کتاب جهان‌های موازی: سفری به آفرینش، ابعاد بالاتر و آینده جهان

میچیو کاکو در کتاب جهان‌های موازی خواننده را در سفری ماجراجویانه برای کشف رمزورازهای کیهان با خود همراه می‌کند. او از آفرینش گیتی شروع می‌کند و آرام آرام راه بر پرسش‌ها و کندوکاوهای پیچیده‌تر می‌گشاید. از علت پدیده‌ها برایمان می‌گوید و بعد راهش را به سمت نظریه جهان‌های موازی، یکی از پربحث‌ترین نظریه‌های اخترشناسی، می‌گشاید و سعی می‌کند با جدیدترین یافته‌های علمی و پژوهش‌های انجام شده، درخصوص آن توضیحاتی کافی ارائه دهد. لازم به ذکر است این کتاب از آثار پرفروش نیویورک تایمز به شمار می‌رود.

درباره‌ی کتاب جهان‌های موازی

بشر از ابتدای خلقت شیفته‌ی آسمان و ستاره‌ها بوده. در شب‌های تاریک که ستارگان راه شیری، عجایب خود را بر ذهن انسان نخستین جاری می‌کردند، افسانه‌ها و داستان‌های بسیاری برای توضیح چیستی آن‌ها خلق شد. ولی گذری چندصدساله نیاز بود تا بشر حقیقتا بتواند راز ستارگان را بگشاید و حقیقت نهان آن‌ها را در یابد. میچیو کاکو (Michio Kaku) با نگارش کتاب مشهورش، جهان‌های موازی (Parallel Worlds) که در سال 2004 منتشر شد، تلاش داشته تا قدمی رو به جلو برای درک جهان هستی بردارد.

کوپرنیک، نیوتون، کپلر، گالیله و بسیاری اندیشمندان و اخترشناسان دیگر در طول تاریخ به آرامی درک و شناخت ما را از فیزیک و نجوم متحول کردند و با برافروختن بیرق آگاهی، با سلاح واقعیت به جنگ با خرافات رفتند. با افزایش دانش بشر از علم فیزیک، درکمان از آسمان‌ها بیشتر شد و کم‌کم به نقطه‌ای رسید که نگاه سراسر شگفتی انسان نخستین بدل به نگاهی منطقی شد. میچیو کاکو، نویسنده‌ی پرفروش بین‌المللی در کتاب جهان‌های موازی، ضمن توضیح این یافته‌های علمی اثبات شده، سعی دارد قدم در مسیری بگذارد که که زمان و تحقیقات بیشتر، صحت و سقم آن‌ها را مشخص خواهد کرد.

هر انتخاب، یک جهان، بی‌نهایت امکان

این کتاب حوزه‌ی نجوم و اخترشناسی به چند بخش کلی تقسیم شده؛ بخش نخست به‌طورکلی به شکل کارکرد جهان می‌پردازد و سفری به نخستین لحظه‌های حیات جهان می‌کند تا ما را با علت‌های نخستین پیدایش آن، آشنا کند. نویسنده در این بخش از بیگ بنگ، نظریه‌ی تورم و جهان‌های موازی می‌گوید.

بخش بعدی کتاب جهان‌های موازی به بررسی نظریه‌ی جهان‌های چندگانه اختصاص داده شده است. میچیو کاکو سعی کرده که تا حد امکان براساس یافته‌ها و نظریه‌های علمی موجود، تئوری‌های خود را مطرح کند و با رویکردی دقیق، توضیحاتی قابل فهم برای مخاطبان عام، ارائه کند. در انتها هم ضمن ارائه‌ی توضیحاتی درباره‌ی انواع تمدن‌های کیهانی از نوع 1 تا نوع 4، به کرم‌چاله‌ها اشاره می‌کند. این کتاب توسط مریم بردبار به فارسی ترجمه شده و انتشارات کتیبه پارسی آن را در ایران منتشر کرده است.

کتاب جهان‌های موازی برای شما مناسب است اگر

• به علم فیزیک و مطالعه در حوزه‌ی کیهان شناسی علاقه دارید.
• مشتاق یادگیری جدیدترین یافته‌ها و تحقیقات علم نجوم و اخترشناسی هستید.
• دوست دارید درخصوص نظریه‌ی جهان‌های موازی و خلقت جهان بیشتر بدانید.

در بخشی از کتاب جهان‌های موازی: سفری به آفرینش، ابعاد بالاتر و آینده جهان می‌خوانیم

کیهان‌شناسی نخست سعی می‌کند به این پرسش پاسخ دهد: چرا ما در ابعاد چهارتایی فضا-زمان زندگی می‌کنیم؟ در اصل نظریۀ اِم می‌تواند در ابعادی تا 11 بعد فرمول‌بندی شود، بنابراین، اینکه چهار بعد شناخته شده‌اند، شبیه رازی به نظر می‌رسد. روبرت براندنبرگر و کامران وفا، گمانه‌زنی کردند که این امر شاید ناشی از هندسۀ خاص ریسمان‌ها باشد.

بنابر سناریوی آنها، کیهان در آغاز کاملاً متقارن بود و تمام ابعاد بالاتر آن محکم در طول پلانک مچاله شده بودند. چیزی که مانع گسترش کیهان شد، حلقه‌های ریسمان بود که محکم به دور ابعاد مختلف پیچ خوردند. حلقۀ فشرده‌ای را تصور کنید که بر اثر ریسمان‌هایی که محکم آن‌ها را بسته‌اند، نمی‌تواند بزرگ شود. اگر ریسمان‌ها به نحوی بشکنند، حلقه ناگاه از ریسمان رها و گسترده می‌شود.

کیهان، در این ابعاد کوچک، نمی‌تواند بزرگ شود، زیرا ریسمان‌ها و ضدریسمان‌ها تابیده شده‌اند (ضدریسمان‌ها تقریباً در خلاف جهت ریسمان‌ها پیچ می‌خورند). اگر یک ریسمان و ضدریسمان برخورد کنند، می‌توانند یکدیگر را خنثی نمایند و ناپدید شوند، مثل باز کردن یک گره. در ابعاد بزرگ «فضای» زیادی وجود دارد و در نتیجه ریسمان‌ها و ضدریسمان‌ها به ندرت با هم برخورد می‌کنند و هرگز باز نمی‌شوند. اما براندنبرگر و وفا، نشان دادند که در سه بعدی فضایی یا ابعاد بالاتر، احتمال برخورد، ریسمان‌ها با ضدریسمان‌ها بیشتر است. با وقوع این برخوردها ریسمان‌ها باز می‌شوند و ابعاد سریعاً به بیرون می‌جهند و منجر به بیگ بنگ می‌شوند. ویژگی جالب این تصویر این است که مکان‌شناسی ریسمان‌ها تقریباً چرایی دیدن فضا-زمان چهار بعدی آشنا را در پیرامون ما توضیح می‌دهد. وجود جهان‌های با ابعاد بالاتر ممکن، اما احتمال دیدن آن‌ها کمتر است، زیرا هنوز ریسمان‌ها و ضدریسمان‌ها آن‌ها را محکم بسته‌اند.