معرفی و دانلود کتاب وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم: بررسی بدون تعارف اشتباهات رایج نسل قدیم

معرفی کتاب وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم: بررسی بدون تعارف اشتباهات رایج نسل قدیم

لازم نیست موهایتان را پر کلاغی کنید. نیازی ندارید سن خود را ده سال کمتر از چیزی که هستید اعلام کنید. شما پیر شده‌اید و دیگر نباید کارهای احمقانه انجام دهید. کتاب وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم نوشته‌ی استیون پترو با همکاری رزان فولی هنری راهنمایی برای دوران جوانی تا سالمندی است و به ما کمک می‌کند تا در دوران پیری از تصمیمات نادرست، لجبازی، عدم رسیدگی به سلامتی و رفتارهایی که هیچ سودی برای خودمان و دیگران ندارند پرهیز کنیم و سرزنده و شاداب باشیم.

درباره‌ی کتاب وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم

پیر شدن چندان اتفاق خوشایندی نیست. معمولاً آدم‌ها دوست ندارند تمام بدنشان درد کند، نتوانند راحت غذا بخورند و بخوابند، و راه رفتن با سرعتی بیشتر از یک متر بر ساعت برایشان به آرزو تبدیل شود. از همه‌ی این‌ها بدتر، افسردگی و حس بیهودگی است که در جوانی هم دست از سر آدم برنمی‌دارد، چه برسد به دوران پیری و کهنسالی!

بسیاری از افراد هنگامی که سن و سالی از آن‌ها می‌گذرد، شروع می‌کنند به تکرار رفتارهایی که به‌وضوح غلط محض است و به خود فرد و اطرافیانش آسیب می‌زند؛ البته حقیقتش را بخواهید، هیچ‌کس تا زمانی که خود به سن پیری نرسیده باشد، نمی‌تواند درباره‌ی درست یا غلط بودن رفتار یک فرد هشتادساله قضاوت کند. اما استیون پترو (Steven Petrow) با همکاری رزان فولی هنری (Roseann Foley Henry) در کتاب وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم (Stupid Things I Won't Do When I Get Old) به مخاطبان خود توصیه کرده‌اند که در دوران پیری از انجام چه کارهایی بپرهیزند و در دوران جوانی و میان‌سالی چه کارهایی انجام دهند تا چند سال بعد به پیرزن یا پیرمردی فرتوت و نادان تبدیل نشوند.

روزی سه بار از خود بپرسید «با چه کسی لج می‌کنی؟»

پیری همراه با آدم‌فضایی‌ها از فضا به سراغتان نخواهد آمد. همین حالا که این کلمات را می‌خوانید، در حال پیر شدن هستید. شما نمی‌توانید در سن شصت‌وپنج‌سالگی «زندگی سالم» خود را آغاز کنید تا در سن هشتادسالگی برای راه رفتن به واکر نیاز نداشته باشید. اگر می‌خواهید هنگامی که سنتان نزدیک به سه‌رقمی شده و دیگر چیزی به ملاقاتتان با خدا نمانده، روی پای خودتان راه بروید و مغز و جسمتان درست کار کند، باید از بیست‌سالگی ورزش کنید، غذای سالم بخورید و در این خلال، از خوردن خوراکی‌هایی که دوست دارید، مثل مرغ سوخاری و شکلات، هم بهره‌مند باشید.

کتاب وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم در سه بخشِ «کارهای احمقانه‌ای که امروز انجام نخواهم داد»، «کارهای احمقانه‌ای که فردا انجام نخواهم داد» و «کارهای احمقانه‌ای که دم آخری انجام نخواهم داد»، ما را با مجموعه‌ای از کارهای احمقانه در دوره‌های مختلف زندگیمان آشنا می‌کند. استیون پترو با همکاری رزان فولی هنری، «لجبازی» را یکی از بدترین ویژگی‌های افراد پیر و کهنسال می‌داند.

شدت لجبازی در اغلب افراد سالمند آن‌قدر بدیهی است که حتی اگر در طول عمرتان با یک فرد پیر مواجه شده باشید، قطعاً با این ویژگی آن‌ها آشنایید؛ مثلاً یک سالمند حتی اگر روزی ده بار روی سرامیک‌های لیز خانه زمین بخورد و دست و پایش بشکند، حاضر نیست روی سرامیک‌ها را با فرش بپوشاند، زیرا «منظره‌ی خانه را زشت می‌کنند!» یا حتی اگر هفته‌ای یک بار در خیابان گم شود و از استان دیگری سر دربیاورد، حاضر نیست شیوه‌ی کار با گوگل‌مپ را بیاموزد و خود را از این گم‌گشتگی نجات دهد. کتاب «وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم» از ما می‌خواهد در سنین پیری و دوران سالمندی از این‌گونه رفتارها پرهیز کنیم و همیشه کاری را انجام دهیم که به نفع خودمان و دیگران است.

این کارهای احمقانه را انجام ندهید

قطعاً خودتان این موضوع را می‌دانید، اما داروها در شرایطی اثرگذارند که آن‌ها را مصرف کنید! آن هم نه یک وعده، بلکه مداوم و به مدتی نه چندان کوتاه. تا زمانی که جوان هستیم، شاید سالی یک‌بار هم به پزشک مراجعه نکنیم و اگر هم به سراغ دارو و درمان برویم، حوصله نداریم حال‌و‌روزمان را درست به پزشک توضیح دهیم و بعد هم یادمان می‌رود داروهایمان را مرتب مصرف کنیم.

