نقد، بررسی و نظرات کتاب صوتی شهر و دیوارهای نامشخصش - هاروکی موراکامی
4
60 رای
hamideh mojtahedi
۱۴۰۵/۰۲/۰۲
1972
کتابراه من نمیخوام فعلا نظری راجع به این کتاب بدم ولی از خودت و تیمت هزاران بار ممنونم که با هدیههای آخر هفته ت فرهنگ کتابخونی رو رواج میدی، اینو یادت باشه تو یکی از بهترین اپلیکیشنهای کتابخونی هستی.
کتاب جالبی بود. هرچند از اونجایی که قبلا کتاب "سرزمین عجایب بیرحم و ته دنیا" رو ازش خونده بودم. عملا انگار یه جور اسپین آف از اون رو داشتم میخوندم! مسائلی حل نشده باقی موند گمون کنم خود نویسنده فراموششون کرد یکی که بیشتر از همه توی ذهنم موند، ماجرای خواب دختر و اینکه توش حامله شده بود. زمانی که کاراکتر اصلی خواب خوان شد فکر میکردم الان قراره پرده از این راز برداشته بشه که عملا اتفاقی نیفتاد! جایی از کتاب بهتره بگم اواخرش نویسنده سعی کرد سبک نوشتاریشو توضیح بده که به نظرم بیمورد بود! شاید اگه اولین کتابش بود میشد درک کرد اما الان بعد از این همه اثر چرا باید بخواد همچین چیزی رو توضیح بده؟!! درکل این پنجمین اثر از این نویسنده بود که مطالعه کردم اما چندان نپسندیدم. البته اگه هیچ ذهنیتی ازش نداشته باشین شاید جذاب تر باشه. به هر حال هنوز کتاب "کافکا در کرانه " از این نویسنده برام رتبه ی یک رو توی اثارش داره. البته بین همین چندتایی که خوندم.
این کتاب ساختار روایی شبیه سایر اثار نویسنده را دارد با یک فضای معلق بین واقعیت و خیال، شخصیت مرد منزوی متفکر و زن اثیری. هر چند پردازش شخصیت ها سطحی تر است و کمتر به عمق و انگیزه درونی کارکترها پرداخته شده. موراکامی این داستان کوتاه سالهای جوانی خود را در هفتاد سالگی و در بحبوحه کرونا بازافرینی کرده و شاید تاکید بیشتر به مساله تنهایی به این دلیل باشد. در نقد این کتاب گفته شده که شروع خوبی برای خواندن موراکامی نیست بلکه این کتاب می تواند مکملی برای درک عمیق تر جهان بینی نویسنده در باب مسایلی چون تنهایی، فقدان و هویت باشد.
«شهر و دیوارهای نامشخصش» را می توان نوعی بازاندیشی موراکامی بر مفهوم «خودِ گمشده» دانست. اگر آثار قبلی او سفر به جهان های موازی بودند، این رمان سفر به درون خویشتن است. این کتاب بیشتر از آنکه درباره ی شهری خیالی باشد، درباره ی این پرسش است: اگر بخشی از وجودمان را کنار بگذاریم تا آرام تر زندگی کنیم، آیا هنوز خودِ واقعی مان هستیم؟ این رمان، موراکامیِ خالص اما پخته تر است — کم هیاهو، عمیق و اندوهگین.
من خیلی این کتابو دوست داشتم، در حین خوندنش انگار که یاد میگیری چطور در سکون و سکوت ذهنی زندگی کنی، برای زندگی امروز ما که هرروز به واسطه سهولت ارتباطات از کلی کانال مختلف کلی دیتا میگیریم و با ادمای مختلفی انلاین ارتباط داریم و این باعث میشه ذهنمون در لحظه خیلی تند کار کنه و به کلی چیز فکر کنه که در نهایت نمیدونم اصن چند درصدش به درد زندگیمون میخوره؟ دنیای این کتاب مث یه تلنگره، تلنگری برای مکث، سکون، سکوت ذهنی
کتاب بدی نیست سبک موراکامی خاص و برای هر خوانندهای جالب نیست ولی به نظرم من این اثر کمی ضعیف تر از بقیه آثارش بود وکمی توضیحات اضافه باعث کسل کننده شدن روند داستان بود ولی در کل سفر به درون خود و بی زمان بودن در اون شهر یا درون خود انسان کاملا جالب بود واین که تنهایی چقدر میتونه روند زندگی یک انسان تغییر بده ممنون از کتابراه
با سلام داستان جالب و قابل تأملی بود نویسندههای ژاپنی همیشه حس ارامش و سبکی به من انتقال میدن توصیفات کتاب در بارهی شخصیتهای داستان عالی بوداز همه مهم تر راوی داستان آقای اکرامی بود که این اثر و جاودانه کرد فوق العاده اجرا کردندالبته این کتاب و به افرادی که به مباحث فلسفی علاقه دارند توصیه میکنم
بسیار کتاب عالی آقای موراکامی نویسنده خاصی، نوسته هاش مرموزه و آدم رو به دقت دوباره گوش کردن و باتوجه شنیدن وا میداره، گاهی اوایل قصه با خودت میگی چقدر گنگه ولی وقتی ادامه میدی متوجه میشی که چقدر کتابهاش ارزشمنده، ضمن تشکر از کتاب راه، شنیدن این کتاب رو بهتون توصیه میکنم دوستان گرامی💐
