شما سقراط از تعریف لاچس رضایت داشت؟

آیا می‌توانید به نمونه‌هایی اشاره کنید که در آن‌ها پافشاری بر یک نظر خاص ممکن است احمقانه به نظر برسد؟

در این گونه موارد، ممکن است ایستادگی بر روی یک دیدگاه؛ به‌جای اینکه نشانه‌ای از شجاعت و استقامت باشد؛ بیشتر به نوعی حماقت تعبیر شود.

سقراط به یادآوری یک نبرد معروف پرداخت و به نقش استراتژیک اسپارت‌ها در آن اشاره کرد. او گفت که در این نبرد، اسپارت‌ها به‌طور هوشمندانه‌ای عقب‌نشینی کردند؛ که این تصمیم در نهایت به پیروزی آن‌ها منجر شد. اما آیا می‌توانستیم ماندن اسپارت‌ها در نبرد را شجاعت تلقی کنیم؟ پاسخ منفی است؛ زیرا ماندن و از دست دادن در واقع اقدامی احمقانه بود.

سقراط همچنین تعریف لاچس از شجاعت را رد کرد و بیان کرد که مبارزه با دشمن در برخی مواقع ممکن است شجاعانه به نظر برسد؛ اما این مسئله به زمینه و تصویر کلی وابسته است. این نکته درباره سایر فضایل نیز صدق می‌کند؛ به‌عنوان مثال، خودداری از خوردن کیک تولد ممکن است نوعی انکار غیرمفید از خود باشد؛ یا اینکه دادن فرصت دوباره به یک شریک آزارگر نه تنها غیرعاقلانه است بلکه از نظر انسانی نیز نمی‌تواند مهربانانه تلقی شود.