کتاب «وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم» برای مخاطبان خود که هنوز به سن سالمندی نرسیده‌اند، در این زمینه توصیه‌های گوناگونی دارد. این جمله شاید عجیب به نظر برسد، اما استیون پترو با همکاری رزان فولی هنری از خوانندگان خود می‌خواهند که حداقل روزی شش بار به دستشویی بروند، زیرا نتیجه‌ی زود به دستشویی رفتن یا نرفتن را بعد از پنجاه‌سالگی متوجه خواهند شد. البته توصیه‌های کتاب «وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم» به رسیدگی جسمانی و ورزش و... محدود نمی‌شود. استیون پترو با همکاری رزان فولی از ما خواهش می‌کنند که عقاید قدیمی و پایبندی به سنت‌ها و کلاسیک‌مآب بودن را رها کنیم و اگر نمی‌توانیم با پدیده‌های به‌روز کنار بیاییم، درباره‌ی موضوعات مختلف زیاد نظر ندهیم.

کتاب وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم با ترجمه‌ی بیتا دارابی در نشر مون به‌چاپ رسیده است.

کتاب وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم برای شما مناسب است اگر

• تصور می‌کنید که قرار است در دوران پیری به انسانی غرغرو و بداخلاق تبدیل شوید و به‌دنبال راهنمایی برای جلوگیری از این اتفاق هستید.
• می‌خواهید شبیه پدر و مادرتان نشوید و از تبدیل شدن به سالمندی کسالت‌بار واهمه دارید.
• می‌خواهید برای دوران بازنشستگی و پیری خود برنامه‌ریزی کنید.

در بخشی از کتاب وقتی پیر شدم این کارهای احمقانه را انجام نمی‌دهم: بررسی بدون تعارف اشتباهات رایج نسل قدیم می‌خوانیم

ایمیل ارسالی نوشته بود: «وقتی بچه بودیم، به ما توصیه می‌کردند همواره حقیقت را بگوییم. ولی حالا آن پدری که چنین نصیحتی می‌کرد به فراموشی مبتلا شده. حالا برادرم می‌خواهد دروغ‌های ناچیزی تحویل پدرم دهد، زیرا می‌داند که گفتن حقیقت ناراحتش می‌کند. این موضوع برای من معضلی شده. شما بگویید چه‌ کنم؟» وقتی این سؤال خوانندۀ روزنامۀ واشینگتن‌ پست را خواندم، اندکی مکث کردم. سؤال حسابی تحت تأثیرم قرار داده بود، چون به پرسشی شباهت داشت که در طول بیماری والدین خودم برایم پیش آمده بود.

مادر من در ژانویۀ 2017 فوت شد. وقتی او از دنیا رفت، پدرم در اتاق‌خواب کنارش بود. او همان‌جا ماند تا کارگران حمل جنازه به آپارتمان بیایند و مادرم را در کیسۀ حمل جسد بگذارند و به سردخانه ببرند. او یک هفته بعد در مراسم ختم مادرم، زنی که شصت‌وسه‌سال همسرش بود، سخنرانی تأثیرگذاری کرد که به دل صدها شرکت‌کننده نشست.

دو هفته بعد، استنطاق‌ها شروع شد:

«استیون، چرا مامانت توی تختش نیست؟» یا «امشب مامانت قراره شام چی بخوره؟» یا «راستی مارگو کجاست؟»

من هر بار مجبور می‌شدم با حوصله برایش توضیح دهم که مادرم مرده و جسدش را سوزانده‌اند. و در ادامه می‌گفتم: «منتظریم باد بهاری بیاد و خاکسترش رو دفن کنیم.» پدرم هر روز سه یا چهار بار با کوهی از این سؤالات به من زنگ می‌زد. اولش مدام می‌پرسید: «استیون، چرا مامانت توی تختش نیست؟» و من هم همۀ ماجرا را برایش تعریف می‌کردم. همین تکرارها اندوهگینش می‌کرد. واقعاً دردناک بود و زجرآور.

او قبل از آن ایام نشانه‌های فراموش‌کاری و مشکلات شناختی نداشت و راستش، فقط هنگامی چنین نشانه‌هایی را بروز می‌داد که پای مادرم در میان بود. پدرم با حافظۀ خوبش هنوز یادش بود که ترامپ کی به ریاست‌جمهوری رسیده بود و نیز به یاد داشت که زن برادرم پابه‌ماه است.

با خودم می‌گفتم: «آدم تا کی باید حقیقت رو بگه و ببینه که این حقیقت باعث آزار عزیزانش می‌شه؟ واقعاً گفتن حقیقت تلخ بدتره یا یه دروغ مصلحت‌آمیز؟»

فهرست مطالب کتاب

مقدمۀ مترجم
پیشگفتار: نمی‌خواهم به وقت پیری شبیه پدر و مادرم باشم
بخش 1: کارهای احمقانه‌ای که امروز انجام نخواهم داد
بخش 2: کارهای احمقانه‌ای که فردا انجام نخواهم داد
بخش 3: کارهای احمقانه‌ای که «دم آخری» انجام نخواهم داد
پایان سخن
سپاسگزاری