کتاب صوتی در تدارک زندگی نکرده اثر مائده مرتضوی با صدای سوگل خلیق

روایت ترومای جمعی یک خانواده! کتاب صوتی در تدارک زندگی نکرده نوشته‌ی مائده مرتضوی را با صدای گرم سوگل خلیق و حسام ناصری بشنوید و شاهد از هم پاشیدن تدریجی چند زندگی باشید. امید و رویا بیست سال است که ازدواج کرده‌اند و دختری به نام آرزو دارند. رابطه‌ی آن‌ها به شدت سرد شده و در این میان امید با زنی به نام هنگامه، رابطه‌ای مخفیانه دارد.

درباره‌ی کتاب صوتی در تدارک زندگی نکرده

کتاب صوتی در تدارک زندگی نکرده اثر مائده مرتضوی، همان‌طور که از نامش پیداست، روایت حسرت‌ها و زخم‌هاست. امید از ازدواج زودهنگامش ناراضی است و احساس می‌کند دیگر با رویا هیچ نسبتی ندارد. او پنهانی با دختری به نام هنگامه وارد رابطه شده است. رویا با روان رنجورش، قرص‌های اعصاب را یکی‌یکی می‌بلعد و جهان را از پشت شیشه‌ای ترک‌خورد می‌بیند. او دائم در هراس رها شدن زندگی می‌کند. آرزو دخترشان، در میان این آشوب بزرگ شده؛ دختری که سال‌هاست با ترومای بین نسلی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

و اما کمی هم از هنگامه بگوییم؛ زنی که در نگاه اول چهره‌ی منفوری به نظر می‌رسد. آخر خیانت زناشویی منفور است. اما هنگامه هم حتماً حرف‌هایی برای گفتن دارد. او که در خانواده‌ای فقیر بزرگ شده، با زخمی قدیمی وارد این داستان می‌شود. هنگامه در کتاب در تدارک زندگی نکرده نشر چشمه، تنها نفر سوم یک رابطه نیست، بلکه زنی است که میل به دیده شدن و لمس کردن زندگی را با خود حمل می‌کند. زنی که حضورش برای امید حکم بیدارباش دارد و برای رویا، تهدیدی است علیه بقای روانی‌اش.

در تدارک زندگی نکرده؛ حسرت‌ها و شکست‌ها

آنچه کتاب صوتی در تدارک زندگی نکرده نشر صوتی رادیو گوشه را به یک اثر خاص در ادبیات داستانی معاصر ایران تبدیل کرده، فضاسازی و شخصیت‌سازی ویژه‌ی آن است. سوگل خلیق و حسام ناصری، توصیف‌های جان‌دار مائده مرتضوی را به بهترین شکل زنده می‌کنند. خیابان سنایی تهران، کافه‌های نیمه‌تاریک، عصرهای گرم با بوی آسفالت داغ و خانه‌های بالکن‌دار پر از گلدان با توصیف‌های زنده و اجرای دقیق راویان، تبدیل به صحنه‌هایی دراماتیک می‌شوند که سقوط آرام و تدریجی این خانواده در آن‌ها رخ می‌دهد.

فاش شدن خیانت امید، فروپاشی روانی رویا، چالش‌های نوجوانی آرزو و گم شدن صدای هنگامه در میان اعتراف‌ها، همه در کنار هم لحظه‌ای را می‌سازند که روایت در آن به اوج درام خود می‌رسد. پایان‌بندی این رمان نیز اصلاً آن‌طور که فکر می‌کنید پیش نخواهد رفت؛ نه به سمت آشتی‌های ناگهانی، نه به سوی فروپاشی‌های پرهیاهو، بلکه به شکلی آرام، تلخ و تکان‌دهنده، درست همان‌طور که تروما در زندگی واقعی عمل می‌کند؛ بی‌صدا اما عمیق.

