کتاب صوتی می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام - جلد دوم

کتاب صوتی می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام - جلد دوم اثر بک سهی، روایتی صادقانه و تکان‌دهنده از زنی است که سال‌ها با افسردگی مزمن زندگی کرده و تلاش کرده معنای بهبود را در دل روزمرگی پیدا کند. این اتوبیوگرافی پرفروش کره جنوبی، رنج زیستن با افسردگی را نه پنهان می‌کند و نه رمانتیک جلوه می‌دهد؛ بلکه همان‌طور که هست به زبان می‌آورد.

درباره‌ی کتاب صوتی می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام - جلد دوم

بک سهی (Baek Sehee) در کتاب صوتی می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام - جلد دوم (I Want To Die but I Want To Eat Tteokpokki 2)، افسردگی را نه یک بیماری گذرا، بلکه سایه‌ای دائمی می‌بیند که نیازمند مراقبت و مدیریت مداوم است و باور دارد مسیر درمان افسردگی، سفری مادام‌العمر است. او توضیح می‌دهد که افسردگی، سرماخوردگی نیست که با چند قرص و یک هفته استراحت درمان شود؛ بلکه بر پوست و استخوان آدم می‌نشیند و بخشی از زیست روزمره می‌شود.

ممکن است میل شدیدی به آسیب رساندن به خود داشته باشید، اما باز هم دلتان یک ظرف پر دوکبوکی بخواهد. با گوش دادن به کتاب صوتی می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام - جلد دوم اثر بک سهی، درمی‌یابید که این میل متناقض، یعنی خواستن مرگ و در عین حال دل بستن به یک لذت کوچک روزمره، چگونه بخشی از واقعیت زیستن با افسردگی مزمن است.

یک بشقاب دوکبوکی؛ مزه‌ی زندگی روی زخم‌های کهنه

بک سهی در کتاب می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام - جلد دوم انتشارات کتاب یاسین، راهنمایی برای درمان افسردگی ارائه نمی‌دهد. او از تجربه‌های شخصی‌اش در مواجهه با بحران‌های روحی، فشارهای شغلی، احساس بی‌ارزشی و لحظه‌هایی که به مرز خودآزاری رسیده بود سخن می‌گوید. اما در کنار این تاریکی‌ها، لحظه‌های روشنی نیز وجود دارند؛ گفتگوهای او با روانپزشک، کشف ریشه‌های درد، مواجهه با خاطرات سرکوب شده و تلاش برای ساختن نسخه‌ای مهربان‌تر با خود.

با گوش دادن به کتاب صوتی می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام 2 اثر بک سهی، درمی‌یابید که بهبودی یک مقصد نیست؛ بلکه شیوه‌ای از زیستن است؛ سفری که با پذیرش، مراقبت و شناخت دقیق‌تر از خود ادامه پیدا می‌کند. نویسنده تلاش می‌کند دست از مقایسه خود با دیگران بردارد و به جای سنجیدن ارزشش با معیارهای بیرونی، آرام‌آرام یاد می‌گیرد خودش را همان‌طور که هست ببیند.

قدم در راه پذیرش خود به راهنمایی بک سهی

اگر این کنکاش درونی برای شما جذاب است، خرید کتاب صوتی می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام - جلد دوم نشر صوتی جزیره کتاب را به شما پیشنهاد می‌کنیم. ترجمه‌ی روان یاسین قاسمی بجد و روایت‌گری روشن آذین صبوری، لذت شنیدن این کتاب را دوچندان کرده و تجربه‌ای می‌سازد که عمیقاً لمس‌کردنی است.

نکوداشت‌های کتاب می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام - جلد دوم

• درست مثل جلد اول، این کتاب هم پرسش‌های زیادی برای پرسیدن از خودتان ارائه می‌دهد. لازم نیست ویژگی‌های شخصیتی یا تجربه‌های زیسته‌ی مشترکی با بک سهی داشته باشید تا بتوانید با مسائل، افکار، احساسات و بینش‌هایی که در این کتاب مطرح شده، ارتباط برقرار کنید. همچنین لازم نیست هنگام خواندن، تجربه‌های نویسنده یا نظرهای پزشک را قضاوت کنید یا کنار بگذارید. آنچه در این کتاب به تصویر کشیده شده، همه‌ی داستان نیست؛ منفی‌ترین جنبه‌های زندگی نویسنده است. (کاربر گودریدز)
• جلد دوم واقعاً خوب بود. باید اعتراف کنم خواندنش کمی بیشتر از جلد اول طول کشید؛ اما همچنان واقعاً لذت‌بخش بود. هنوز هم عاشق سبک نوشتن بک سهی هستم؛ حس می‌کردم انگار در جلسات درمانی کنارشان نشسته‌ام. (کاربر گودریدز)

کتاب صوتی می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام - جلد دوم برای شما مناسب است اگر

• کتاب‌های زندگینامه و خاطرات را می‌پسندید و شنیدن تجربه‌های واقعی از مواجهه با افسردگی برای شما جذاب است.
• با احساس بی‌ارزشی دست و پنجه نرم می‌کنید و به دنبال راهنمایی روشن برای یافتن لذت و معنا در ساده‌ترین چیزها هستید.
• سایر کتاب‌های بک سهی را خوانده‌اید و قلم این نویسنده برای شما الهام‌بخش و اثرگذار بوده است.

در بخشی از کتاب صوتی می‌خواهم بمیرم ولی باز هم هوس دوکبوکی کرده‌ام - جلد دوم می‌شنویم

یکشنبه سالگرد ما بود؛ روزی شاد که قرار بود یک نمایش موزیکال ببینیم و در یک رستوران شیک غذا بخوریم. به همین دلیل همسرم و من واقعاً می‌خواستیم که من نگرشی مثبت داشته باشم. مراقب بودم که به حالتی منفی نیفتم؛ زیرا بیرون آمدن از آن حالت، بسیار دشوار بود. بعد از خواندن چندین نقد سخت که به مرز توهین رسیده بود، کاملاً از خواندن نقدهای کتاب اولم اجتناب کردم. اما صبح آن روز، به دلیلی که نمی‌توانستم درک کنم، وارد توییتر شدم و عنوان کتابم را جستجو کردم. نقدهای مثبت زیادی بود که باعث شد فکر کنم، وای انگار توییتر همیشه بهترین مخاطب برای نوشته‌هایم بوده است. اما وقتی بیشتر پایین رفتم، به احتمالاً بدترین نقدی که تا به حال خوانده بودم، رسیدم. به طور خلاصه این‌طور بود: «احساس می‌کنم به تازگی از یک بیماری نجات یافته‌ام. چرا دفعه‌ی بعد این افکار را در دفترچه‌ی هلوکیتی خود نگه نمی‌داری، برای این که مردم پول بدهند تا این افکار را بخوانند؟». این از حد نفرت‌انگیز به شرارت می‌رسد.