اینکه آدمها به هر دلیلی خطایی بکنن که توقع داشته باشن که بخشیده بشن چیز بدی نیست (البته اگر واقعا شخصیتشون تغییر کنه و حداقل اون خطا رو دوباره تکرار نکنن) اما تنفر مردم از فرد خطاکار خیلی جای تعجب داره عادت کردیم فقط به خاطر یک اشتباه از آدمها متنفر بشیم
به نظر من مقصود نویسسنده اینه که به خواننده بفهمونه که در زندگی روزمره در کتار خیلی چیز ها راحت عبور می کنیم مثل نور خورشید، که اگه بدونیم چیزی به پایان زندگیمون باقی نمونده تاره به چشم میاد، و اولویت های مردم در زمان مرگ خیلی با زندگی عادی فرق داره
ویکتور هوگو نمیخواهد ما فقط برای یک محکوم دلسوزی کنیم. میخواهد ما را مجبور کند از خودمان بپرسیم جامعه وقتی آدمی را میکشد دقیقا چه فرقی با همان خشونتی دارد که ادعا میکند دارد مجازاتش میکند… کتاب نقد به قانون نیست بلکه نقد به بی حسی جمعی است…
به نظرم هرازگاهی خوبه که آدم خودش رو به جای انسانهایی قرار بده که مرتکب عمل خطایی شدن و جامعه بشری تصمیم به مجازاتشون گرفته فارق از اینکه محکوم به خاطر چه کاری مجازات میشه ما حس و حالش رو درک میکنیم و محکومین چیزی جز انسان نیستن و ما همه هم انسانیم
توصیفات نویسنده از جزئیترین چیزها بسیار جالب و خواندنی (شنیدنی) بود با اینکه اولش گفت بابت جنایتی که مرتکب شده بودم ولی چون چیزی از گذشته نگفت باعث شد با محکوم همراه بشیم و دلمون براش بسوزه شاید این تنها راهی بود که میشد چنین کاری کرد که نویسنده کرده بود.
قدرت کلام گوینده و جذابیت متن داستان مانند دو اهرم الاکلنک گوش مخاطب رو بازی میداد و گویی گاهی به عمق داستان و گاهی به صدای گوینده متصل میشدیم بدون آنکه اجباری در کار باشد و این تناسب هماهنگی متن و صدا جای قدردانی داره و صد البته ارزش شنیدن☘️🙏
این که فضای ذهنی یک محکوم به اعدام و حال و هوای درونی چنین شخصی رو از زبان خودش بشنویم به نظرم حس عجیبی داره. ترس، نا امیدی، فکر مرگ و تمام احساساتی که در این فرد جریان داره، به خوبی روایت شده... در انتها هم خوشحالی مردم از تماشای صحنه ی اعدام 🙁...
به نظرم، یکی از زیباترین و تاثیرگذارترین بخشهای این کتاب، توصیف احساسات و تفکرات ویلفر دو لا وال است، به خصوص در لحظات پایانی زندگیاش. هوگو با چنان ظرافت و هنری این تغییرات روحی رو به تصویر میکشه که خواننده رو کاملاً با شخصیت اصلی همراه میکنه.
من این کتاب رو هم صوتی گوش دادم هم متنشو خوندم. داستانش جالبه و قلم نویسنده قوی هست. طوری که با تمام وجودت میری تو دل داستان. درباره آخرین روز زندگی یک زندانی هست. و البته سنگدل شدن ما آدم هارو نشون میده اون بخش که مردم به خاطر اعدامش شادی می کردن.
اعدام، اعدامی، اذان صبح، برای ما، مردم ایران، معنای ملموس تر و زخم عمیقتری رو یادآوری میکنه! چی میشه که یک انسان در هر مقام و موقعیتی، برای جان یک انسان دیگه، ولو مجرم، چنین تصمیمِ بی بازگشتی رو میگیره؟ اگه روزی بفهمه که اشتباه کرده، چطور با خودش کنار میاد؟
ممنون از کتابراه و روای خوب آن آقای رضا عمرانی خیلی خوب این کتاب را ارائه کردند. به نظرم بد نیست گاهی آدم فکر کنه به آخر عمرش نزدیک شده
روزمرهگی از سرش میپره. با این کتاب دلهوره یک محکوم به اعدام را تجربه میکنید زیآد لذت بخش نیست ولی متن خوبیه
فوق العاده بود اما همه داشتن اینجا میگفتن که چقدر مردم بدی بودن اما چرا نمیگیم جرم چی بوده؟ قتل عمد یا غیر عمد اگر غیر عمد بود که احتمالا تبرئه میشد ولی تبرئه نشد و داستانی که نتیجه گیری مشخصی نداره چون همه چیز معلوم نیست درود بر ویکتورهوگو
نمیدونم چرا این اثر هوگو به اندازه بقیه آثارش دیده نشده ولی خیلی زیبا بود. مخصوصاً مقدمه ش وقتی هوگو مثل یک وکیل از موکلینش (محکومین به اعدام) دفاع می کنه، اینکه این مسئله رو از دو منظر منطقی و احساسی بررسی میکنه واقعا شاهکاره. حتما پیشنهاد میشه
تمام داستان تو ذهن شخصیت اصلی میگذره، از لحظهای که حکم مرگش صادر میشه تا زمان اجرای حکم. کتاب پر از حس ترس، ناامیدی و اعتراض به مجازات اعدامه. هوگو با این داستان، بدون شعار دادن، خواننده رو مجبور میکنه به ارزش جان آدمها و بیرحمی قانون فکر کنه.
