کتاب سینمای هو شیائو-شین

کتاب سینمای هو شیائو-شین به گردآوری سعیده طاهری و بابک کریمی اثری تحلیلی درباره‌ی یکی از مهم‌ترین فیلم‌سازان سینمای تایوان و سینمای شرق آسیا است؛ در این کتاب جهان سینمایی، فلسفی و زیبایی‌شناسانه‌ی این کارگردان از خلال بررسی و تحلیل فیلم‌هایش، جستارهای نظری، گفت‌وگوها و روایت همکارانش به روشنی تصویر می‌شود و سیمای سینماگری رئالیستی را ترسیم می‌شود که فیلم‌هایش با تاریخ کشورش ارتباطی تنگاتنگ دارد.

درباره‌ی کتاب سینمای هو شیائو-شین

هو شیائو-شین برای بسیاری از علاقه‌مندان سینمای مدرن نامی آشناست؛ کارگردانی که با آثاری چون شهر اندوه، استاد عروسک‌گردان، غبار در باد، گل‌های شانگهای، کافه لومیر و آدمکش، توجه بسیاری را به سینمای شخصی خود و شکل نگاه خاصش به زمان، تاریخ و سکوت جلب کرده است. کتاب سینمای هو شیائو-شین اثر سعیده طاهری و بابک کریمی جست‌وجویی است در میان فریم به فریم فیلم‌های این کارگردان تایوانی به منظور دستیابی به درکی عمیق از جهان سینمایی او.

کتاب سینمای هو شیائو-شین شامل مقاله‌ها، جستارها، نقد و بررسی و گفت‌وگوهای بسیاری است که خواندن هرکدام از آن‌ها برای علاقه‌مندان به سینمای این کارگردان می‌تواند بسیار جذاب باشد. بابک کریمی و سعیده طاهری در این کتاب نشان می‌دهند که در بسیاری از فیلم‌های هو شیائو شین، زندگی فردی با تاریخ تایوان گره خورده؛ تاریخی پرفراز و نشیب و آغشته به استعمار، حکومت نظامی، تحولات اقتصادی و فرهنگی و بحران هویت جمعی.

تاریخ معاصر تایوان در قاب فیلم‌های هو شیائو شین

کتاب سینمای هو شیائو شین بازتابی از تامل این فیلم‌ساز در این تحولات عدیده‌ای است که کشورش پشت سر گذاشته است. به طور مثال در شهر اندوه، سرگذشت یک خانواده به دریچه‌ای برای فهم جامعه‌ای زخمی و در حال تغییر تبدیل می‌شود. از نکات قابل توجه اثر پیش رو توجه به همین جزئیات فرمال سینمای این کارگردان است.

سعیده طاهری و بابک کریمی، گردآورندگان کتاب سینمای هو شیائو-شین بیان می‌کنند که ویژگی‌های بصری و روایی که با شنیدن نام این کارگردان به ذهن هر علاقه‌مندی می‌رسد، در سه کار ابتدایی‌اش حضور پررنگی نداشتند. سه فیلم نخست او بیشتر به تولیدات تجاری تایوان نزدیک بودند، اما در همان آثار نیز رد و نشانه‌هایی از سینمای شخصی و خاص او را مثل چشم‌اندازهای روستایی، سکوت‌های طولانی، تاکید روی بدن و مکان و... می‌توانست تشخیص داد.

هو شیائو-شین و سینمای مدرن

کتاب سینمای هو شیائو-شین اثر سعیده طاهری و بابک کریمی از ویژگی‌های سبکی شاخص آثار این فیلم‌ساز آسیایی مثل کم‌گویی، پرهیز از کلوزآپ‌های احساس برانگیز، استفاده از نماهای دور، تداوم زمانی، صداهای محیطی و حذف بخش‌هایی از اطلاعات داستانی سخن می‌گویند. این کتاب مناسب دانشجویان سینما و تمامی افرادی است که می‌خواهند به درکی عمیق‌تر از سینمای هو شیائو-شین و سینمای شرق آسیا دست پیدا کنند.

