کتاب خواب محال

شعر مجالی برای احساس کردن است؛ دانیال پورکرباسدهی در کتاب خواب محال، مجموعه شعرهای کوتاهی را تألیف و گردآوری کرده که مخاطب را مسافر جهان خیال می‌کنند. این شعرها که در دسته‌بندی شعر معاصر و سپید جای می‌گیرند، با فضاسازی ماهرانه و احساسی، حال‌وهوای عشق را زنده می‌کنند.

درباره‌ی کتاب خواب محال

شعر عاشقانه همیشه طرفداران خاص خودش را داشته؛ چه آن زمان که نمایانگر رنگ و بوی زمانه‌ی سعدی و حافظ بوده و چه حالا که با مقتضیات زمانه‌ی فعلی خودش را هماهنگ کرده. دانیال پورکرباسدهی در کتاب خواب محال، مجموعه‌ای از اشعار معاصر را ارائه کرده که حس لطیف عشق و دوست داشتن را یادآوری می‌کنند.

دانیال پورکرباسدهی در کتاب خواب محال انتشارات اودیسه تلاش کرده تا همه‌ی ابعاد عشق، از صور تلخ دلتنگی و فراغ تا زیبایی وصال و خاطره را به تصویر بکشد. این مجموعه شعر احساسی، برای همه دلنشین خواهد بود؛ اما اگر جزو آن دسته از مخاطبانی باشید که غم هجران و دلتنگی را تجربه کرده‌اند، به‌گونه‌ای متفاوت با این کتاب ارتباط برقرار خواهید کرد.

آنچه خواندن مجموعه شعر خواب محال را بیش از پیش جذاب می‌کند، فرم تصویرمحور اشعار کتاب است. شاعر در این فضا تلاش کرده تا از تصویرسازی به بهترین شکل ممکن کمک بگیرد و با استفاده از المان‌هایی مانند باران، برف، نور، پنجره، خیابان و غیره، پیام شعرهایش را به بهترین شکل به مخاطب برساند. این فضاسازی تنها اشاره‌ای به طبیعت و فضای پیرامون نیست، بلکه به دانیال پورکرباسدهی کمک کرده تا در انتقال عواطف و احساساتش موفق‌تر عمل کند.

خواب محال؛ نقشی از احساسات انسانی

شعرهای کتاب خواب محال از زبانی ساده، روان و قابل فهم پیروی می‌کنند. این عنصر باعث شده تا نه تنها پیام اشعار به شکلی صادقانه و بی‌پیرایه به مخاطب منتقل شود، بلکه آن دسته از مخاطبانی که طرفدار ادبیات منظوم نیستند و معمولاً خود را «شعرخوان» تلقی نمی‌کنند نیز از خواندن و فهمیدن این اشعار لذت ببرند.

اگر شما نیز دوست دارید درونیات خود را در جهان شعر پیدا کنید، خرید کتاب خواب محال می‌تواند شما را به این هدف برساند. اشعار این کتاب گرچه از یکدیگر مستقل‌اند، اما یک مسیر احساسی فکرشده را شکل می‌دهند که مخاطب را به تأمل، یادآوری خاطرات و گفتگو با خودش دعوت می‌کند.

کتاب خواب محال برای شما مناسب است اگر

• از طرفداران شعر سپید و شعر نو هستید.
• به شعرهای عاشقانه و احساسی علاقه دارید.
• به دنبال کتاب شعری هستید که برای ساعاتی هم که شده، از واقعیت و لحظه‌ی حال جدایتان کند.

در بخشی از کتاب خواب محال می‌خوانیم

صبح بود،
برف هنوز روی شاخه‌ها خوابیده بود،
اما هوا،
کمی روشن‌تر از دیشب.
یادِ لبخندش افتادم
نه مثل خاطره،
مثل نوری که از جایی پشتِ سینه می‌تابد.
انگار جهان
برای یک لحظه
از نفس کشیدنِ او یاد گرفته بود.
چای روی میز،
بخار نرمش می‌پیچید،
و در پیچش‌هایش
چیزی شبیه لبخندت،
دور و نزدیک،
می‌رقصید.
فکر کردم،
شاید هنوز
گرمایی از او در هوا مانده باشد
در بوی چای صبح،
در بخارِ نفسِ رهگذری،
در نوری که بی‌دلیل
روی دستِ من نشسته بود.
لبخندش،
چیزی بیش از یادِ اوست؛
مثل بهاری‌ست که نمی‌رسد،
اما هر سال،
از دور،
قولش را می‌دهد.