آخرین روزش همون روزی بود که حکمش و اعلام کردن و این خیلی جالبه که بدونیم محکوم به اعدام لازم نیست حکمش اجرا بشه اون روزی که حکمش و اعلام کنن تمامه پس حتی اگه مجرم واقعی هم باشه آخرین لحضه بخشیده بشه چون اون یک بار موقع شنیدن حکمش مرده و تقاصش و پس داده
کتاب قابل تامل و جالبی بود قضاوت ادم ها بابت کار های گذشته و، درک شرایط و شخصیت فعلیشون همیشه از پیچیده ترین مسایل مربوط به حقوق انسانی بوده و هست بنظرم و ازین لحاظ امیدوارم نگاه حقوقی و انسانی به این مسایل با توجه به شرایط زندکی نوین بشر به روزتر بشه
داستان اصلی بیشتر از ۲ ساعت و ۱۶۰ صفحه است و این داستان به شدت تقطیع شده است و اگر کسی بخواهد لذت اصلی خوندن کتاب را ببرد این کتاب صوتی اون رو محروم از این لذت میکند برای کتاب خونهای حرفهای به هیچ عنوان توصیه نمیکنم گوش دادن به این کتاب صوتی را...
سلام داستان خوبی بود بیشتر داشت از شرایط یک محکوم صحبت میکرد که تا لحظه اعدام صد بار در خودش مرده است و بعضی افراد تا لحظه آخر امید به رهایی دارند وعدهای از همان اول مرده به حساب میآیند. توصیف شرایط جالب بود و از جزییات خوب استفاده کرده بود
داستان بسیار گیرا و بسیار عالی روایت شده بود به صورتی که خودم را جای نقش اصلی داستان احساس میکردم. صدای سکوت صدای پا و صدای زنجیر که تداعی کننده سلول زندان بود زیبایی داستان را چندین برابر میکرد. با سپاس و قدردانی از تیم کتابراه و استاد آقای عمرانی عزیز
چی بگم! نظر من اینه که آدم تا زمانی که مرگش رو جلوی چشماش نبینه شیرینی زندگی رو باور نمیکنه^^اونقدر زندگی رو بر خودش و دیگران سخت میکنه که روزاش بدتر از مرگ میشه و ارزوی مرگ میکنه.. اما نمیدونه موقع مردن ادم چقدر دستو پامیزنه که لحظهای دیگه زنده باشه اما..
قلم محسور کننده هوگو بر کسی پوشیده نیست. توصیفات بسیار قوی از احساس و محیط پیرامون فرد محکوم باعث یک نوع همزادپنداری میشه. صدای گرم و دلنشین گوینده هم جذابیت داستان رو دو چندان کرده. پاردوکسهایی زیبایی هم داره. توصیه میکنم حتما گوش بدین و لذت ببرین.
داستان کوتاه و خوبی بود این موضوع را یادآور میشود که هیچگاه برای رفاه نسبی نسبت به همنوعان خود شخصیت خود را به مسئول، مدیر یا حاکم جبار نفروشیم چرا که هم صنفهای ما بدخواه و کینه توز ما خواهند شدضمن اینکه در نهایت عذاب وجدان ما را رها نخواهد کرد.