سینمای هو شیائو-شین تماشاگر را مجبور به فعالانه دیدن و فعالانه شنیدن می‌کند. او مثل هر فیلم‌ساز مدرنیست دیگری، تماشاگرش را متمرکز می‌خواهد و از او حضوری کامل را تقاضا می‌کند. کتاب سینمای هو شیائو-شین بیان می‌کند که به همین دلیل شاید بسیاری از آثارش برای اغلب مخاطبان مناسب نباشد، چرا که خط داستانی با صبر و حوصله خود را نشان می‌دهد و گاها روابط و گذشته‌ی شخصیت‌ها یا معنای دقیق یک موقعیت به تدریج آشکار می‌شود یا به طور کامل در ابهام باقی می‌ماند

هو شیائو-شین و شکل‌گیری زبانی تازه در سینمای تایوان

ابهام، موضوعی محوری در سینمای مدرن است؛ امری که فیلم‌های هو شیائو شین در انجام آن با موفقیت تمام، سرسپردگی این فیلم‌ساز آسیایی را به این جریان سینمایی نشان می‌دهد. سینمایی که به جای توضیح، می‌خواهد دیده و ادراک شود و جزءبه‌جزء عناصر مختلفش فهمیده شود. از این حیث، کتاب سینمای هو شیائو-شین می‌تواند به‌مثابه‌ی راهنمایی عالی برای فهم دقیق جهان سینمایی این فیلم‌ساز عمل کند و به شما در درک عمیق‌تر آثار او، یاری برساند.

خرید کتاب سینمای هو شیائو-شین شما را با یکی از بهترین کارگردان‌های تاریخ سینما آشنا می‌کند که در کنار نقد فیلم‌هایش، جستارهایی درباره جایگاه او در سینمای شرق آسیا، گفت‌وگوهایی با خود فیلم‌ساز و متن‌هایی از همکارانش، از فیلم‌بردار و تدوینگر تا صدابردار و طراح تولید را در اختیار شما قرار داده است. این اثر انتشارات خوب منتشر شده است.

کتاب سینمای هو شیائو-شین برای شما مناسب است اگر

• به سینمای تایوان و سینمای شرق آسیا علاقه دارید.
• به سینمای مدرن و فیلم‌هایی با ریتم آرام علاقه‌مندید.
• درباره‌ی بهترین کارگردان‌های تاریخ سینما مطالعه می‌کنید و می‌خواهید جایگاه هو شیائو-شین را دقیق‌تر بفهمید.
• به نقد فیلم، تحلیل سبک کارگردانی و مطالعه جستارهای سینمایی علاقه دارید.

در بخشی از کتاب سینمای هو شیائو-شین می‌خوانیم

دادلی اندرو در زندگی‌نامه‌ای که پیرامون حیات آندره بازَن، نظریه‌پرداز سینمایی، نوشته است پیوندهای این فیلسوف با موجودات زنده را می‌ستاید: نسبت به همسر و فرزندش، دوستانش، و به‌ویژه حیواناتگربه‌ها، پرندگان و همۀ انواع خزندگان. اندرو می‌نویسد که بازَن حیواناتی همچون ایگوانا را ساعت‌ها به منظور تقلید [حالتشان] نظاره می‌کرد، «حس آن‌چه حس می‌کردند [و] دیدن آن‌چه می‌دیدند».

به نظر اندرو، این عمل جنبه‌ای از «نبوغ در راستای تخیلی غمخوارانه» و راز قدرت نقادانۀ بازَن بود؛ «او به آن‌ها شأن و مرتبۀ وجودیِ مستقلی می‌بخشید، و حال آن‌که خودش را به درون آن هستی سوق می‌داد تا این‌که در بهترین لحظات ممکن، جهانی از آگاهی دیگری به چنگ می‌آورد و قادر به توصیف ساختار و قوانین آن می‌شد».

پیوند با این درک از هستی، توأمان برای و با موجودات زندۀ دیگر، از جمله باورهای مذهبی بازَن بود، بخشی از کاتولیسیسم سیاسی و فعالانۀ او که آن را در طول عمرش به موازات عشق به حیوانات (و مسلماً انسان‌ها) تثبیت کرده بود. ولی به باور من، او وجه عمده‌ای از کردار اعتقادی‌اش را وقف فیلم و جماعتی کرد که اطرافش در مقام معلم، نویسنده، سردبیر و دوست شکل گرفته بودند.

همان‌طور که در ادامه مکرراً به بازَن باز خواهم گشت، زندگی‌نامۀ اندرو، همچون اولویتی در اندیشه‌هایم، تصویری پرطنین از انسانی دلسوز به من ارائه می‌دهد که برای سینما یک حواری است. اگر صادقانه بگویم، غالباً زمانی که در حمام هستم این داستان از بازَن را به یاد می‌آورم. احتمالاً به این خاطر که این‌جا همان مکانی است که او کروکودیلش را، پیش از آن‌که همسرش، ژنین، از خانه بیرونش کند، نگه می‌داشت، یا شاید برای این‌که آب، از خلال کیفیت احیاگر ناشی از طبیعت یا ایمان خود، حسی از سکون و جدایی از بخش‌های دیگر زندگی‌ام را فراهم می‌آورد.