کتاب صوتی قصه‌هایی برای خواب کودکان: دی

کتاب صوتی قصه‌هایی برای خواب کودکان: دی که به قلم گروهی از بهترین نویسندگان ایرانی و خارجی به رشته‌‌ی تحریر درآمده، دربردارنده‌ی سی داستان زیبا و سرگرم‌کننده است که شب‌های سرد زمستانی شما را آکنده از گرما خواهد نمود.

درباره کتاب صوتی قصه‌هایی برای خواب کودکان: دی:

داستان‌ها و افسانه‌ها بخش مهمی از معرفت و فرهنگ آدمی را تشکیل می‌دهند. بشر بدون این داستان‌ها و افسانه‌ها به موجود متمدنی که هست، بدل نمی‌شد. هر یک از ما، از زمانی که به دنیا می‌آییم، تا روزی که چشم بر جهان فرو می‌بندیم، با داستان‌ها زندگی می‌کنیم. البته این داستان‌ها همیشه نشاط‌انگیز و مفرح نیستند. گاهی روایت‌هایی تلخ و واقعی‌ از اتفاقات بدی‌اند که برای عزیزانمان رخ می‌دهد؛ گاهی هم اخبار ناگواری‌اند که اینجا و آنجا می‌شنویم. اما نگران نباشید؛ در داستان‌هایی که در کتاب صوتی قصه‌هایی برای خواب کودکان: دی خواهید شنید، خبری از غم و اندوه و تلخی نیست.

در این اثر گلچینی رنگارنگ از داستان‌ها گرد آمده و خدمت شما مخاطبین گرامی عرضه شده است. برخی از قصه‌ها به قلم نویسندگان ایرانی و بعضی دیگر، توسط نویسندگان خارجی نوشته شده‌ است. (تعداد معدودی از داستان‌ها هم بازسازی و بازتألیفِ قصه‌های معروفند).

ساختار اثر به نحوی‌ست که برای هر شبِ کودک (یا شاید شنونده‌ی بزرگسالی که قصد سفر به عالم کودکی را دارد)، یک قصه در نظر گرفته شده. به این ترتیب، پس از سی شب، شنونده‌ی سی داستان زیبا و دلنشین خواهید بود.

درباره مجموعه قصه‌هایی برای خواب کودکان:

هر کدام از عناوین این مجموعه نام یکی از ماه‌های تقویم شمسی، مثلاً دی، اسفند یا آذر را بر خود دارد. همچنین، تعداد داستان‌های موجود در هر اثر، با تعداد روزهای ماهی که عنوان کتاب از آن گرفته شده، یکی‌ست. مخاطب مجموعه‌ی حاضر کودکانی‌اند که دوست دارند شب خود را با گوش سپردن به یک داستان قشنگ و جذاب به پایان ببرند.

مهم‌ترین خصیصه‌ی مجموعه‌ی قصه‌هایی برای خواب کودکان این است که تمام آثار گردآمده در آن حاوی نگاه و پیامی بشردوستانه بوده، و عاری از نگاه‌های تبعیض‌آمیز قومی، مذهبی، جنسی و جنسیتی‌اند.

کتاب صوتی قصه‌هایی برای خواب کودکان: دی مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای کودکان 6 تا 8 ساله نوشته شده است.

در بخشی از کتاب صوتی قصه‌هایی برای خواب کودکان: دی می‌شنویم:

یکی بود یکی نبود. یک موش خاکستری کوچولو بود که با پدر و مادر و نُه خواهر و برادرش در خونه‌ای کوچیک در انبار زیر شیروانی زندگی می‌کرد. خونه‌ی اونها یک جعبه‌ی کلاه کهنه بود که روی اون یه کلاه قرار داشت و دودکشی از کلاه بیرون اومده بود. روزی مادر موش‌ها به بچه‌هاش گفت: «بچه‌های من. شما حالا بزرگ شدین و دیگه بچه‌های کوچولو نیستین. این کلاه خیلی شلوغ شده. حالا وقت اون شده که پا به دنیای بیرون بذارین و برای خودتون خونه‌ای پیدا کنین.» پدر موش‌ها هم که روزنامه می‌خوند، با شنیدن حرف‌های مادر موش‌ها، روزنامه‌ش رو کنار گذاشت و گفت: «حق با مادرتونه. شما دیگه بزرگ شدین.» و بعد همه‌ی بچه‌ها رو بوسید.

هر کدوم از موش‌ها، اسباب‌بازی‌ها، شال‌گردن‌های تمیز و یک تکه پنیر رو درون دستمالی پیچیدن و خداحافظی کردن و برای پیدا کردن یه خونه‌ی تازه به راه افتادن.