در تمام مدتی که داشتم به این داستان گوش میدادم به انسانهایی که بیگناه یا با جرمی به جز قتل عمد این روز رو تجربه کردن افتادم اگه من قانون مینوشتم به هیچ جرمی به جز قتل عمد با نیت قبلی اعدام نمینوشتم خیلی سخته که حکم مرگ یه انسان رو امضا کنید
کتابی است که در آن باید نگریست
به عادت هایمان و انتقال آن عادتهای درست یا غلط به افراد نزدیکمان و پذیرفتن آن عادتها توسط نزدیکانمان بدون تعمق در آن عادت توسط آنها
فرهنگ و تدبر گزینه مناسبی برای اقشار جامعه میباشد که سر سری از آن میگذریم
سلام جالب بود و البته برای من مایه تلنگر
چون خودمو جای اون اعدامی فرض کردم
اینکه بیشتر قدر زندگی و نفس کشیدن، بودن با عزیزان، و لذت بردن از نعمات خدا رو بدونم
و فرصت رو برای رسیدن به موفقیتها و خواستهها و... از دست ندم و ارزششونو بدونم
در همان لحطه که متهم هر چه در اطرافش میبیند را کفن تصور میکنند، مردم او را اعدامی نامیده و خوشحال از اینکه کسی که خلاف کار است اعدام میشود و آنقدر تلخ است که آن دختر نیز خوشحال از اعدام شدن است. با اعدام کردن فقط جون افراد گرفته میشود نه هیچ چیز دیگری...
به نظر من مهمترین قسمتش اونجایی که در بدترین حالت ممکن بازهم دنبال زیبایی و امیده.
واقعا این امید کهانسان رو زنده نگه میداره و تا وقتیکه امید داری زنده ای!
چقدر خوبه که آدم قدر زندگیشو بدونه و از تک تک لحظه هاش لذت ببره ولی حیف که خیلی دیر متوجه میشیم!
توصیف احساسات و افکار فرد با ادبیات خیلی خوبی بیان شده بود ولی خود داستان به نظرم پایان نامشخصی داشت بطوری که من فکر کردم شاید فایلها کامل دانلود نشدهاند. شاید هم واقعا فایل دیگهای بوده که دانلود نشده. من از ویکتور هوگو توقع داستان موثرتری داشتم.
اینکه در شرایطی ک محکوم به اعدام بازم هم به زیباییها بیشتر توجه میکنه و میبینه تا اینکه نگران حکمش باشه مث بقیه جالب بود ک بازم میتونه تو این شرایط مثبت اندیش باشه. اخر داستان اینکه مردم خوشحال بودند که اعدامی اعدام میشه بسیار تلخ و غمگین بود.
به قدری متن و شیوه بیان حالات در کتاب محکوم به اعدام جذاب بود که منو به شنیدن چند باره کتاب واداشت حتی گاهی نمیتوانستم این محکوم را به عنوان یک جنایت کار تصور کنم و تنها حس همدردی و همزادپنداری با او در من شنونده بوجود میآمد
خوشم اومد اثار ایشون رو اصلن نخونده بودم اولین بارم بود ولی خوشم اومد از داستان کوتاه خوشم میاد تقریبن مثل سه تار اثر ال احمد و داستانهای کوتاه صادق هدایت ولی جزئیاتش عالی بود اولین بار بود اینقدر به جزئیات توجه کردم مفهمومش رو گرفتم......
داستان جالب و تامل برانگیزی بود، از این نظر که میزان وابستگی و نیاز ما به چیزهای پیش پا افتادهای مثل نور خورشید، که آرزوی یک زندانی هست رو بیشتر متوجه خواهیم شد. و البته گویندگی بسیار عالیای داشت این داستان. خسته نباشید میگم خدمت آقای عمرانی 🌹
توصیفهای خوبی داشت و با جزئیات بیان شده که تصور شرایط زندانی رو آسون میکنه غم و نا امیدی که زندانی داره تجربه میکنه و دنبال راه نجاته و بیتفاوتی و حتی خوشحالی کسایی که جای اون نیستن یه جور غم و ناراحتی رو رقم میزنه درکل جالب و زیباست
خیلی جالب اما من از گویندگی آقای عمرانی لذت بردم و فکر کردم من آن جا هستم و همه چیز را حس کردم ممنون آخرش مثل آخر قصه ماهی سیاه کوچولو بود که بعد از شنیدن داستان از صدها ماهی فقط یک ماهی پند گرفت و همه شب خواب نکرد و به فکر غرق شد❤
دوستان لطفا از اسپویل کردن داستان خودداری کنید. بعصی از نظرها بجای نتیجه گیری و یا اکتشاف حقیقت داستان به متن داستان اشاره میکنن که برای کسانی که اومدن و میخوان بدونن اجرای کار و یا حتی عمق و معنی کار در چه حدی هست یک ضدحال به تمام معناست
یکی از بهترین کتاب های عمرم بود با صدای بسیار بسیار دلنشین گوینده و باعث شد من جور دیگری به دنیا نگاه کنم و کاش که آخر داستان اینگونه پایان نمی یافت و جان تازه ای میگرفت. اما به شما توصیه میکنم حتما این کتاب صوتی را گوش دهید!
