کتاب صوتی تاریخچه خوشبختی

کتاب صوتی تاریخچه خوشبختی نوشته‌ی نیکلاس وایت، پرسش‌های مهم پیرامون مفهوم خوشبختی را توضیح می‌دهد و با بررسی نظرات فیلسوفان بزرگ دنیا، تاریخ، فلسفه و اخلاق را به همدیگر پیوند می‌زند.

درباره کتاب صوتی تاریخچه خوشبختی:

در این تاریخچه مختصر و جذاب، نیکلاس وایت تفکرات فلسفی 2500 سال اخیر را درباره مفهوم خوشبختی مرور می‌کند و به سوالات اساسی نظیر خوشبختی چیست؟ آیا خوشبختی باید چنین نقشی غالب در زندگی ما انسان‌ها داشته باشد؟ چگونه می‌توانیم با تعارضات میان چیزهای مختلفی که ما را خوشحال می‌کند، کنار بیاییم؟ و ... پاسخ می‌دهد.

کتاب تاریخچه خوشبختی (A Brief History of Happiness) با نگاهی تاریخی، روش‌ها و اندیشه‌های متفکران بزرگ از دوران باستان تا به امروز را بررسی می‌کند و درباره نقطه‌ نظرهای آنان درباره خوشبختی و شکل‌های مختلف آن سخن می‌گوید.

همانطور که می‌دانید هر فردی در زندگی شخصی خود تعریفی از خوشبختی دارد و همه گمان می‌کنند که معنای حقیقی این مفهوم را می‌دانند؛ با این حال قرن‌هاست که نظرات متعددی پیرامون این موضوع وجود دارد و حتی اخلاقیات را نیز درگیر خود کرده است. پس برای درک بیشتر این جریان فکری با کتاب تاریخچه خوشبختی همراه باشید.

نکوداشت‌های کتاب صوتی تاریخچه خوشبختی:

- حمایتی ارزنده‌ای از ادبیات درباره بررسی مفهوم خوشبختی و تاریخچه آن. (Ethics)

- نیکلاس وایت روایتی سریع، آموزنده و خواندنی دارد و درباره تلاش‌های مختلف سنت فلسفی غرب برای بیان معنای خوشبختی توضیح می‌دهد. (Review of Metaphysics)

- وایت با هدف دستیابی به ماهیت خوشبختی، خوانندگان خود را به یک سفر می‌برد. او یک اثر متفکرانه و منحصر به فرد نوشته است که درنهایت مخاطبان درک بیشتری نسبت به خود پیدا می‌کنند. (PsycCRITIQUES)

کتاب صوتی تاریخچه خوشبختی به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به مباحث فلسفی و تاریخی علاقه‌مند هستید و می‌خواهید با آرای اندیشمندان بزرگ جهان آشنا شوید، این کتاب برای شما مناسب است.

نیکلاس وایت را بیشتر بشناسیم:

او متخصص تاریخ فلسفه است و به طور ویژه درمورد افلاطون، ارسطو، شریعت و اخلاق کار می‌کند. نیکلاس وایت (Nicholas P. White) فارغ التحصیل رشته فلسفه از دانشگاه هاروارد است و از سال 1981 به عنوان استاد تمام گروه فلسفه دانشگاه میشیگان تدریس می‌کند.

علاوه بر این نیکلاس وایت از سال 1994 تا 2000 استاد فلسفه در دانشگاه یوتا و از سال 2000 استاد همین رشته در دانشگاه کالیفرنیا در ایروین بود و از سال 1986 تا 1987 نیز به عنوان رئیس انجمن فلسفه یونان باستان فعالیت می‌کرد.

در بخشی از کتاب صوتی تاریخچه خوشبختی می‌شنویم:

افلاطون زیاده از حد از خودش مطمئن بود که گزارشش از خوشبختی تا چه حد درست و برای همه قانع کننده است اما اولا درک و برداشت خاص او از هماهنگی شخصیت و نیز دولتشهر بسی کمتر از آنچه که او فکر می‌کرد و انتظار داشت به نظر بقیه قانع کننده می‌آید.

تعداد چشم‌گیری از فیلسوفان در طول سالیان این تز او را رد کردند که هماهنگی هر چه بیشتر، بهتر. در میان این فیلسوفان ارسطو نخستین کس بود. ارسطو در حوزه سیاست منکر این بود که بهترین دولتشهر، دولتشهری‌ست که بیشترین وحدت را داشته باشد. او به هنگام بحث درباره سقراط ظاهر شده در جمهوری می‌نویسد: سخن من درباره این فرض اولیه سقراط است که هرچه وحدت در دولتشهر یا پلیس بیشتر باشد، بهتر است اما آیا روشن نیست که وحدت وقتی از حد معینی در می‌گذرد، دولتشهر رو به نابودی می‌گذارد؟