بله
کتاب مقدمه‌ای بر واج شناسی انگلیسی نوشته‌ی آوریل مک ماهون راهنمایی ساده و جامع برای درک آواهای زبان انگلیسی است. این کتاب با تمرکز بر واکه‌ها، همخوان‌ها، هجاها و تنوع لهجه‌های انگلیسی، مناسب دانشجویان و علاقه‌مندان به واجشناسی است. این کتاب شامل تمرین‌های متنوع و مفید برای یادگیری بهتر و تسلط بر آواشناسی است.
درباره‌ی کتاب مقدمه‌ای بر واج شناسی انگلیسی
کتاب مقدمه‌ای بر واجشناسی انگلیسی (An Introduction to English Phonology) نوشته‌ی آوریل مک ماهون (April McMahon) دریچه‌ای است به سوی جهان آواهای زبان انگلیسی. این اثر که به‌صورت کوتاه و قابل‌فهم نگاشته شده، مفاهیم بنیادین واجشناسی را با زبانی ساده و آموزنده به دانشجویان و علاقه‌مندان زبانشناسی آموزش می‌دهد. تمرکز اصلی کتاب بر واکه‌ها و همخوان‌هاست اما از مباحث کلیدی‌تری چون ساختار هجا، تکیه، و واجشناسی واژگان و عبارات نیز غافل نمی‌ماند.
یکی از ویژگی‌های برجسته‌ی کتاب مقدمه‌ای بر واج شناسی انگلیسی تأکید آن بر تنوع زبانی است؛ با نمونه‌هایی برگرفته از گویش‌های بریتانیایی، آمریکایی، نیوزیلندی و سنگاپوری خواننده نه‌تنها با ساختار آوایی استاندارد بلکه با طیف گسترده‌ای از گونه‌های انگلیسی آشنا می‌شود. این ویژگی باعث شده کتاب برای هر دو گروه گویشوران بومی و غیربومی مناسب باشد.
آوریل مک ماهون ابزارها و اصطلاحات تخصصی را به‌آرامی و مرحله‌به‌مرحله معرفی می‌کند و با طرح پرسش‌هایی اساسی، مخاطب را به تفکر درباره‌ی منطق مفاهیم واج‌شناختی دعوت می‌کند. در طول کتاب خواننده یاد می‌گیرد که چطور صداهای انگلیسی را به‌صورت ساده بنویسد واکه‌ها و همخوان‌ها را با هم مقایسه کند و الگوهای تکراری و قابل‌پیش‌بینی صداها را تشخیص دهد.
از ویژگی‌های مهم این کتاب می‌توان به تمرین‌های متنوع، نمودارها و مثالهای دقیق اشاره کرد. کتاب مقدمه‌ای بر واج شناسی انگلیسی تألیف آوریل مک ماهون توسط اعظم عزیزی به فارسی ترجمه شده و انتشارات نارون دانش آن را روانه بازار کرده است.
کتاب مقدمه‌ای بر واج شناسی انگلیسی برای چه کسانی مناسب است؟
کتاب مقدمه‌ای بر واجشناسی انگلیسی برای دانشجویان و علاقه‌مندان به یادگیری اصول واج شناسی زبان انگلیسی مناسب است.
در بخشی از کتاب مقدمه‌ای بر واج شناسی انگلیسی می‌خوانیم
پیش از این مشاهده کردیم سیستم واجی در زبان بومی یک گویشور، و به ویژه تفاوت بین جفت صداهایی که در تقابل بوده و جفت صداهایی که با هم تفاوتی ندارند، عمیقا ساپیر، که زبان‌شناس آمریکایی در اوایل قرن بیستم بود را بر آن داشت که به این نتیجه برسد که «آنچه که زبان بومی می‌شنود عناصر آواشناسی نیست، بلکه واج است». با این‌حال، از نقطه نظرات دیگر، این واج از لحاظ روانشناسی واحدی حقیقی است، زیرا نه تنها آنچه را که می‌شنویم، بلکه آنچه را که بیان می‌کنیم نیز تعیین می‌کند. اولاً، سیستم‌های املای الفبایی غالباً بر اساس واج‌‌‌های یک زبان هستند: موارد گزارش شده مختلفی از زبان‌شناسانی که انواع IPA را به گویشوران سایر زبان‌ها می‌آموزند وجود دارد که فاقد نظام‌های نوشتاری بوده و فهرست‌هایی از نمادها را ارائه می‌دهند که تمام صداهای زبان مربوطه را پوشش می‌دهند، ولی در آن‌ها گویشوران متعاقباً فقط از یک نماد در هر واج استفاده کرده‌اند. در زبان انگلیسی قدیمی، صداهای [f] و [v] که در توزیع تکمیلی قرار دارند، <f> نوشته می‌شوند، و این در حالی است که در زبان انگلیسی نوین، /f/ و /v/ غالبا با <f> (یا <ph>) در مقابل <v> مطابقت دارند. به همین نحو، در زبان مجارستانی /k/ و /c/ همیشه به صورت <k> و <ty> متمایز می‌شوند. این الفبا چندین بار توسط گویشوران یک زبان از زبان دیگر قرض گرفته شده، و از برخی جهات برای تطبیق بهتر با سیستم واجی بازسازی شده‌است؛ بنابراین، اولین حرف از الفبای سامی، صدای انسداد چاکنایی یا [ʔ] است که از لحاظ واجی در زبانی مانند زبان عربی متمایز است: اما هنگامی‌که این الفبا توسط یونانی‌ها قرض گرفته می‌شود، اولین حرف یا همان alpha یونانی، برای نشان دادن واک‌ها در نظر گرفته می‌شود که خود واژه alpha را شروع می‌کند. اگرچه گویشوران یونانی، در واژه‌ای مانند alpha، صدای انسداد چاکنایی را تولید می‌کنند (همان‌طور که انگلیسی زبانان، به ویژه در هنگام گفتن واژه‌ای به صورت تاکیدی، یک صدای انسداد چاکنایی تولید می‌کنند)، با این‌حال به این صدا توجهی نداشته یا نمی‌خواهند به آن اشاره‌ای داشته باشند، زیرا [ʔ] یک واج یونانی نیست.