با درود. من این داستان کوتاه رو چندین بار گوش دادم و هر بار حس کردم زیباتر از قبل ویکتو هوگو آثارش رو جاودانه کرده.. ی نکته جالب بنظر بعضی از نظرات و یا انتقادات از خود متن کتاب بیشتره. ممنون از کتابراه و صدای گوینده ک واقعا بی نظیره
یه چیزی برام جالب بود این بود که در حالی که زندگی اون بیرون خیلی عادی در جریان بود جهان یک آدم در حال زیر و رو شدن بود ولی همیشه خوشحالی و رضایت ما از زندگی در گرو بدبختی و دردیه که یسریای دیگه تجربه میکنن و ازین امر نمیشه اجتناب کرد
کم پیش میاد کتابی بدون اتفاقات پیچیده، فقط با قدرت کلمات این قدر آدم رو درگیر کنه. هر صفحه باعث می شد بیشتر با شخصیت اصلی همدردی کنم و به مفهوم عدالت، ترس و انسانیت فکر کنم. روایت رضا عمرانی هم بی نظیر بود و حس داستان رو چند برابر می کرد.
کلا کشتن آدم درک نمیکنم.، وقتی کسی کسی میکشه بعدش پشیمون میشه یا خشم لحظه ای... خودم جای اون گذاشتم هرکسی ممکن اتفاقی باعث مرگ موجودی زنده بشه... کتاب آدم به تفکر دعوت میکنه حس یه آدم که دیگران از مرگش لذت می برند واقعا ترسناک برام...
تلخ اما واقعی ولی در هر شرایط مردم همیشه برای یک اعدامی هورا میکشن و دست میزنند بدون اینکه از جرمش مطلع باشن و به نظر من این مثله خیلی جالب نیست فقط کافیه یک نفر به اعدام نه بگه همه یک صدا نه میگن با اینکه باز هم از جرمش مطلع نیستن
فقط از جنبه صوت کتاب میتونم نظر بدم که فکر نکنم بهتر از این بشه و با شنیدن داستان آدم به ارزش زندگی پی میبره و اینکه ما حق گرفتن زندگی هیچ تنابنده ای رو نداریم و البته چقدر عالی میشد اگه هنگام پخش متن هم نمایش داده میشد عالی عالی میشد
خیلی جالب بود تجربه یک انسان محکوم به مرگ رو از دید خودش روایت میکنه که واقعأ در اون دوران چه حسی داره و چی تو سرش میگذره صدا گذاری بینظیر که داستان رو چند برابر جذابتر میکنه پیشنهاد میکنم گوش بدین تجربه جالبی ممنون از کتابراه
توصیف حال و هوای یک اعدامی که شاید کسی تا آخر عمرش چنین چیزی رو نتونه تصور کنه حس وحالی که برای یک نفر پیش میاد و تنها کسی که میتونه در موردش باهاش حرف بزنه خودشه و تا زمان مرگش کسی نتونه بشنوه و درکش کنه و تمام اون حس و حرف هارو باخودش ببره
هیچوقت نمی تونستم اینجوری خودم رو جای یه ادم محکوم به اعدام بذارم و کتاب خیلی قشنگ از دریچه چشم محکوم به اعدام به زندگی و جریانات زندگی نگاه کرده بود، شاید اگر یکبار از این دریچه نگاه کنیم، دیدگاهمون نسبت به فرصت زندگی کردن تغییر کنه
واقعا زندگیه تو از دیده دیگران اهمیت چندانی نداره هرکس تا زمانی که ازت بهره ببرند نگرانت هستن و بهت اهمیت میدن وگرنه این مردم حتی واسه سرگرمی و خنده خودشون یا حتی بخاطره اینکه در یک جریانی حضور داشته باشند حاظرن مرگت رو ببینن
اینکه افکار شخصیت اصلی بر خلاف روند داستان پیشرفت جذاب بود مخصوصا جایی که داره درباره زیباییهای زندگی حرف میزنه و میگه اموان نداره تویه بهار همچین حکمی بدن... حکم مرگ فقط برای زمستون بوده! این جای داستان جذاب بود برام!
سلام. این کتاب صوتی من رو تو خودش غرق کرد. خیلی دوست داشتم که این محکوم تمام جزئیات اطرافش رو دقیق توصیف میکنه. اما انتظار ابراز احساسات یا دلیل قتل یا تا زمان اعدامش صحبت رو کنه رو داشتم. میخواستم بدونم ۶ هفته رو چطور میگذرونه