زندگی نکرده؛ میراث اندوه خانوادگی

افسردگی رویا و اندوه فراگیرش از مادرش به او رسیده و چه تلخ که این اندوه را به آرزو منتقل می‌کند. ترومای بین نسلی همین است؛ زخمی که درمان نمی‌شود؛ فقط صاحبش عوض می‌شود. در کتاب صوتی در تدارک زندگی نکرده مائده مرتضوی، این چرخه‌ی درد مثل یک رشته‌ی ناپیدا میان سه نسل کشیده شده؛ رشته‌ای که هر بار نازک‌تر می‌شود اما هیچ‌وقت پاره نمی‌شود.

امید با جوانیِ از دست رفته‌اش و با حسرت سال‌هایی که زندگی نکرده، حلقه‌ی دیگری از همین زنجیر درد است؛ مردی که خیال می‌کند از این چرخه بیرون زده، ما خود بخشی از همین تروماست. او میان وظیفه ومیل، میان خانواده و فرار، میان گذشته و آینده گیر کرده و هر تصمیمش، رشته‌ی ناپیدای تروما را محکم‌تر می‌کند.

مائده مرتضوی؛ صدای تروما در سه نسل

گوش دادن به کتاب صوتی در تدارک زندگی نکرده با صدای سوگل خلیق و حسام ناصری، تجربه‌ای فراحسی از جهان نویسنده‌ای است که خوب می‌داند زندگی همیشه آن‌طور که می‌خواهیم پیش نمی‌رود. اگر سایر کتاب‌های مائده مرتضوی را خوانده باشید، می‌دانید که استاد روایت زخم‌های خاموش است؛ زخم‌هایی که نه فریاد دارند و نه پایان‌های قهرمانانه، بلکه آرام‌آرام در زندگی آدم‌ها رسوب می‌کنند و نسل‌‌ها را به هم گره می‌زنند. و همین نگاه دقیق و انسانی است که جایگاه او را در میان بهترین نویسندگان زن ایرانی تثبیت کرده است.

با خرید کتاب صوتی در تدارک زندگی نکرده اثر مائده مرتضوی، خود را به یک درام روانشناختی پرجزئیات دعوت کنید. روایتی که نه فقط داستان یک خانواده، بلکه کالبدشکافی نسلی از دردهای مشترک را پیش می‌کشد و تا مدت‌ها در ذهن شنونده باقی می‌ماند.

کتاب صوتی در تدارک زندگی نکرده برای شما مناسب است اگر

• به درام‌های روانشناختی علاقه دارید؛ روایت‌هایی که زخم‌ها را در اوج آشکار شدنشان دنبال می‌کنند.
• از دنبال‌کنندگان ادبیات داستانی معاصر ایران هستید و جهان‌های تیره، انسانی و چندلایه‌ی نویسندگان زن ایرانی برای شما جذاب است.
• سایر کتاب‌های مائده مرتضوی را خوانده‌اید و از طرفداران این نویسنده هستید.

در بخشی از کتاب صوتی در تدارک زندگی نکرده می‌شنویم

وقتی از این شرایط به تنگ می‌آمدم و به جان پدرم غر می‌زدم، فقط یک جمله می‌گفت: «همه‌ی اینا موقتیه دخترم؛ یه روز تموم می‌شه و برای خودم کار می‌کنم.». آن روز بالاخره رسید؛ اما خیلی دیر. زمانی که دیگر خیلی چیزها میخشان را در روح نازکِ من کوبیده بودند. این میان، موضوع آزاردهنده، همان انتظاری است که برای بهتر شدن اوضاع می‌کشی. انتظار بالاخره روح آدم را می‌کشد؛ چون اتفاق‌ها در زمانی که تو دوست داری نمی‌افتند و وقتی اتفاقی در زمانِ خودش نیفتد، یا آرزویی در زمان مناسب تحقق پیدا نکند، دردی از آدم دوا نخواهد شد.

ترومای بچگی من از سفر را، مهاجرت تکمیل کرد. من آدمِ رفتن نیستم؛ بالعکس، آدمِ برگشتنم. مهم نیست که قرار است چند روز در جایی بمانم، یا این که محل اقامتم کجا باشد؛ اما حتماً باید بلیت برگشتم را از قبل خریده باشم. بدون نقشه‌ی برگشتن، نقشه‌ی رفتنی هم در کار نیست.