کتاب ارزیابی شانه: بررسی کامل آناتومی و تست‌های مربوط به مفصل شانه

کتاب ارزیابی شانه، اثری مرجع در حوزه‌ی فیزیوتراپی و معاینه‌ی شانه است. دیوید جی مگی، نویسنده‌ی کتاب، مفصل شانه و بخش‌های مختلف آن را در این اثر کاملاً توضیح داده و به آسیب‌شناسی شانه پرداخته است. پس از مطالعه‌ی این کتاب می‌توانید آسیب‌های شانه را تشخیص دهید و دارو یا برنامه‌ی درمانی و شخصی‌سازی‌شده بر اساس نوع عارضه‌ی شانه، تجویز نمایید.

درباره‌ی کتاب ارزیابی شانه

کتاب ارزیابی شانه: بررسی کامل آناتومی و تست‌های مربوط به مفصل شانه (Orthopedic Physical Assessment)، منبعی مرجع و کاربردی برای آشناییِ کامل با مفصل شانه و عارضه‌های آن است. دیوید جی مگی (David J. Magee)، نویسنده‌ی کتاب، شیوه‌ی معاینه‌ی جامعِ شانه و تجویزِ درمان بر اساس آسیب‌های مختلف این مفصل را در این اثر توضیح داده است.

مطالب کتاب ارزیابی شانه با معرفی آناتومی کاربردی آغاز می‌شود. دیوید جی مگی در این بخش به کالبدشناسی مفصل شانه توجه نشان داده است. در ادامه‌ی کتاب، انواع روش‌های معاینه‌ی شانه معرفی شده‌اند. در این زمینه می‌توان به ارزیابی عملکردی، تست‌های متداول ایمپینجمنت شانه، تست کلانک، تست اسلاید قُدامی و تست تنش عضله‌ی دوسر بازو اشاره کرد. مطالعه‌ی این اطلاعات باعث می‌شود تا با رویکردهای مختلف معاینه‌ی شانه آشنا شوید.

دیوید جی مگی در ادامه‌ی کتاب ارزیابی شانه به معرفی ترقوه و کتف پرداخته است. پس از این توضیحات، با شیوه‌های تصویربرداری تشخیصی برای شناسایی عارضه‌های شانه آشنا می‌شوید. انواع روش‌های آرتروگرافی، توموگرافی رایانه‌ای، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی و آنژیوگرافی در این بخش معرفی شده‌اند. آشنایی با این روش‌ها، به شما کمک می‌کند تا عارضه‌های شانه را با بیشتر ضریب اطمینان تشخیص دهید. نویسنده، تصویرهای آموزشی بسیاری در این اثر گنجانده تا از لحاظ بصری با عملکرد مفصل شانه و آسیب‌های آن نیز آشنا شوید.

این کتاب پزشکی را انتشارات حتمی با ترجمه‌ی فاروق رستمی ذلانی، آزاده دامک، سجاد باقریان دهکردی و سیمین کاوسیان زاده، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب ارزیابی شانه برای شما مناسب است اگر

• دانشجو یا متخصص فیزیوتراپی هستید و می‌خواهید مرجعی کامل برای تشخیص آسیب‌های شانه در اختیار داشته باشید.
• کاردرمانگر هستید و به منبعی برای تشخیص عارضه‌های شانه نیاز دارید.
• در حوزه‌ی پزشکی ورزشی فعالیت می‌کنید و قصد آشنایی با روش‌های تشخیص آسیب‌های شانه را دارید.

در بخشی از کتاب ارزیابی شانه: بررسی کامل آناتومی و تست‌های مربوط به مفصل شانه می‌خوانیم

کشش 25 درصد یا کمتر، قطر سر بازو در جلو، طبیعی تلقی می‌شود، اگرچه بین بیماران تنوع وجود دارد. به طور کلی، کشش قبلی کمتر از کشش پسین است، اگرچه برخی از نویسندگان با این گفته مخالفند که کشش قبلی و پسین تقریباً برابر هستند. سایویرز و بقیه و النبکر و بقیه اظهار داشتند که تسلط دست بر میزان کشش تأثیر نمی‌گذارد، اما لینتنر و همکاران مخالفت کردند و گفتند که شانه غیرغالب کشش بیشتری را نشان می‌دهد. هائوکینز و مهتادی، سیلیمان وهادوکینز و آلتاچک و همکاران از یک سیستم سه درجه‌ای برای کشش قدامی دفاع می‌کنند (شکل 36.) این نویسندگان احساس می‌کنند که سر معمولاً صفر تا 25 درصد قطر سر بازو را کشش می‌دهد. تا ٪50 از کشش سر بازو، با سر تا لبه گلنوئید و کاهش خود به خود، درجه 1 در نظر گرفته می‌شود. برای درجه II، دو سر بازو بیش از ٪50 کشش دارد. سر به نظر می‌رسد که روی لبه گلنوئید قرار گرفته اما به طور خود به خود پایین می‌رود. شانه‌های هایپرموبیل معمولی ممکن است کشش درجه II را در هر جهت نشان دهند. درجه III به این معنی است که سر بازو بر روی لبه گلنوئید قرار گرفته و خود به خود پایین نمی‌رود. برای کشش خلفی، کشش 50 درصد از قطر سر بازو طبیعی در نظر گرفته می‌شود، اگرچه بین بیماران تنوع وجود دارد. بنابراین، به طور معمول، هنگام انجام تست، انتظار می‌رود کشش بعدی بیشتر از کشش قبلی باشد. با این حال، همه نویسندگان این دیدگاه را تأیید نمی‌کنند.